Blogger Template by Blogcrowds.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΓΑΠΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΓΑΠΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Για την αγάπη

Για την αγάπη (Συναντήσεις 7)
Συλλογικό

Επιμέλεια: Σταύρος Ζουμπουλάκης
Άρτος Ζωής - Λυμπεροπούλειο Ίδρυμα, Αθήνα 2017, 392σελ
ISBN: 978-960-8053-59-5
Τιμή: 20,00€
Τιμή ΜΙΕΤ:16,00€



Η αγάπη είναι χωρίς καμία αμφιβολία μια βιβλική, ιουδαιοχριστιανική ιδέα. Το Ισλάμ την παρέλαβε από τη Βίβλο. Το σημαντικό με την αγάπη είναι βεβαίως να την πράττεις, έχει ωστόσο μεγάλη πνευματική σημασία, ενάντια στον γενικευμένο καθημερινό μηδενισμό, και να κάνουμε λόγο για αυτήν, να προσπαθούμε να την εννοήσουμε. Τα ερωτήματα είναι πολλά: πόσο αξεχώριστες είναι η αγάπη προς τον Θεό και η αγάπη για τον συνάνθρωπο; Αποκλείεται να υπάρχει η μία χωρίς την άλλη; Η αγάπη προϋποθέτει την πίστη; Η αγάπη για τους εχθρούς των συνοπτικών Ευαγγελίων και η αγάπη προς αλλήλους του τέταρτου Ευαγγελίου είναι το ίδιο; Η αγάπη για τους εχθρούς, η οποία αρνείται και την ίδια την αυτοσυντήρηση και φτάνει μέχρι τη θυσία, μήπως είναι τελικά μια ηθική πρόταση που κινδυνεύει να μένει παντοτινά απραγματοποίητη; Τι σχέση έχει η αγάπη με συγγενείς προς αυτήν ιδέες, αξίες ή συναισθήματα, τόσο του προχριστιανικού και εξωχριστιανικού κόσμου (έρως, φιλία) όσο και του χριστιανικού (έλεος, φιλανθρωπία); Τέλος, είναι δυνατή η μετάφραση της αγάπης σε συλλογική κοινωνικοπολιτική πράξη ή πρέπει, επί ποινή αυτοακυρώσεώς της, να μένει πάντα στα διαπροσωπικά όρια;

Η Συγχώρηση

Τίτλος:Η συγχώρηση 
Κείμενα:  Αθ. Αναγνωστόπουλος, Θ. Γιάγκου, Στ. Δημητρίου, Στ. Ζουμπουλάκης, π. Β. Θέρμος, Ν. Καλοσπύρος, Κ. Καρατάσου, Διον. Καψάλης, Μ. Ζ. Κοπιδάκης, Σ. Μιχαήλ, Δ. Μόσχος, Κων/νος Μπελέζος, Β. Μπιτσώρης, Πορφ. Νταλιάνης, Μιχ. Πάγκαλος, Μιχ. Πασχάλης, Αριστ. Σαϊνης 
Επιμέλεια:  Σταύρος Ζουμπουλάκης 
Έκδοση: Άρτος Ζωής, Αθήνα 2014 
Σελίδες: 600 
ISBN: 978-960-8083-45-8 
Τιμή με έκπτωση:18,00€

Το ζήτημα της συγχώρησης είναι τεράστιο και συνδέεται στενά με άλλα επίσης πολύ μεγάλα ζητήματα: το παράπτωμα, την αμαρτία, το κακό -η ύπαρξη της συγχώρησης προϋποθέτει, την ύπαρξη του κακού, σε μια κοινωνία αγγέλων δεν υπάρχει συγχώρηση-, την ενοχή, τη δικαιοσύνη και πολλά άλλα.

Τα ερωτήματα που εγείρει η συγχώρηση είναι δυσαπάντητα. Ποιος συγχωρεί; Ο άνθρωπος που έπαθε, μόνο αυτός; Ο Θεός; Ο Θεός μπορεί να συγχωρήσει, αν δεν έχει δώσει προηγουμένως τη συγχώρησή του το θύμα; Αν αυτός που δικαιούται να συγχωρεί είναι μόνο το θύμα, τότε τι γίνεται στην περίπτωση του φόνου, του κατεξοχήν κακού, όταν δηλαδή ο μόνος δικαιούμενος να συγχωρεί δεν υπάρχει πια; Η συγχώρηση μπορεί να δοθεί, από τον άνθρωπο ή τον Θεό, αν δεν τη ζήτησε ποτέ ο ίδιος ο φταίχτης, ο θύτης; Αν είναι δύσκολο να ζητήσεις συγχώρηση, αφού προϋποθέτει αναγνώριση του παραπτώματος και μετάνοια, πόσο εύκολο είναι να τη δεχτείς, αφού συνεπάγεται (ή προϋποθέτει) απόφαση αλλαγής; Συγχώρηση σημαίνει πως ξεχνάμε το κακό που (μας) έγινε ή απλώς ότι πιστεύουμε και ελπίζουμε πως ο θύτης μπορεί να επανενταχθεί στην ανθρώπινη τάξη; Πώς σχετίζεται η συγχώρηση με τη δικαιοσύνη και την αγάπη; Μπορώ να συγχωρήσω πραγματικά χωρίς αγάπη για αυτόν που συγχωρώ; Υπάρχουν πράξεις ασυγχώρητες, παντοτινά ασυγχώρητες;

Τα ερωτήματα αυτά και όσα άλλα τέθηκαν σε τούτο τον συλλογικό τόμο αναδεικνύουν την κεντρικότητα του ζητήματος της συγχώρησης για την ανθρώπινη ζωή και συνύπαρξη.

Παλαιότερες αναρτήσεις Αρχική σελίδα