ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΜΙΕΤ- ΑΜΕΡΙΚΗΣ 13

Τίτλος: Το Γνήσιον Μεταξά - Η ανάπτυξη μιας οικογενειακής επιχείρησης (μέσα 19ου - 20ού αιώνα)
Συγγραφέας: Ελπίδα Κ. Βόγλη
Έκδοση: Εκδοτικός Οίκος Α.Α. Λιβάνη/Μ.Ι.Ε.Τ.-Ε.Λ.Ι.Α. 2010
Σελίδες: 362
ISBN: 978-960-14-2309-8
Τιμή με έκπτωση: 45.00€

Τίτλος:" Ένας συγχρονισμένος αιώνιος" Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας
Επιμέλεια: Μικρή Άρκτος
Έκδοση: Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή
Σελίδες: 279
ISBN: 978-960-8104-30-3
Τιμή με έκπτωση: 33.25€



H έκθεση «Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Ένας συγχρονισμένος αιώνιος», εγκαινιάστηκε στους χώρους του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή στην Άνδρο, την Κυριακή 3 Ιουλίου και θα διαρκέσει μέχρι την Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου.

Το αφιέρωμα-φόρος τιμής και μνήμης στον μεγάλο Έλληνα καλλιτέχνη ο οποίος όχι μόνο με το χρωστήρα του αλλά και με την οξυδερκή γραφίδα του συνέβαλε τα μέγιστα στη διάπλαση της σύγχρονης πολιτιστικής μας παράδοσης συγκροτείται από 100 περίπου εκθέματα -71 ζωγραφικά, 21 σχέδια και 12 γλυπτά- προερχόμενα από μουσεία, ιδρύματα αλλά και ιδιωτικές συλλογές.

Στέγες Λονδίνου (1945) λάδι σε καμβά, 25x54 εκ., Μουσείο Μπενάκη - Πινακοθήκη Γκίκα, Αθήνα.

 

«[Ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας] τόσο με την βεβαιότητα της αλήθειας του γεωμετρισμού της φύσης, όσο και την ελεγειακή χρωματική γοητεία της αιγαιοπελαγίτικης τοπιογραφίας οδήγησε τη ζωγραφική του εκεί όπου το ωραίο συγχωνεύεται με το πνευματικό. Με ερείσματα που εδραιώνονται στο «αιώνιο» της καταγωγής και της δικής του μακρινής παράδοσης, συγχρονίστηκε με την εποχή του κάνοντας επίκαιρο το παλιό», σημειώνει ο διευθυντής του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Κυριάκος Κουτσομάλλης στο κείμενό του που δημοσιεύεται στην έκδοση που συνοδεύει την έκθεση.

Σκοπός του αφιερώματος είναι αφενός να αναδείξει μέσα από τα επιλεγμένα έργα τις αρετές του εικαστικού σύμπαντος του καλλιτέχνη, τις επιρροές του από την χρωματική ευαισθησία του φωβισμού, την ρυθμική μουσικότητα του ορφισμού και τον αναλυτικό κυβισμό του Picasso και του Braque, (o οποίος άλλωστε ενδιάθετα προϋπήρχε ως προπαιδευτική γεωμετρική οπτική αντίληψη με επιδράσεις από την κλασική του παιδεία) και αφετέρου να ανιχνεύσει τον ευρηματικό τρόπο με τον οποίο ο καλλιτέχνης πετυχαίνει να συνταιριάξει και να ενσωματώσει τις ευρωπαϊκές αυτές επιρροές με την βοήθεια του ελληνικού φωτός στην ιδιομορφία του ελληνικού τοπίου.

Ο τόμος που πλαισιώνει την έκθεση κυκλοφορεί σε ελληνικά και αγγλικά και περιλαμβάνει εισαγωγικό κείμενο του Κυριάκου Κουτσομάλλη, το μνημειώδες, μακροσκελές κείμενο που ο Οδυσσέας Ελύτης αφιέρωσε στον Χατζηκυριάκο-Γκίκα-αναδημοσιευμένο αυτούσιο-, καθώς και αποσπάσματα από κείμενα του ίδιου του Ν.Χατζηκυριάκου-Γκίκα, τα οποία επέλεξε η Ελεάνα Μαργαρίτη. Τον σχεδιασμό και την εκτύπωση του καταλόγου επιμελήθηκε ο εκδοτικός οίκος ΜΙΚΡΗ ΑΡΚΤΟΣ.

Τίτλος: Κατάλογος γλυπτών του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, Τόμος ΙΙΙ
Συγγραφέας: Συλλογικό
Επιμέλεια: Γ. Δεσπίνης, Θ. Στεφανίδου-Τιβερίου, Εμμ. Βουτυράς
Κείμενα: Π. Αδάμ-Βελένη, Β. Αλλαμανή-Σουρή, Εμμ. Βουτυράς, Εμμ. Γούναρη, Γ. Δεσπίνης, Ν. Καζακίδη, Ελ. Παπαγιάννη, Κ. Σισμανίδης, Β. Σμιτ-Δούνα, Θ. Στεφανίδου-Τιβερίου, Δ. Τερζοπούλου, Κ. Τζαναβάρη, Ειρ. Χιώτη 
Έκδοση: Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Θεσσαλονίκη, 2010
Σελίδες: 701 με 832 α/μ εικόνες
ISBN: 978-960-250-452-9 
Τιμή με έκπτωση: 58,50€

   

Ο τόμος αυτός είναι ο τρίτος του Καταλόγου γλυπτών του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης. Ο πρώτος και ο δεύτερος τόμος χρησιμοποιούνται ήδη ευρύτατα στην ελληνική και ξενόγλωσση βιβλιογραφία από μελετητές που ασχολούνται με την πλαστική αλλά και με την ιστορία και την τοπογραφία της Μακεδονίας, και ειδικότερα της Θεσσαλονίκης, κατά την ελληνική και ρωμαϊκή αρχαιότητα. Ο Κατάλογος θα ολοκληρωθεί με την έκδοση του τέταρτου τόμου, που ήδη έχει αρχίσει να ετοιμάζεται. Ο τρίτος τόμος περιλαμβάνει 328 λήμματα, δηλαδή πολύ περισσότερα από ό,τι οι δύο προηγούμενοι. Διπλασιάζεται έτσι σχεδόν ο συνολικός αριθμός των δημοσιευμένων γλυπτών, που ανέρχονται στα 665. Αξιοσημείωτο είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος των γλυπτών που παρουσιάζονται στον τρίτο τόμο δημοσιεύονται για πρώτη φορά, πράγμα που θα βοηθήσει σημαντικά την έρευνα της γλυπτικής στον γεωγραφικό χώρο της αρχαίας Μακεδονίας. Δημοσιεύονται έργα πλαστικής όλων των κατηγοριών, ολόγλυφα και ανάγλυφα (ελεύθερα και αρχιτεκτονικά), καθώς και αρκετά θραύσματα· επίσης διακοσμητικά γλυπτά και ένας μεγάλος αριθμός σαρκοφάγων. Τα γλυπτά κατατάσσονται σε δύο ευρύτερες περιόδους (όψιμη κλασική και ελληνιστική, αυτοκρατορική και ύστερη αρχαιότητα) και μέσα σε κάθε περίοδο κατά είδη.

Ερωτικό, 1982. Ακρυλικό σε μουσαμά, 200 x 230,4 εκ.

Τίτλος: Δύο "χωριά" απ' τη Μύκονο. Τα παλιά αθηναϊκά σπίτια. Ξωκκλήσια της Μυκόνου.
Συγγραφέας: Άρης Κωνσταντινίδης
Έκδοση: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2011
ISBN: 978-960-524-320-3
Τιμή με έκπτωση: 22,50€




Το ανανεωμένο ενδιαφέρον για το έργο του Άρη Κωνσταντινίδη, τόσο της αρχιτεκτονικής κοινότητας της χώρας -μέσα και έξω από τα πανεπιστήμια- όσο και της αντίστοιχης διεθνούς, έκαναν επιβεβλημένη την πλήρη επανέκδοση των έργων του που έχουν από καιρό εξαντληθεί.
Έτσι, οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης κυκλοφορούν ξανά -στοιχειοθετημένα εκ νέου αλλά με πλήρη διατήρηση της αρχικής μορφής τους- όλα τα έργα του Άρη Κωνσταντινίδη, με πρώτη τούτη την εμβληματική πλέον τριάδα έργων του "Δυο «χωριά» απ' τη Μύκονο", "Τα παλιά Αθηναϊκά σπίτια" και "Ξωκκλήσια της Μυκόνου".
Με την επανέκδοση αυτή, οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης φιλοδοξούν να κάνουν εκ νέου προσιτό στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό (και όχι μόνο στους αρχιτέκτονες) το έργο ενός μεγάλου έλληνα δημιουργού - ένα έργο αξεχώριστο από μια στάση και αντίληψη ζωής που γίνονται σήμερα όσο ποτέ επίκαιρες.

Τίτλος: Η αρχιτεκτονική της αρχιτεκτονικής. Ημερολογιακά σημειώματα 1937-1990
Συγγραφέας: Άρης Κωνσταντινίδης
Έκδοση: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης 2011
Σελίδες: 348
ISBN: 978-960-524-322-7
Τιμή με έκπτωση: 14,40€



 

Τίτλος: Ανέκδοτα κείμενα 1837-1845. Ημερολόγιον. Πραγματεία κατά του Φαλλμεράϋερ ατελής  
Συγγραφέας: Στέφανος Α. Κουμανούδης 
Επιμέλεια: Σοφία Ματθαίου, Παντελής Καρέλλος
Μετάφραση: Παντελής Καρέλλος
Έκδοση: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών, 2010
Σελίδες: 318 σελ.
ISBN: 978-960-7916-97-6
Τιμή με έκπτωση: 18,00€

 

Στον παρόντα τόμο η Σοφία Ματθαίου και ο Παντελής Καρέλλος παρουσιάζουν δύο ανέκδοτα κείμενα του Στέφανου Α. Κουμανούδη από το προσωπικό του αρχείο το οποίο απόκειται στο Τμήμα Χειρογράφων και Ομοιοτύπων της Εθνικής Βιβλιοθήκης, πλουτίζοντας σημαντικά τις γνώσεις μας για έναν εξέχοντα εκπρόσωπο της ελληνικής λογιοσύνης. Διετέλεσε καθηγητής της λατινικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο (1846-1886) γραμματεύς της Αρχαιολογικής Εταιρείας (1859-1894), αρχαιολόγος και θεμελιωτής της μελέτης των αρχαίων ελληνικών επιγραφών στην Ελλάδα, λεξικογράφος και ποιητής, ενώ τον απασχολούσε κάθε πλευρά της νεοελληνικής ταυτότητας. [...]
Στον παρόντα τόμο οι δύο μελετητές παρουσιάζουν δύο ανέκδοτα κείμενα τα οποία συνέταξε ο Κουμανούδης κατά την περίοδο των σπουδών του στην Ευρώπη (Μόναχο, Βερολίνο, Παρίσι) και απηχούν τους προβληματισμούς των νεανικών του χρόνων. Το πρώτο, το οποίο επιμελείται η Σοφία Ματθαίου, είναι το προσωπικό ημερολόγιο που τηρούσε κατά το διάστημα 1837-1845. Παρά το γεγονός ότι οι εγγραφές δεν είναι καθημερινές, το ημερολόγιο συνιστά μια πρόσφορη πηγή για να ανιχνεύσουμε τα στάδια της διαμόρφωσης της προσωπικότητάς του. Το δεύτερο, το οποίο επιμελείται ο Παντελής Καρέλλος, πραγματεύεται ένα από τα πιο επίμαχα ιστοριογραφικά ζητήματα του ελληνικού δεκάτου αιώνα, τους ισχυρισμούς του Jakob Fallmerayer για την καταγωγή των νεότερων Ελλήνων. Αξίζει να σημειώσουμε την έμφαση που αποδίδει ο Κουμανούδης στη γλώσσα ως διαχρονικό γνώρισμα της ταυτότητας των Ελλήνων. [...]

Πασχάλης Μ. Κιτρομηλίδης, από τον πρόλογο του βιβλίου.

Τίτλος: Μύθος και Νόμισμα. Η Χρήση του Μύθου
Συγγραφέας:  Συλλογικό έργο
Επιμέλεια: Δέσποινα Ευγενίδου
Έκδοση: Alpha Bank, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Νομισματικό Μουσείο 2011
Σελίδες: 265 σελ.
ISBN:  978-960-932765-7, χαρτόδετο
Τιμή με έκπτωση: 31,50€


Το Νομισματικό Μουσείο οργανώνει σε συνεργασία με τη Νομισματική Συλλογή της Alpha Bank και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο τη σπονδυλωτή έκθεση "Μύθος και Νόμισμα". Η έκθεση θα αρθρώνεται σε δύο μέρη που θα παρουσιαστούν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και στο Νομισματικό Μουσείο από τα μέσα Απριλίου έως τα τέλη Νοεμβρίου 2011.

Οι ενότητες της έκθεσης στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο θα παρουσιάζουν πως απεικονίζονται οι μύθοι στα νομίσματα, ενώ εκείνες στο Νομισματικό Μουσείο θα αφορούν στη χρήση του μύθου.

Το τμήμα της έκθεσης, που θα παρουσιαστεί στο Νομισματικό Μουσείο, με τίτλο "Μύθος και νόμισμα: Η χρήση του μύθου" θα αναπτυχθεί στην αίθουσα περιοδικών εκθέσεων του Ιλίου Μελάθρου. Θα προσεγγίζει τους μύθους για τη φύση, τους ιδρυτικούς μύθους πόλεων, την πολιούχο θεότητα, τους τοπικούς μύθους και τις παραλλαγές, τους μύθους της καταγωγής των βασιλέων και της ταύτισης των ηγεμόνων με θεούς και ήρωες, τους αρχαίους μύθους στη νεώτερη Ευρώπη και την Ελλάδα, όπως αυτοί χρησιμοποιούνται σε νομίσματα αλλά και σε νεώτερα μετάλλια και χαρτονομίσματα. Οι ελληνικοί μύθοι σχετίζονται με την ερμηνεία της φύσης και την καταγωγή του ανθρώπου, εξηγούν, προσδίδουν ισχύ και διατηρούν στη μνήμη σημαντικά γεγονότα. Η παράδοση αυτή αποτελεί πηγή έμπνευσης για την τέχνη, αλλά και ισχυρό υπόβαθρο για την ύπαρξη των πόλεων-κρατών και την ενίσχυση της εξουσίας των ηγεμόνων.

Τα νομίσματα, ως αντικείμενα που συνδέονται άμεσα με τη δημόσια αρχή, αποτελούν πρόσφορο μέσο για την χρήση και προβολή του μύθου στο πλαίσιο της έκφρασης της επίσημης ιδεολογίας. Στις όψεις τους απεικονίζουν συχνά μυθολογικές μορφές και παραστάσεις που σχετίζονται με την εκδότρια αρχή. Μυθολογικά εικονογραφικά θέματα αναβιώνουν στους νεώτερους χρόνους είτε για να προβάλλουν το ένδοξο παρελθόν είτε για να περιγράψουν τη σύγχρονή τους πραγματικότητα περιβάλλοντάς την με το "ένδυμα" του μύθου.

Θα εκτεθούν εκατόν τριάντα πέντε νομίσματα, είκοσι δύο μετάλλια και δεκαπέντε χαρτονομίσματα από τις συλλογές του Νομισματικού Μουσείου και επιπλέον, με προσωρινό δανεισμό, δεκαπέντε αρχαία ελληνικά νομίσματα από τη Νομισματική Συλλογή της Alpha Bank, δεκατέσσερα έργα από τις συλλογές του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και ένα έργο από τις συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης.

Τίτλος: Σ' ένα τα λέγω πεθερά για να τ' ακούει η νύφη
Συγγραφέας: Ανδρίκος Βέττας
Επιμέλεια: Νικόλαος Ρουδομέτωφ
Έκδοση: Ιστορικό & Λογοτεχνικό Αρχείο Καβάλας, 2002
Σελίδες: 112
ISBN: 960-86690-1-4
Τιμή με έκπτωση: 11,90€




Επανέκδοση της Ποιητικής Συλλογής του Αντρίκου Βέττα από το Πράβι (Ελευθερούπολη Καβάλας), η οποία πρωτοεκδόθηκε το 1899 στην Κωνσταντινούπολη και σήμερα είναι γνωστά ένα ή δυο σωζόμενα αντίτυπα. Η τεράστια αξία της συλλογής δεν είναι μόνο λογοτεχνική. Μας περιγράφει ένα σωρό άγνωστα συμβάντα της περιοχής στο τέλους του 19ου αιώνα, με ζωντανές εικόνες της ζωής και ιδιαίτερα της καπνεργασίας, δεδομένου ότι ο ποιητής ήταν καπνεργάτης και συνδικαλιστής.
Μεταξύ των άλλων υπάρχει πληρέστατη περιγραφή της πρώτης καπνεργατικής απεργίας το 1896 στα καπνεργοστάσια της Καβάλας, με συμπλοκές, τραυματισμούς και τον φόνο ενός υπαλλήλου της Regie, και τέλος με τη δικαίωση των αιτημάτων των απεργών! Να σημειωθεί ότι η επίσημη ιστορία δεν έχει ακόμη καταγράψει αυτό το σημαντικότατο ιστορικό γεγονός, δεδομένου ότι η εν λόγω απεργία ήταν η πρώτη σε ολόκληρο το βαλκανικό χώρο.

Τίτλος: 'Αρις Γεωργίου. Η Παπαμάρκου και τα πέριξ
Συγγραφέας: Συλλογικό
Κείμενα: Αλεξάνδρα Καραδήμου-Γερολύμπου, Ηρακλής Παπαϊωάννου, 'Αρις Γεωργίου
Έκδοση: ΜΙΕΤ, Θεσσαλονίκη 2011
Σελίδες: 135 με 54 έγχρωμες και 70 α/μ εικόνες
ISBN: 978-960-250-453-6
Τιμή με έκτπωση: 27.00€



Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου Θεσσαλονίκης του ΜΙΕΤ (14 Απριλίου έως 29 Μαΐου 2011).
Η οδός Παπαμάρκου είναι ένας μικρός δρόμος στην καρδιά της περιοχής που παλαιότερα ήταν γνωστή με το όνομα Μπαζάρ και σήμερα ως Πλατεία Άθωνος στη Θεσσαλονίκη. Τα Μπαζάρ οικοδομήθηκαν από το 1923 και μετά. Στην αρχή προορίζονταν να ανήκουν στον Δήμο Θεσσαλονίκης, που θα αντλούσε προσόδους από την εκμετάλλευσή τους, αλλά η έλευση των προσφύγων από τη Μικρά Ασία άλλαξε τους σχεδιασμούς. Στην οδό Παπαμάρκου χτυπά η καρδιά μιας κυψέλης μαγαζιών και εργαστηρίων που από τον Μεσοπόλεμο φιλοξενούνται σε μικρά, ισόγεια και διώροφα οικήματα χτισμένα μετά την πυρκαγιά του ’17, ακολουθώντας τη μακραίωνη χρήση της περιοχής ως ανοιχτής αγοράς. Δεκαετίες αδιάλειπτης χρήσης πέρασαν πριν, στα μέσα του’90, η κυψέλη αυτή αρχίσει να μεταλλάσσεται σε θορυβώδες νεφέλωμα κέντρων ψυχαγωγίας. Ο Άρις Γεωργίου όμως είχε προλάβει αθόρυβα να πάρει το δακτυλικό αποτύπωμα της περιοχής. Πολυσχιδής και πολυπράγμων δημιουργός με έργο στην αρχιτεκτονική, τη γραφιστική, τη ζωγραφική αλλά πρωτίστως στη φωτογραφία, στην ελληνική σκηνή της οποίας έχει αφήσει ισχυρή σφραγίδα τα τελευταία τριάντα χρόνια, ο Γεωργίου έκανε τον Φεβρουάριο του 1979 εικοσιεπτά ασπρόμαυρα πορτραίτα από τεχνίτες και εμπόρους των πέριξ της πλατείας δρόμων. Στα πορτραίτα αυτά προστέθηκαν μερικά ακόμη από την εγγύς γειτονιά. Τον Απρίλιο του 1990 ο Γεωργίου επέστρεψε για μια δεύτερη φωτογράφηση των ίδιων ανθρώπων, σε έγχρωμο πλέον φιλμ. Όπως σημειώνει ο Ηρακλής Παπαϊωάννου: «Η επιστροφή αυτή επαναπροσδιόρισε τη σημασία της σειράς για τον Γεωργίου: συγκρότησε τα πορτραίτα σε δίπτυχα ενώ συνέταξε έναν αυτοσχέδιο χάρτη, όπου σημείωσε επιμελώς τη θέση και τη χρήση κάθε μαγαζιού, το όνομα κάθε ιδιοκτήτη. Κατά τον ίδιο άλλωστε η εργασία στην Άθωνος υπήρξε σταθμός στη φωτογραφική του πορεία. Μέχρι τότε, με την επιρροή δημιουργών όπως οι Henri Cartier-Bresson και Ralph Gibson, χρησιμοποιούσε τη φωτογραφία ως ένα μέσο που ακόνιζε την ελεύθερη περιπλάνηση του βλέμματος στην περιπέτεια των μορφών και των νοημάτων του κόσμου. Στην Άθωνος όμως λειτούργησε για πρώτη φορά μέσα από ένα πλαίσιο με συντεταγμένες χωρικές και μορφολογικές ορίζουσες. Το 1996, έξι χρόνια μετά τη δεύτερη σειρά πορτραίτων, επιστρέφει για να εικονίσει τον χώρο με διάθεση σχεδόν τοπογραφική: αποσπώντας το βλέμμα από τις επίπεδες επιφάνειες περιγράφει πλέον την ατμόσφαιρα των δρόμων, τα στενά και τις διασταυρώσεις, ενόσω τα κατεβασμένα ρολά και το χειμωνιάτικο κλίμα αναδίδουν μιαν αίσθηση τέλους εποχής. Η τελευταία φωτογραφική επίσκεψη στην πλατεία είναι μια έγχρωμη περιήγηση το 2009-10, στην οποία ο Γεωργίου ανιχνεύει τα στοιχεία της σύγχρονης εξέλιξης. Το σύνολο του έργου ανακαλεί ένα κερματισμένο οδοιπορικό τριών δεκαετιών, ένα περίπλοκο σταυρόλεξο αφαιρέσεων, πορτραίτων, εσωτερικών χώρων, αστικών τοπίων, που φανερώνει κάτι από το μυστήριο της τέχνης: πώς δηλαδή η ίδια πρώτη ύλη επιτρέπει την αιώρηση από την εικαστική διαπραγμάτευση στην τεκμηρίωση και τη μελέτη της κοινωνικής πραγματικότητας. Παρά τον μεγάλο πλούτο χρήσεων και αναγνώσεων όμως η τριβή με τη μνήμη και η ζεστασιά που αυτή η τριβή δημιουργεί μοιάζει να αποτελεί ακόμη τον ισχυρότερο πόλο έλξης της φωτογραφίας. Η πρόσφατη περιήγηση εγγράφει ευκρινώς, πέρα από την πεζοδρόμηση της περιοχής, την αλλαγή χρήσης των μαγαζιών και επικυρώνει τη νέα, διεθνή συνθήκη της αγοράς στην οποία οι χειρώνακτες τεχνίτες πιέζονται ασφυκτικά από τη θηλιά της μαζικής βιομηχανικής παραγωγής που απειλεί τα παραδοσιακά, παλιομοδίτικα εργαστήρια». Σύμφωνα με την Αλεξάνδρα Καραδήμου-Γερολύμπου: «Στις φωτογραφίες των επαγγελματιών της οδού Παπαμάρκου, οι φιγούρες των ανθρώπων μετρούν τον χρόνο που περνάει και υπαινίσσονται τις δικές τους ιστορίες. Οι ασάλευτες μορφές των επαγγελματιών της οδού Παπαμάρκου, που γερνούν μαζί με το άμεσο περιβάλλον τους, αλλά και αυτών που εξαφανίζονται πίσω από τα κλεισμένα μαγαζιά τους, καταθέτουν τη μαρτυρία τους για τις εποχές και τους χρόνους, θρέφουν την κρυμμένη μνήμη της πόλης και μεταγγίζουν στον 21ο αιώνα τη μακραίωνη αστική παράδοση των μικροεπαγγελμάτων, την αρχαία εικόνα της «κοιλιάς της πόλης», καθημερινής αρένας των βιοπαλαιστών και των λαϊκών στρωμάτων».

Τίτλος: Κλέιτος Κύρου. Ψήγματα μνήμης. Φωτογραφίες 1936-2000
Συγγραφέας: Συλλογικό
Κείμενα: Μαργαρίτα Καλαφάτη, Ξενοφών Α. Κοκόλης, Γιώργος Κουμαρίδης
Έκδοση: ΜΙΕΤ, Αθήνα 2011,
Σελίδες: 159 με 12 έγχρωμες και 105 α/μ εικόνες
ISBN: 978-960-250-465-9
Τιμή με έκπτωση: 31.50€


Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου Θεσσαλονίκης του ΜΙΕΤ (14 Απριλίου έως 29 Μαΐου 2011).
Πέντε χρόνια μετά το θάνατο του Θεσσαλονικιού ποιητή, η έκδοση αυτή έρχεται να μας γνωρίσει μία ακόμα πλευρά της πολυσχιδούς δραστηριότητάς του, την ενασχόλησή του με τη φωτογραφία που άρχισε από τα εφηβικά ακόμη χρόνια του. Ο ίδιος ο Κύρου, στο αυτοβιογραφικό του κείμενο Οπισθοδρομήσεις. Αναδρομή ζωής, έγραφε: «Τι να πω για τα διάφορα πάθη που με κατείχαν μια ολόκληρη ζωή! Για το πάθος που είχα για τη φωτογραφία από τα δεκαπέντε μου, που με καταδίωκε όπου κι αν πήγαινα». Η έκδοση περιλαμβάνει φωτογραφίες από το φωτογραφικό αρχείο του Κύρου, το οποίο ανήκει στο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ. Το αρχείο αυτό περιέχει περισσότερα από 10.000 αρνητικά, 1380 slides, χιλιάδες τυπώματα μικρών κυρίως διαστάσεων και δύο λευκώματα, παραγωγή μιας φωτογραφικής δραστηριότητας που ξεκίνησε στον Μεσοπόλεμο και συνεχίστηκε μέχρι τα τελευταία χρόνια του Κύρου. Ο ίδιος είχε επιδείξει ιδιαίτερη επιμέλεια για την ταξινόμηση του φωτογραφικού του αρχείου (όπως άλλωστε και για το υπόλοιπο μέρος του αρχείου του). Τη φωτογραφική ματιά του Κύρου ελκύουν έντονα τοπία και μνημεία, περίεργα στιγμιότυπα, καθώς και ορισμένες σταθερές θεματικές: καρνάγια, βάρκες και ψαράδες, στέγες, δέντρα και βράχια. Φαίνεται να εμπνέεται περισσότερο από εικόνες του φυσικού περιβάλλοντος, από την ύπαιθρο παρά από το αστικό τοπίο, τουλάχιστον όταν φωτογραφίζει εντός της ελληνικής επικράτειας. Δεινός περιπατητής και περιηγητής από τα εφηβικά του χρόνια, ταξίδεψε πολύ από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 κι έπειτα, καταγράφοντας εικόνες μιας χώρας που δεν την έχει κατακλύσει ακόμη ο μαζικός τουρισμός. Στα τεκμήρια του αρχείου κυριαρχούν λήψεις της ευρύτερης μακεδονικής χώρας (Χαλκιδική, Πιερία, Καστοριά, Καβάλα) και έπονται φωτογραφίες από νησιά του Αιγαίου (κυρίως Κυκλάδες και Σποράδες) και τη Θεσσαλία (Πήλιο, Μετέωρα). Σώζονται ακόμη αρκετές φωτογραφίες από ταξίδια στο εξωτερικό, κυρίως σε ευρωπαϊκές πόλεις (Λονδίνο, Παρίσι, Βουδαπέστη, Βιέννη, Ρώμη). Η σχέση του Κύρου με τη Θεσσαλονίκη και ο δεσμός του με τη γειτονιά του αποτυπώνονται εν μέρει στο φωτογραφικό του αρχείο. Απαντώνται συχνά φωτογραφίες που αποτυπώνουν τις πίσω, παραθαλάσσιες αυλές των σπιτιών της Βασιλίσσης Όλγας καθώς και πιο πρόσφατες λήψεις της νέας παραλίας. Καταγράφονται ακόμη φωτογραφικά τεκμήρια μιας πόλης που αλλάζει. Διακριτή ενότητα μπορούν να θεωρηθούν και οι φωτογραφίες του Κύρου από τα ταξίδια του στο Άγιον Όρος. Ο Κύρου φωτογράφιζε συχνά γκράφιτι, συνθήματα τοίχων και επιγραφές. Στις φωτογραφίες αυτές συνήθως αναζητεί το ευτράπελο, το ευφάνταστο και συχνά το ανορθόγραφο. Μια παρόμοια εύθυμη διάθεση εισχωρεί συχνά σε πορτραίτα φίλων του αλλά και σε αυτοπορτραίτα του, φωτογραφίες που αποκαλύπτουν άνθρωπο με χιούμορ και διάθεση για σάτιρα, χαρακτηριστικά γνώριμα στους οικείους του αλλά άγνωστα στο αναγνωστικό του κοινό, το οποίο ωστόσο μπορεί να έχει ήδη αντιληφθεί μια πλευρά της σχέσης του ποιητή με τη φωτογραφία μέσω του έργου του Κύρου.

Ο Κλείτος-Δημήτριος Κύρου (1921-2006) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Φοίτησε στο κολλέγιο Ανατόλια και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε για πολλά χρόνια στον τραπεζικό τομέα. Στη λογοτεχνία εμφανίστηκε το 1944 από το φοιτητικό περιοδικό Ξεκίνημα, αρχικά με μεταφράσεις ξένων ποιητών. Το 1949 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο Αναζήτηση. Αναμνήσεις μιας αμφίβολης εποχής. Συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά. Το σύνολο της ποιητικής του δουλειάς εκδόθηκε στη συλλογή Εν όλω. Συγκομιδή 1943-1997 (Άγρα, Αθήνα, 1997). Το 1988 του απονεμήθηκε το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή Τα πουλιά και η αφύπνιση (Νεφέλη, Αθήνα, 1987), το οποίο όμως αποποιήθηκε. Το 2005 η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε για το σύνολο του ποιητικού του έργου το βραβείο Ουράνη. Ποιήματά του μεταφράστηκαν στα αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, ρωσικά, πολωνικά, βουλγαρικά και αραβικά. Ο Κύρου ασχολήθηκε συστηματικά με τη μετάφραση, κυρίως ποίησης αλλά και θεάτρου. Τιμήθηκε με το βραβείο της Ελληνικής Εταιρίας Μεταφραστών για τη μετάφραση του έργου του Κρίστοφερ Μάρλοου Δόκτωρ Φάουστους (Άγρα, Αθήνα, 1990) και με το κρατικό βραβείο μετάφρασης για τη μετάφραση του έργου του Π. Μ. Σέλλεϋ Οι Τσέντσι (Άγρα, Αθήνα, 1993). Ο Κύρου ασχολήθηκε ακόμη με το κολάζ και με την κριτική του κινηματογράφου.

Τίτλος: Πάνος Αραβαντινός
Επιμέλεια Έκδοσης: Φωφώ Ν. Μαυρικίου
Έκδοση: Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα 2011
Σελίδες: 645 + dvd
ISBN: 976-960-476-080-0

Τιμή με έκπτωση: 54,00€






Εκδόθηκε από το Μουσείο Μπενάκη το έργο της Φωφώς Μαυρικίου, ιστορικού και συνεργάτη του Ιδρύματος, για τη ζωή και την καλλιτεχνική πορεία του έλληνα ζωγράφου και σκηνογράφου Πάνου Αραβαντινού (1884‐1930). Ο Αραβαντινός εργάστηκε αρχικά στην Ελλάδα και κατόπιν στη Γερμανία του μεσοπολέμου, σε μία σημαντική περίοδο για την ιστορία της διεθνούς σκηνογραφίας. Στη Γερμανία αναγνωρίστηκε ως ένας από τους σημαντικότερους σκηνογράφους της εποχής του, δημιουργώντας σκηνικά για περισσότερες από εκατόν δέκα παραστάσεις όπερας, οπερέτας, μπαλέτου και θεάτρου πρόζας, από το 1917 έως και το 1930.
Τα υπάρχοντα στοιχεία για την προσωπικότητα και το έργο του Αραβαντινού ήσαν, σε μεγάλο βαθμό, αποσπασματικά και ατεκμηρίωτα. Η παρούσα έκδοση αποσκοπεί να καλύψει το κενό αυτό, καθώς για πρώτη φορά επιχειρείται η πλήρης, κατά το δυνατόν, καταγραφή και κριτική παρουσίαση (catalogue raisonné) της καλλιτεχνικής του δημιουργίας. Το βιβλίο συνοδεύεται από CD‐ROM με λεπτομερή εργογραφικό κατάλογο. Η μελέτη του έργου του Πάνου Αραβαντινού βασίστηκε σε πρωτογενές αρχειακό υλικό (αλληλογραφία, προσωπικά έγγραφα, κριτικές, φωτογραφίες), προερχόμενο τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό. Μεγάλο μέρος του υλικού βλέπει για πρώτη φορά το φως στην
παρούσα έκδοση, ενώ, χάρη στην έρευνα της συγγραφέως, ενοποιούνται πλέον για το θέμα του Πάνου Αραβαντινού, και για πρώτη φορά έπειτα από τις καταστροφές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τα αρχεία των Ιδρυμάτων Όπερας Βερολίνου, Αμβούργου, Κολωνίας, Λειψίας και Δρέσδης, των Πανεπιστημιακών Σχολών Θεατρολογίας των ανωτέρω γερμανικών πόλεων, καθώς και του Κέντρου Mozarteum του Salzburg.
Η Φωφώ Μαυρικίου, απόφοιτος του Αμερικανικού Κολλεγίου Pierce, σπούδασε Ευρωπαϊκή Ιστορία, Ιστορία της Τέχνης και Μουσικολογία στο Goucher College, Baltimore (ΗΠΑ) και ακολούθως στο New York University, όπου ειδικεύθηκε (Master of Arts) στις διεθνείς σχέσεις, στη διπλωματική ιστορία και στο διεθνές δίκαιο.
ΜΟΥΣΕΙΟ

Μια πολιτεία με θανατηφόρα σύνορα…
...Ξεκλειδώνουν τις συρτές πόρτες και τις ανοίγουν. Είναι μέρα ακόμα. Ο ήλιος πέφτει καταπρόσωπο και μας στραβώνει. Όμως καλύτερα έτσι. Ο σταθμός είναι μικρός, επαρχιακός, με δέντρα, μπλοκαρισμένος από Ες-Ες. Ο αξιωματικός τους παρακαλεί τους ταξιδιώτες που κατεβαίνουν να περάσουν γρήγορα. Παρακαλεί κι αυτούς που είναι να μπουν στο τραίνο να περιμένουν λίγο.
Η παραλαβή μας από τους Ες-Ες του Μαουτχάουζεν γίνεται ονομαστικά. Ταυτόχρονα μπαίνουμε στη γραμμή πέντε-πέντε. Οι ταξιδιώτες που είναι στην πλατφόρμα και στα βαγόνια δεν μας πολυπροσέχουν. Ούτε οι σιδηροδρομικοί. Ένας μάλιστα ελεγκτής έχει καθίσει στη σκάλα, ανοίγει το «τέρμος» και πίνει καφέ. Αυτά μας φαίνονται σαν «καλά σημάδια». Η ελπίδα πιάνει να ριζώνει. Τη βοηθά κι ο απογευματινός ήλιος κι ένα τεράστιο γελαστό πρόσωπο σε μια διαφήμιση μπύρας που μας κλείνει πονηρά το μάτι. Ο διπλανός μου ψιθυρίζει «φαίνεται πως θα δουλέψουμε στο χωριό». Άλλος λέει «το πολύ-πολύ στα χωράφια». Κι ύστερα άλλος «οι Γάλλοι αιχμάλωτοι που δουλεύουνε στα χωράφια περνάνε καλά. Πολλοί το σκάνε»...
... «Αλτ!…» Δεξιά κι αριστερά φυλάκια. Στη μέση μπάρα για τα τροχοφόρα. Πάνω η επιγραφή:
Ες-Ες. Στρατόπεδο συγκεντρώσεως Μαουτχάουζεν.
Απ’ τα πλευρά κάθε φυλάκιου φράχτης από πυκνή σειρά συρματοπλέγματα. Ψηλός ως τρία μέτρα, φεύγει και χάνεται μέσα στο δάσος και στη νύχτα που έχει πια έρθει.
Δεν έχουμε πια ψευδαισθήσεις. Στο βάθος βλέπουμε το «Μαουτχάουζεν» καθισμένο σαν κάστρο στην κορφή του λόφου. Μια μακριά σειρά ηλεκτρικοί γλόμποι δείχνουν το δρόμο. Όσο πλησιάζουμε, οι λεπτομέρειες φανερώνονται. Ψηλό πέτρινο τείχος. Συρματόπλεγμα στη ράχη με ηλεκτρικούς μονωτήρες. Ψηλοί πέτρινοι πύργοι με πολυβόλα. Το σήμα «νεκροκεφαλή» στην κορφή της στέγης. Μια καμινάδα που βγάζει φωτιά. Τιναχτή φωτιά έτσι όπως στα διυλιστήρια πετρελαίου...
...Έχουμε φτάσει στον περιφερειακό δρόμο. Δεξιά μας παράγκες με βεράντες και πρασιές. Ες-Ες στρατιώτες κάθονται στα πεζούλια.
Αριστερά ένα γήπεδο ποδοσφαίρου χαραγμένο με άσπρες γραμμές. Δίπλα μια σειρά παράγκες φραγμένες με συρματόπλεγμα. Πάλι ηλεκτρικοί μονωτήρες. Επιγραφή: Νοσοκομείον...
...Η πύλη ανοίγει. Είναι δίφυλλη. Ως τρία μέτρα το κάθε φύλλο. Από πίσω δύο πύργοι με πολυβόλα. Στο κεφάλι της πύλης μια ειδοποίηση:
«Εσείς που μπαίνετε αφήστε έξω κάθε ελπίδα»...




Επιστρέφοντας στην Αθήνα το 1945, γοητευμένος από τις παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης,
αποφασίζει να ασχοληθεί με το θέατρο.

Από τα σημαντικότερα θεατρικά έργα του η «Αυλή των Θαυμάτων» (1957).

Στο Σημείωμα για την παράσταση στο Θέατρο Τέχνης (1957-58), λέει, μεταξύ άλλων:
«Η “Αυλή των Θαυμάτων” βασίζεται στην έλλειψη σταθερότητας και σιγουριάς, που χαρακτηρίζει τη ζωή του Έλληνα. Η αστάθεια αυτή, τόσο γνώριμη σε όλους μας, αρχίζει από το αλλοπρόσαλλο κλίμα μας, τη “στρατηγική” γεωγραφική μας θέση, τη φτώχεια του τόπου μας, και τελειώνει στην ιδιωτική μας οικονομία. Όλα στην Ελλάδα ανεβοκατεβαίνουν πολύ εύκολα, κυλούν, φεύγουν, κι η συνηθισμένη λαχτάρα του Ρωμιού είναι να στεριώσει κάπου, να σιγουρέψει κάτι. Η λαϊκή τάξη εκφράζει πάντα με πιότερη γνησιότητα τα χαρακτηριστικά της ζωής, γι’ αυτό δεν είναι τυχαίο που τοποθέτησα το έργο στο χώρο της. Η ρευστότητα στις συνθήκες ζωής του Έλληνα, η μεσογειακή του ιδιοσυγκρασία και μια έμφυτη αντίσταση στις δυσκολίες, μια αισιοδοξία, του διαμορφώνουν ένα χαρακτήρα που δεν έχει στέρεα σύνορα, δεν μπορείς εύκολα να τον καθορίσεις. Μέσα στο ίδιο άτομο βλέπεις να γεννιούνται τα πιο αντίθετα μεταξύ τους αισθήματα, που καλύπτουν όλη την κλίμακα από το καλό ως το κακό - κι αντιστρόφως - μια διαρκής δηλαδή αποκάλυψη ψυχικού πλούτου, μια σειρά από μικρά θαύματα». 






Πράγματι, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης συνεχίζοντας μια σειρά από μικρά θαύματα ανεβάζει με τον Θίασο Καρέζη-Καζάκου το 1973 το έργο «Το Μεγάλο μας Τσίρκο». Το έργο είχε μεγάλη απήχηση στο αθηναϊκό κοινό, και λόγω της μεγάλης προσέλευσης των θεατών οι παραστάσεις στο “Αθήναιον” χαρακτηρίστηκαν εκ των υστέρων ως οι ” μαζικότερες – μέχρι το Πολυτεχνείο – πολιτικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας”.

 Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης έγραψε επίσης δύο από τις σημαντικότερες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, τη «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη -που βασίστηκε στο θεατρικό του έργο «Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια», και τον συγκλονιστικό «Δράκο» του Νίκου Κούνδουρου ενώ σκηνοθέτησε, σε δικό του σενάριο, την ταινία Το κανόνι και το αηδόνι, το 1968.

Τα έργα του μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες και έχουν ανέβει στην Αγγλία, την Αυστρία, τη Γερμανία, την Ουγγαρία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και τη Σουηδία. Ασχολήθηκε επίσης με τη δημοσιογραφία στις εφημερίδες «Ελευθερία» (1963-65), «Ανένδοτος» (1965-66) και από το 1975 στα «Νέα».

Έως και το τέλος του, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης.