ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΜΙΕΤ- ΑΜΕΡΙΚΗΣ 13

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος Παναγιώτη και Έφης Μιχελή εγκαινιάζει τη Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2013 και ώρα 19:00 στην Αίθουσα Εκθέσεων και Εκδηλώσεων του Ιδρύματος (Βασιλίσσης Σοφίας 79, Αθήνα) έκθεση έργων ζωγραφικής με τίτλο:

                             Έλληνες Ναΐφ Ζωγράφοι


Την επιμέλεια της έκθεσης έχει αναλάβει ο ιστορικός της τέχνης καθηγητής κ. Στέλιος Λυδάκης.

Η έκθεση περιλαμβάνει έργα 40 ναΐφ ζωγράφων παλαιότερων αλλά και σύγχρονων. Αναλυτικότερα παρουσιάζονται έργα των: Λίας Αγαπίου-Σουλή, Γιάννη Αμοργιανού, Αριάδνης Βορνόζη, Γιάννη Βούρου, Μιχάλη Γλαράκη, Χάρη Δουλγκέρη, Χριστόφορου Δρακιώτη, Νίκης Ελευθεριάδη, Ελπίδας Ζίτα-Μανιάτη, Γιάννη Θεοφίλη, Θεόφιλου Χατζημιχαήλ, Σοφίας Καλογεροπούλου-Μαζαράκη, Πέτρου Κάτσα, Άλκη Κεραμίδα, Άγγελου Κουγιουμτζή,  Ιωάννη Κουτσούρη, Ράλλη Κοψίδη, Δημήτρη Κωστόπουλου, Ανθούλας Λαζαρίδου-Δουρούκου, Ειρήνης Μαμάη, Γιάννη Μενεσίδη, Γιάννη Μητράκα, Έφης Μιχελή, Θανάση Μπακογιώργου, Ρούλης Μπούα, Νικόλαου Γάτου, Γιάννας Ξέρα, Ιωάννη Παπαδόπουλου, Ιουλίας Παπανούτσου, Σώτου Παπασπυρόπουλου, Πέτρου Πετρατζά, Μαρίας Πωπ, Φανής Ρουμελιώτη-Μαργαρίτη, Γιώργου Σικελιώτη,  Λεωνίδα Τσαλαμπαμπούνη, Έρσης Χατζημιχάλη καθώς και δύο έργα ανώνυμων καλλιτεχνών.

Το Δ.Σ. του Ιδρύματος Μιχελή επιθυμώντας να συνεχίσει την προσπάθεια της ιδρύτριάς του και ναΐφ ζωγράφου ‘Εφης Π. Μιχελή (1906-1984), διοργανώνει την έκθεση αυτή για να προβάλει στο ευρύ κοινό τη ναΐφ ζωγραφική στην Ελλάδα, την εξέλιξη και την ποικιλία της. Η ελληνική ναΐφ ζωγραφική έχει να επιδείξει αξιόλογους εκπροσώπους οι οποίοι παρουσιάζουν εξαιρετική πολυμορφία ως προς τα εκφραστικά μέσα που χρησιμοποιούν. Το έργο τους άλλωστε αποτελεί ένα σημαντικότατο κεφάλαιο της καλλιτεχνικής δημιουργίας των Νεοελλήνων, που μέχρι πρότινος αντιμετωπιζόταν με επιφύλαξη ως προς την καλλιτεχνική του αξία. 

Ο Στέλιος Λυδάκης στην εισαγωγή του καταλόγου της έκθεσης αναφέρεται στη θεματολογία των ναΐφ με τα ακόλουθα λόγια: «Γενικά οι προσωπικές αναμνήσεις από το παρελθόν, ή η αναφορά στα ηρωικά γεγονότα της ιστορίας φαίνεται να κυριαρχούν. Και όπως κανείς μεγαλώνει, το παρελθόν διακρίνεται καθαρότερα, ενώ το παρόν τις πιο πολλές φορές παραγκωνίζεται. Το παρελθόν είναι ο χαμένος παράδεισος στον οποίο κανείς ξαναγυρίζει με τις αναμνήσεις του: το πατρικό σπίτι, οι γονείς, οι ανθισμένες γλάστρες στην αυλή. Τα δραματικά στοιχεία είναι σπάνια. Η νοσταλγία επιλέγει όσα ενέχουν μια συναισθηματική αξία, πέρα από στεναχώριες και βάσανα. Επιθυμεί να ξαναγίνει κανείς παιδί. Είναι μια ενδόμυχη ανάγκη και ευχή του ανθρώπου που ξέρει ότι μόνο έτσι βρίσκει αυτό που ενδόμυχα αποζητά. Η νοσταλγία άλλωστε είναι καθαρά ανθρώπινο ιδίωμα. Το ζώο δεν νοσταλγεί. Και μπορεί να πονά κανείς νοσταλγώντας, μα οι αναμνήσεις και η αναφορά σ̓ αυτές φαντάζουν σαν μια μεγάλη παρηγοριά.
Ο προσωπικός, λυτρωμένος κόσμος έχει τον χαρακτήρα του ευτυχισμένου ονείρου. Δίχως οποιαδήποτε εφιαλτική πλευρά αναλογεί στην κρυφή επιθυμία της επαναβίωσης του ιδεατού εκείνου κόσμου, που διατηρεί καθένας αλώβητο από τα παιδικά του χρόνια. Κάποιοι επιστρέφουν σ΄αυτόν με τις εξιδανικευμένες αναμνήσεις τους, άλλοι αξιώνονται να τον μορφοποιήσουν στο έργο τους και να το ζήσουν πρόσωπο με πρόσωπο για μια δεύτερη φορά.»



Διάρκεια έκθεσης: 11 Φεβρουαρίου - 29 Μαρτίου 2013
Ώρες λειτουργίας έκθεσης:
Δευτέρα κλειστά
Τρίτη, Τετάρτη και Παρασκευή: 11.00 ‒ 18.00
Πέμπτη: 11.00 ‒ 20.00
Σάββατο και Κυριακή: 11.00 – 16.00


Πληροφορίες:
Ίδρυμα Παναγιώτη και Έφης Μιχελή
Κυρία Μαρίνα Τσούλου
Βασιλίσσης Σοφίας 79, 11521 Αθήνα
Τηλ. & Fax: 210 7218626
e-mail: marina.tsoulou@michelisfoundation.gr
www.michelisfoundation.gr

Τίτλος:  Η Δύση της Ανατολής. Θεσσαλονίκη 1870-1912. Τα χρόνια του μετασχηματισμού
Κείμενα: Γιάννης Επαμεινώνδας, Ιωάννης Δ. Στεφανίδης
Έκδοση: Αθήνα, ΜΙΕΤ, 2012 
Σελίδες: 255 με 239 έγχρωμες και α/μ εικόνες  
ISBN: 978-960-250-554-0
ΕΞΑΝΤΛΗΜΕΝΟ







Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου Θεσσαλονίκης του ΜΙΕΤ (Βίλα Καπαντζή, από 25 Σεπτεμβρίου 2012 έως 22 Μαρτίου 2013). Το υλικό της έκδοσης προέρχεται από τη συλλογή ταχυδρομικών δελταρίων του Άγγελου Παπαϊωάννου, ο οποίος ευγενικά παραχώρησε στο ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ την άδεια για την ψηφιοποίηση και την αξιοποίηση της συλλογής του. Από το σύνολο των περίπου 1.300 καρτποστάλ της συλλογής επιλέχθηκαν 187 δελτάρια, τα οποία εμπλουτίστηκαν από τις συλλογές του ΕΛΙΑ με 38 ακόμη που αφορούν κυρίως επαγγέλματα και ενδυμασίες. Η Δύση της Ανατολής, τίτλος δανεισμένος από το ομότιτλο βιβλίο της Έλλης Σκοπετέα (1992), εστιάζει στην πορεία και τις διαδικασίες μέσα από τις οποίες διαμορφώθηκε, στα χρόνια 1870-1912, η πόλη στην οποία εισήλθε ο ελληνικός στρατός τον Οκτώβριο του 1912. Στη Θεσσαλονίκη του 1912 συνυπάρχει ακόμη ο παλιός κόσμος της Ανατολής με τον νέο κόσμο της Δύσης. Εμβληματική απεικόνιση αυτών των δύο διαφορετικών κοσμοαντιλήψεων αποτελεί η φωτογραφία του εξωφύλλου του βιβλίου με τις δύο Εβραίες γυναίκες, τη μάνα με την παραδοσιακή ενδυμασία και την κόρη ντυμένη σύμφωνα με την ευρωπαϊκή μόδα, να βαδίζουν πλάι πλάι. Παράδοση και νεωτερικότητα αναμετρήθηκαν στα Βαλκάνια στη διάρκεια του 19ου αιώνα –πάντα σε σύγκριση με τα όσα συνέβαιναν στην Ευρώπη. Ωστόσο, στα ογδόντα και πλέον χρόνια που μεσολαβούν από τη δημιουργία του ελληνικού κράτους έως την προσάρτηση της Μακεδονίας, η Θεσσαλονίκη θα γνωρίσει μια εντελώς διαφορετική Οθωμανική Αυτοκρατορία. Από την άθλια ανατολίτικη πόλη, και μάλιστα από τις πιο βρόμικες, όπως την περιγράφουν οι περιηγητές των αρχών του 19ου αιώνα, μέχρι τη λαμπρή κοσμοπολίτισσα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η ιστορία του μετασχηματισμού της Θεσσαλονίκης είναι συναρπαστική και ακολουθεί τις γενικότερες αλλαγές που σημειώνονται στην Αυτοκρατορία. Στη διάρκεια της βασιλείας των σουλτάνων Μαχμούτ Β΄ (1808-1839), Αβδούλ Μετζίτ Α΄ (1839-1861) και Αβδούλ Αζίζ Α΄ (1861-1876) επιχειρήθηκε ο εκσυγχρονισμός της κοινωνίας και του οθωμανικού κράτους με στόχο η χώρα να λογισθεί ως ευρωπαϊκή δύναμη, ισότιμη των Μεγάλων Δυνάμεων –αν και επί Αβδούλ Χαμίτ Β΄ (1876-1909) σημειώθηκε στροφή στον απολυταρχισμό. Οι μεταρρυθμίσεις επηρέασαν αποφασιστικά τη Θεσσαλονίκη, που εκείνη την εποχή αποτελεί την κυριότερη πόλη των ευρωπαϊκών κτήσεων του σουλτάνου και πύλη εξόδου προς τη Μεσόγειο για ολόκληρη τη Βαλκανική. Η Θεσσαλονίκη διέθετε πολυεθνοτικό πληθυσμό (Εβραίους, Τούρκους, Έλληνες, Λεβαντίνους) και προοδευτικό χαρακτήρα –υπόβαθρο που διευκόλυνε τους πειραματισμούς, σε αντίθεση με την πιο συντηρητική, σουλτανική Κωνσταντινούπολη. Η ίδια η αστική δομή της πόλης θα περάσει μέσα από μια διαδικασία εκσυγχρονισμού και εξωραϊσμού, που θα την αλλάξει ριζικά. Η Θεσσαλονίκη έμπαινε, έστω και καθυστερημένα, στον αστερισμό της νεωτερικής εποχής και μετασχηματιζόταν στη γνωστή –κοσμοπολίτικη για τους γηγενείς, εξωτική για τους Ευρωπαίους- πόλη της μπελ επόκ, εκσυγχρονιζόμενη πλέον οριστικά σε όλα τα επίπεδα, από τη ριζική αλλαγή του αστικού ιστού μέχρι την οικονομία, το εμπόριο, την εκπαίδευση, την ψυχαγωγία, τα ήθη. Στον 20ό αιώνα, με τα προσφυγικά ρεύματα των πολέμων, την Ανταλλαγή και το Ολοκαύτωμα θα επέλθει η ολοσχερής ανατροπή της πληθυσμιακής της σύστασης και η μετατροπή της σε μια ομογενοποιημένη ελληνική πόλη. Εκατό χρόνια μετά την προσάρτησή της, η Θεσσαλονίκη του 2012 είναι πλέον μια πόλη τελείως διαφορετική από εκείνη του 1912. Το μεγάλο άλμα όμως είχε ήδη γίνει στη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών της οθωμανικής κυριαρχίας και ήταν εκείνο που μεταμόρφωσε τη νωχελική και ράθυμη πόλη του Λεβάντε σε ευρωπαϊκή μεγαλούπολη.  

Τίτλος: Διδύμου κληρικού ελαχίστου προφήτου της Υπερκαλύψεως βιβλίον μοναδικόν
Συγγραφέας: Ούγος Φόσκολος
Μετάφραση - Σχόλια: Ανδρέας Μπελεζίνης, Δημήτρης Αρβανιτάκης
Έκδοση: Αθήνα, ΜΙΕΤ, 2012 
Σελίδες: 343 
ISBN: 978-960-250-542-7
Τιμή με έκπτωση: 25,20€


Ο Ούγος Φόσκολος (Ζάκυνθος 1778 – Λονδίνο 1827) ήταν ένας συγγραφέας, οι ιδεολογικές αρχές και η δράση του οποίου είχαν προκαλέσει ζωηρές αντιπαραθέσεις και μεγάλες έχθρες. Στα χρόνια ανάμεσα στο 1807 και το 1811 ο Φόσκολος είχε συγκρουστεί σκληρά με μια ομάδα αργυρώνητων και αυλοκολάκων λογίων του ναπολεόντειου Μιλάνου. Η σύγκρουση αυτή υπερέβαινε τις προσωπικές αντιζηλίες και αναδείκνυε τις διαφορετικές οπτικές για ζητήματα πολύ κρίσιμα: για τη φιλολογία, την ποίηση και την σχέση της πολιτικής με το πνεύμα. Η Υπερκάλυψις άρχισε να γράφεται το 1810, αντιγράφτηκε σ’ ένα από τα στάδια της επεξεργασίας της με το χέρι του Ανδρέα Κάλβου και τυπώθηκε ψευδωνύμως στη Ζυρίχη το 1816. Όπως σημειώνει ο ίδιος ο Φόσκολος, «είναι σάτιρα εναντίον των λογίων της Ιταλίας οι οποίοι, με το να καπηλεύονται τη μάθηση και την αλήθεια, αφανίζουν τη φιλολογία αυτού του έθνους και υποθάλπουν τη φιλοδοξία και τα σφάλματα του Ναπολέοντα. Σ’ αυτήν σκιαγραφούνται τα ήθη των τέτοιων λογίων και τα αισχρά πάθη και ο προσωπικός χαρακτήρας μερικών, με την πρόθεση να γίνει κατανοητό ότι οι συμφορές της ταραγμένης πολιτικής κατάστασης στην Ευρώπη και της δουλείας της Ιταλίας γεννήθηκαν από τα ψεύδη των ανθρώπων των γραμμάτων, που διαδίδονται για πρόσκαιρη ωφέλεια των Κυβερνητών». Φορώντας το λογοτεχνικό προσωπείο του Δίδυμου κληρικού, την ώρα της πτώσης του Ναπολέοντα, την πιο κρίσιμη στιγμή του ιταλικού εθνικού ζητήματος, ο Φόσκολος υψώνει λόγο καταγγελτικό ενάντια στους ανθρώπους του πνεύματος που εμπορεύονται τη γνώση, που θυμιατίζουν τον νικητή, που υποτάσσονται στην εξουσία. Το αίτημα της πνευματικής ελευθερίας που αναδύεται μέσα από τον λόγο του Φόσκολου-Δίδυμου κληρικού κάνει την Υπερκάλυψη ένα από τα πιο εμβληματικά κείμενα της ευρωπαϊκής φιλολογίας κατά τη διαδικασία μετάβασης από τον τύπο του παραδοσιακού λογίου σε εκείνον του διανοουμένου. Στο προλογικό του σημείωμα ο Δημήτρης Αρβανιτάκης συνοψίζει τη θέση του Φόσκολου ως εξής: «το χρέος του ανθρώπου των γραμμάτων είναι όχι ο τυφλός εγκωμιασμός της εξουσίας ή η κολακεία του ηγεμόνα, όχι η διεκδίκηση του πλούτου και της ατομικής δόξας, αλλά η έκφραση της αυθεντικής ανάγκης του ίδιου και ο μεσολαβητικός του ρόλος μεταξύ εξουσίας και κοινωνίας, με βαθύτερο στόχο την ανύψωση της ίδιας της κοινωνίας. Λοιπόν: ο ζωτικός χώρος της λογιοσύνης πρέπει να είναι όχι τα κλειστά τείχη της Αυλής, αλλά ο ευρύς ορίζοντας της κοινωνίας. Μέσα δε στις ορισμένες συνθήκες –εννοώ την κορύφωση του εθνικού πυρετού-, το μάθημα του Φόσκολου ήταν ακόμα πιο σαφές: χρέος των λογίων είναι να αναδειχτεί το πρόσωπο, η ιστορία, ο πλούτος της Ιταλίας, να μαθητέψουν οι σύγχρονοι κοντά στους μεγάλους του ιταλικού παρελθόντος. Να δουν το έργο τους δηλαδή μέσα στον ορίζοντα του νέου: μέσα στον ορίζοντα του ιταλικού έθνους». Η Υπερκάλυψις υπερβαίνει τα όρια ενός λίβελου και ανάγεται σε έργο τέχνης αλλά και σε μαρτυρία ενός ορισμένου σταδίου ανάπτυξης της ιταλικής λογιοσύνης και της ιταλικής ιστορίας. Κείμενο ερμητικό και αλληγορικό, γραμμένο σε ύφος βιβλικό, ταξιδεύει μέσα στο μεγάλο ποτάμι της «οραματικής» λογοτεχνίας. Για τον Έλληνα αναγνώστη μπορεί επιπλέον να αποτελέσει ένα κλειδί για μια νέα, εμπλουτισμένη ανάγνωση της Γυναίκας της Ζάκυθος, καθώς τον φέρνει σε επαφή με έναν λογοτεχνικό τόπο στον οποίον ανήκει η Υπερκάλυψη και από τον οποίον αναμφίβολα κατάγεται το επίσης ερμητικό σολωμικό κείμενο.   
 

Τίτλος: Ελευθέριος Βενιζέλος και Πολιτιστική Πολιτική
Επιμέλεια Έκδοσης: Τάσσος Σακελλαρόπουλος, Αργυρώ Βατσάκη
Έκδοση: Μουσείο Μπενάκη/ Εθνικό Ίδρυμα "Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος", Αθήνα-Χανιά 2012
Σελίδες:304
ISBN: 978-960-476-115-9
Τιμή με έκπτωση: 13,50€

Η έκδοση περιλαμβάνει τις εισηγήσεις που παρουσιάστηκαν στο ομότιτλο Συνέδριο που συνδιοργάνωσαν το Μουσείο Μπενάκη και το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος», στις 21 και 22 Νοεμβρίου του 2008. Οι εισηγήσεις, χωρισμένες σε δύο θεματικές ενότητες («Θεσμικές παρεμβάσεις και πολιτιστική πολιτική» και «Καλλιτεχνική δημιουργία») επιχειρούν να μελετήσουν τη γέννηση και την εξέλιξη των θεσμών στον χώρο του πολιτισμού, την αρχαιολογική πολιτική και την πολιτιστική διπλωματία, τον ρόλο των ποικίλων μορφών της τέχνης, αλλά και την αποτύπωση του κλίματος της εποχής στη λογοτεχνία, τη μουσική, τη δημόσια γλυπτική κ.λπ.



Τίτλος: Κείμενα Διπλωματίας
Συγγραφέας: Γεώργιος Δ. Παπούλιας
Έκδοση: Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα 2012
Σελίδες: 270
ISBN: 978-960-476-109-8
Τιμή με έκπτωση:12,60€

Ο τόμος συγκεντρώνει κείμενα αναμνήσεων, σκέψεων και προβληματισμών του διπλωμάτη Γεωργίου Παπούλια (1927-2009), τα οποία, καθώς επικεντρώνονται σε κρίσιμα ζητήματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, αναδεικνύουν σημαντικές πτυχές της και αποτυπώνουν γόνιμους προβληματισμούς, χρήσιμους για το μέλλον.



Τίτλος: Από τον Picasso στον Koons- Κοσμήματα καλλιτεχνών
Επιμέλεια Έκδοσης: Ξένια Πολίτου
Έκδοση: Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα 2012
Σελίδες: 77
ISBN: 978-960-476-111-1
Τιμή με έκπτωση: 4,50€

 Η έκδοση κυκλοφόρησε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης, που πραγματοποιήθηκε στο Κεντρικό Κτήριο του Μουσείου Μπενάκη (15 Μαΐου έως τις 2 Σεπτεμβρίου 2012).
Η έκθεση παρουσίαζε μια επιλογή κοσμημάτων σχεδιασμένων από μερικούς από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του δεύτερου μισού του 20ού και του 21ου αιώνα. Τα έργα των Stephen Antonakos, Bernar Venet, Louise Bourgeois, Georges Braque, Alexander Calder, César, Giorgio de Chirico, Jean Cocteau, Max Ernst, Ablerto Giacometti, Keith Haring, Jeff Koons, Fernand Leger, Roy Lichtenstein, Pablo Picasso και Man Ray, που παρουσιάζονταν μεταξύ άλλων στην έκθεση, προέρχονται στην πλειοψηφία τους από την προσωπική συλλογή της επιμελήτριας της έκθεσης Diane Venet και θέτουν εκ νέου το ζήτημα της σύνδεσης της αργυροχοΐας με την καλλιτεχνική δημιουργία.
Η έκδοση περιλαμβάνει σύντομο εισαγωγικό κείμενο της Diane Venet και μια μικρή επιλογή από τη συλλογή της, και συμπληρώνεται με τα έργα 21 Ελλήνων καλλιτεχνών, τα οποία πλαισίωσαν την παρουσίαση της συλλογής στην Αθήνα.

Τίτλος: Εντυπώσεις από τον πόλεμο του 1912-1913. Μακεδονία - Ήπειρος
Συγγραφέας: Θάλεια Φλωρά - Καραβία
Έκδοση: Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, Αθήνα 2012 
Σελίδες: 150
ISBN: 978-960-6757-59-4
Τιμή με έκπτωση: 16,20€

Η Θάλεια Φλωρά-Καραβία ζωγραφίζει στο μέτωπο, 1912.

Τίτλος: Οι Ιστοριογραφικές οφειλές των Σπ. Ζαμπέλιου και Κ. Παπαρρηγόπουλου. Η συμβολή Ελλήνων και Ξένων λογίων στη διαμόρφωση του τρισήμου σχήματος του Ελληνικού ιστορισμού (1782-1846)
Συγγραφέας: Γιάννης Κουμπουρλής  
Έκδοση: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών
Σελίδες: 600
ISBN: 978-960-9538-10-7
Τιμή με έκπτωση: 22,50€


Στο βιβλίο εξετάζονται οι ιστοριογραφικές επιδράσεις που δέχτηκε ο ελληνικός ιστορισμός του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου (1815-1891) και του Σπυρίδωνα Ζαμπέλιου (1815-1881) προς την κατεύθυνση της διαμόρφωσης του σχήματος της τρισχιλιετούς ιστορικής συνέχειας του ελληνικού έθνους. Καταδεικνύεται η επιρροή που άσκησαν οι, ξένοι κατά κύριο λόγο, συγγραφείς που κατονομάζονται από τον Παπαρρηγόπουλο και τον Ζαμπέλιο, σε κείμενά τους του 1846 και του 1852 αντίστοιχα, ως σημαντικοί για την κατανόηση της ελληνικής ιστορίας, αρχαίας, μεσαιωνικής και νεότερης.
Το βιβλίο εστιάζει την προσοχή του σε μια εποχή κατά την οποία οι δύο Έλληνες λόγιοι αναζητούσαν απαντήσεις σε συγκεκριμένα επιμέρους προβλήματα που αφορούσαν στη συγγραφή μιας γενικής και πλήρους ιστορίας του ελληνικού έθνους από την αρχαιότητα έως τις μέρες τους και αναδεικνύει τη συμβολή ιστοριογράφων όπως ο J. Emerson, ο J. W. Zinkeisen και ο G. Finlay στη διαμόρφωση της νεοελληνικής ιστορικής συνείδησης. Επιχειρεί ως εκ τούτου να συμβάλει στην κατανόηση της αποκρυστάλλωσης του τρισήμου σχήματος του ελληνικού ιστορισμού ως μιας διανοητικής διαδικασίας που είχε σαφώς και μια διεθνή διάσταση, αφού οι ιστοριογραφικές συνθέσεις του Ζαμπέλιου και του Παπαρρηγόπουλου οικοδομήθηκαν στη βάση ενός γόνιμου διαλόγου με την ευρωπαϊκή λογιοσύνη της εποχής τους. [Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου]

Τίτλος: Η βιβλιοθήκη του Πλάτωνα & της Ακαδημίας
Συγραφέας: Κ. Σπ. Στάικος 
Έκδοση: Άτων, Αθήνα 2012
Σελίδες: 289 
ISBN: 978-960-98803-9-8
Τιμή με έκπτωση: 19,80€


Η έκδοση της Βιβλιοθήκης του Πλάτωνα και της Ακαδημίας πραγματεύεται τη συγκρότηση της συλλογής παπύρινων βιβλίων από τον ίδιο τον Πλάτωνα, που χρονολογείται από την εποχή της «μαθητείας» του δίπλα στον Σωκράτη και κατά τη διάρκεια των εργασιών της Ακαδημίας. Στο βιβλίο γίνεται εκτεταμένη αναφορά στα συγγράμματα των φυσικών φιλοσόφων της σχολής της Ιωνίας και της Ελέας, όπως και της Πυθαγόρειας σχολής, τα οποία έπαιξαν βασικό ρόλο στη σύνταξη των Διαλόγων. Επίσης, εδώ ξεδιπλώνεται όλη η σοφιστική γραμματεία που συντάχθηκε στην Αθήνα και μνημονεύονται οι πρωτεργάτες της ανάπτυξης των μαθηματικών στον κύκλο της Ακαδημίας. Μεγάλο κεφάλαιο καταλαμβάνει, τέλος, η αρχιτεκτονική της Ακαδημίας, με τοπογραφικά και σχέδια υπό κλίμακα που αναδεικνύουν τη σχεδιαστική φιλοσοφία και τη χρήση των εγκαταστάσεών της.

Τίτλος:Ένας αστρολάβος του Ουρανού και της Ζωής 
Συγγραφέας: Γιώργος Γραμματικάκης 
Έκδοση: Ηράκλειο,Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης 2012 
Σελίδες: 345
ISBN:978-960-524-394-4 
Τιμή με έκπτωση:14,40€

 Σε άλλους καιρούς, ο αστρολάβος καθοδηγούσε τους ναυτικούς στα ταξίδια τους και αποκάλυπτε στους ανθρώπους τις κινήσεις των άστρων και τις φωτεινές αναλαμπές τους. Ο σύγχρονος αστρολάβος, που κρατά στα χέρια του ο αναγνώστης, δεν έχει διαφορετική φιλοδοξία. Το ταξίδι όμως που υπόσχεται κρύβει μεγαλύτερες εκπλήξεις και αναπάντεχες διαδρομές. Θα ξεκινήσει από τα θαυμαστά του Σύμπαντος, τους μακρινούς γαλαξίες και τους κομήτες, την αντιύλη και τις υπέρλαμπρες εκρήξεις αστεριών. Στη συνέχεια, θα αναζητήσει τις απαντήσεις που δίδει η σημερινή επιστήμη στα προαιώνια ερωτήματα του ανθρώπου: για την έννοια του χρόνου αλλά και την ύπαρξη εξωγήινης ζωής, για το μεγάλο πείραμα του CERN αλλά και την ανίχνευση του φαντασματικού νετρίνου στα θαλάσσια βάθη της Πύλου.

H συμπόρευσή του όμως με τον αναγνώστη θα επιτρέψει στον αστρολάβο και μια διαφορετική περιήγηση. Εκείνην στον κόσμο του ανθρώπου και της Ζωής του. Πρώτα θα προσπαθήσει να ανιχνεύσει την οδυνηρή κρίση που κρατά σήμερα δέσμια την Ελλάδα· και να εντοπίσει, στην πρόσφατη πορεία της, τις αιτίες των σημερινών δεινών, αλλά και τα επιτεύγματά της. Την περιήγηση θα ολοκληρώσει -με τη συμπόρευση του αναγνώστη, πάντοτε- μια ματιά στον σύγχρονο άνθρωπο και τη μοίρα του· που αισθάνεται μετέωρος ανάμεσα στην εκρηκτική ανάπτυξη της τεχνολογίας και την κυριαρχία ενός οικονομικού συστήματος με ανάλγητο πρόσωπο.

Το ταξίδι, λοιπόν, που υπόσχεται ο σημερινός Αστρολάβος, έχει έναν γνώριμο προορισμό. Είναι οι κόσμοι που κινείται χρόνια τώρα ο συγγραφέας: τα αινίγματα του Σύμπαντος και η πορεία της Ελλάδας, οι κατακτήσεις της επιστήμης και η ανθρώπινη μοίρα. Μόνον που οι κόσμοι αυτοί του συγγραφέα, όπως το ίδιο το Σύμπαν μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, μοιάζουν τώρα σαν να διαστέλλονται αιφνίδια και ανεξήγητα, σαν να θέλουν να καλύψουν τον χώρο και τον χρόνο. Η προσδοκία τους είναι ότι κάπου εκεί θα συναντήσουν και τους κόσμους του αναγνώστη, τις αγωνίες και τα ερωτήματά του. Τότε η χειραψία, του συγγραφέα με τον αναγνώστη, δεν θα είναι πια στα σκοτεινά. Θα γίνει υπό το φως των άστρων και με το στίγμα που αποκάλυψε ένας αστρολάβος του Ουρανού και της Ζωής.




Τίτλος: Η κρίση στη Φυσική και η Δημοκρατία της Βαϊμάρης
Επιμέλεια: Θόδωρος Αραμπατζής, Κώστας Γαβρόγλου 
Έκδοση: Ηράκλειο,Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης 2012
Σελίδες:259
ISBN:978-960-524-335-7 
Τιμή με έκπτωση:16,20€

 Το βιβλίο περιλαμβάνει τέσσερα άρθρα που εξετάζουν την περίπλοκη σχέση ανάμεσα στην κβαντική φυσική και στο κοινωνικο-πολιτισμικό περιβάλλον στο οποίο αυτή διαμορφώθηκε. Στο πρώτο άρθρο, του αμερικανού ιστορικού των επιστημών Πολ Φόρμαν, υποστηρίζεται ότι η διαμόρφωση της κβαντικής φυσικής ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα στη γερμανόφωνη Ευρώπη μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της νέας κβαντομηχανικής, ο μη αιτιακός χαρακτήρας της, δεν ήταν, σύμφωνα με τον Φόρμαν, προϊόν των εσωτερικών εξελίξεων στη φυσική, αλλά αποτέλεσμα της οικειοποίησης από πολλούς φυσικούς της ιδεολογίας του ανορθολογισμού που κατείχε ηγεμονική παρουσία στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης. Το δεύτερο και το τρίτο άρθρο, των ιστορικών της φυσικής Τζων Χέντρι και Νόρτον Γουάιζ, αντίστοιχα, εκφράζουν με αντιπροσωπευτικό τρόπο την πρόσληψη της "θέσης Φόρμαν" από την κοινότητα των ιστορικών των επιστημών. Ο τόμος κλείνει με μια πρόσφατη εργασία του ίδιου του Φόρμαν, όπου απαντά στην κριτική που ασκήθηκε στο έργο του από το 1971, όταν πρωτοδημοσιεύθηκε. Στόχος του βιβλίου είναι να παρουσιάσει στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό τη συζήτηση για τη "θέση Φόρμαν" -μια ρηξικέλευθη προσέγγιση που έχει συζητηθεί πολύ ανάμεσα σε φυσικούς, μαθηματικούς, και ιστορικούς και φιλοσόφους των επιστημών- διερευνώντας τόσο τις ιστοριογραφικές προκείμενες της κοινωνικής και πολιτισμικής ιστορίας των επιστημών όσο και την ιστορία της σύγχρονης φυσικής.



Τίτλος: Εξουσία και ελευθερία : Η συγκρότηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής 1776-1789 
Συγγραφέας: Γιάννης Κοκκινάκης
Έκδοση: Ηράκλειο,Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης 2012
Σελίδες: 537
ISBN:978-960-524-332-6 
Τιμή με έκπτωση:22,50€

 Το τελευταίο τρίτο του 18ου αιώνα οι λευκοί κάτοικοι των βρετανικών αποικιών της Βορείου Αμερικής κλήθηκαν να σταθμίσουν, αφ’ ενός, το κόστος που θα είχε η απαγκίστρωσή τους από ένα "σύστημα" εξουσίας και η σύγκρουσή τους με μια ισχυρή κυβέρνηση και, αφ’ ετέρου, το αντίτιμο της υποταγής σ’ αυτήν και της απώλειας των ελευθεριών τους. Σήμερα, γνωρίζοντας την απάντηση που έδωσαν στα διλήμματα της εποχής τους καθώς και τις συνθήκες που οδήγησαν στη συγκρότηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, η απόφαση που έλαβαν, να εγκαταλείψουν τη θαλπωρή αλλά και να απαλλαγούν από τον επικίνδυνο εναγκαλισμό μιας αυτοκρατορίας, φαίνεται δικαιωμένη.

Η μελέτη αυτή επιχειρεί να αναλύσει τη διαδικασία με την οποία επήλθαν βαθιές κοινωνικές ρήξεις και αλλαγές στις νοοτροπίες των ανθρώπων, την οποία συχνά περιγράφουμε ως "η Αμερικανική Επανάσταση". Στο επίκεντρό της δέσποζαν ζητήματα που σήμερα έχουν τεθεί στο περιθώριο, όπως η άνιση αντιπροσώπευση ως αποτέλεσμα μη δημοκρατικών εκλογικών συστημάτων. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει την απόσταση που είμαστε υποχρεωμένοι να διανύσουμε για να επανακαθορίσουμε τα διακυβεύματα της πολιτικής. Οι κοινωνικές δυνάμεις που στήριξαν την Επανάσταση και, στη συνέχεια, διαχειρίστηκαν το νέο κράτος, δεν είχαν ούτε την ίδια προέλευση ούτε παρόμοιους στόχους. Το ρήγμα, πάντως, που προκάλεσε η δράση των απλών ανθρώπων, ακόμη και όταν αυτοί υποχώρησαν υπό το βάρος των νέων δομών εκμετάλλευσης που διαμορφώθηκαν στις πρώην αποικίες, δεν έκλεισε με τη δημιουργία μιας νέας έννομης τάξης. Η εξουσία που συγκροτήθηκε στην Ηνωμένες Πολιτείες όφειλε, έστω και τυπικά, να λογοδοτεί στον λαό που την εντέλλεται. Σε εποχές, πάντως, όπου συνειδητοποιείται η δυναμική της συλλογικής δράσης, οι πολίτες είναι πιθανό να μην αρκεστούν στους τύπους των πολιτικών δικαιωμάτων, αλλά να προχωρήσουν και στην ουσία της πολιτικής διεκδίκησης.



Τίτλος: Για μια ιστορία της Ελληνικής Λογοτεχνίας του 20ού αιώνα - Προτάσεις ανασυγκρότησης, θέματα και ρεύματα 
Επιμέλεια: Αγγέλα Καστρινάκη, Αλέξης Πολίτης, Δημήτρης Τζιόβας 
Έκδοση: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης/ Μουσείο Μπενάκη, Ηράκλειο 2012 
Σελίδες: 578 
ISBN:978-960-524-384-5 / 978-960-476-119-7 
Τιμή με έκπτωση: 25,20€


 Το βιβλίο περιλαμβάνει 33 μελέτες παλαιότερων και νεότερων νεοελληνιστών, πανεπιστημιακών και κριτικών, που συγκροτούν μια εναλλακτική, πολυπρισματική και ιστορικά προσανατολισμένη θεώρηση της νεοελληνικής λογοτεχνίας του 20ού και των αρχών του 21ου αιώνα. Εστιάζει στη λογοτεχνική δημιουργία και στις σχέσεις της με την ευρωπαϊκή, στην ιστοριογραφία και στην κριτική ως διαμορφωτή λογοτεχνικών αντιλήψεων. Παράλληλα εξετάζεται το έργο που αποτέλεσε το αρχικό έναυσμα: η οκτάτομη "Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας" του Αλέξανδρου Αργυρίου, στη μνήμη του οποίου αφιερώθηκε τον Μάιο του 2011 ένα συνέδριο στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, από όπου προέκυψε ο παρών τόμος.

Το πρόσφατο λογοτεχνικό παρελθόν, ο 20ός αιώνας, ιστορείται πιο δύσκολα από το απώτερο, ακριβώς επειδή είναι πιο ζωντανό, πιο πολύμορφο. Προσφέρει όμως ένα προνομιακό πεδίο ώστε να δοκιμάσουμε καινούργιους προβληματισμούς. Το βιβλίο επιθυμεί να προκαλέσει ερεθίσματα, να αναδείξει θέματα και όχι να κλείσει κεφάλαια. Πώς γράφεται μια ιστορία της λογοτεχνίας σήμερα; "Ιστορία" δεν είναι μονάχα η εξιστόρηση του τι συνέβη, ούτε η απλή χρονολογική ταξινόμηση. Πρέπει να είναι μια αναζήτηση της αλληλουχίας (πού υπάρχει; πού όχι;), μια θεώρηση της λειτουργίας (τι δηλώνει η παρουσία, τι η απουσία;), που συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να γίνει τελική, θα είναι πάντα μερική, αλλά ίσως γι' αυτό να πετυχαίνει γόνιμες διεισδύσεις, φωτίζοντας κάθε φορά κάποιες πτυχές πιο κρυμμένες, πιο αποκαλυπτικές των επιδράσεων που ασκεί η λογοτεχνία στους αναγνώστες.

 

Τίτλος: Η Πελοπόννησος. Από τον 4ο ως τον 8ο αιώνα. Αλλαγές και συνέχεια
Συγγραφέας: Άννα Αβραμέα  
Μετάφραση: Μαργαρίτα Κρεμμυδά  
Πρόλογος: Ελένη Αρβελέρ 
Εισαγωγή: Ελεωνόρα Κουντούρα  
Έκδοση: Αθήνα, ΜΙΕΤ, 2012  
Σελίδες: 431 με 12 πίνακες 
ISBN: 978-960-250-501-4 χαρτόδετο, 978-960-250-502-1 πανόδετο 
Τιμή με έκπτωση: 23,40 € χαρτόδετο, 32,40 € πανόδετο  


Καρπός πολυετούς ενασχόλησης και μελέτης, το βιβλίο της Άννας Αβραμέα για την Πελοπόννησο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στη γαλλική γλώσσα το 1997, από τις εκδόσεις του Πανεπιστημίου της Σορβόνης. Προλογίζοντας τη γαλλική έκδοση, η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ έγραφε τότε ότι η συγκεκριμένη εργασία θα παρέμενε «για πολλά χρόνια έργο αναφοράς» για όσους μελετούν τον πελοποννησιακό χώρο κατά την ύστερη αρχαιότητα και την πρωτοβυζαντινή περίοδο. Ακολουθώντας την εξέλιξη του δημογραφικού ιστού, τις αλλαγές της κοινωνικής οργάνωσης και τους μετασχηματισμούς του φυσικού περιβάλλοντος, η Αβραμέα κατόρθωσε να ρίξει νέο φως στην ιστορία και τη γεωγραφία μιας νευραλγικής περιοχής που βρισκόταν μεταξύ του Ανατολικού και του Δυτικού Βυζαντινού κράτους, στο σταυροδρόμι των θαλάσσιων δρόμων που συνέδεαν την αρχαία με τη Νέα Ρώμη, την Κωνσταντινούπολη. Με αυτόν τον τρόπο, σημείωνε η Αρβελέρ, η Αβραμέα εγκαινίασε «μια νέα μορφή ιστορικής γεωγραφίας, της δυναμικής των μεταβολών».
Το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου ασχολείται με τη διοικητική και την εκκλησιαστική δομή της Πελοποννήσου. Το δεύτερο κεφάλαιο υπό τον τίτλο «Φυσικό περιβάλλον και ανθρώπινη  επέμβαση» αποτελεί ένα καινοτόμο για την εποχή κατά την οποία γράφηκε το βιβλίο πεδίο διερεύνησης της αμοιβαίας σχέσης ανθρώπου και περιβάλλοντος μέσω των σεισμών, μέσω των γεωμορφολογικών αλλοιώσεων που υφίσταται το τοπίο της Πελοποννήσου από τις προσχώσεις και την εξέλιξη του τοπίου από τη χρήση ή την εγκατάλειψη της γης. Στο τρίτο κεφάλαιο οι επιπτώσεις των επιδρομών των γερμανικών φυλών στον χώρο εξετάζονται συνδυαστικά από τις μαρτυρίες των αφηγηματικών πηγών και των αρχαιολογικών ευρημάτων. Το τέταρτο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στη διερεύνηση του προβλήματος της καθόδου των Σλάβων και της εγκατάστασής τους στην Πελοπόννησο. Στο πέμπτο κεφάλαιο εξετάζεται η εξέλιξη της μορφής και της λειτουργίας των πόλεων και των αγροτικών οικισμών. Το έκτο κεφάλαιο ανιχνεύει, μέσω των επιγραφών κυρίως, ποιες ήταν οι κατευθυντήριες δυνάμεις της κοινωνίας και ποιος ο ρόλος τους στη μορφή και την εξέλιξη του πελοποννησιακού χώρου.

Η ΑΝΝΑ ΑΒΡΑΜΕΑ (1934-2008), μετά τις σπουδές της στο Ιστορικό και Αρχαιολογικό Τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, ειδικεύτηκε στο Παρίσι (1960-1963) στην Ιστορική Γεωγραφία, παρακολουθώντας μαθήματα στην École Pratique des Hautes Études, στο Collège de France και στο Institut de Géographie. Υπήρξε επιμελήτρια στην έδρα της Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου και για ένα διάστημα εργάστηκε στο Κέντρο Βυζαντινών Σπουδών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Το 1971 άρχισε τη συνεργασία της με την Ακαδημία Αθηνών για το έργο της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημιών Tabula Imperii Romani, ενώ από το 1980 ανέλαβε την εποπτεία ολόκληρου του έργου. Το 2002 ανακηρύχτηκε ομότιμη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Κρήτης, όπου είχε διδάξει επί δεκαοκτώ χρόνια Βυζαντινή Ιστορία στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Υπήρξε επίσης μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΜΙΕΤ (2001-2008).
 

Τυπογραφικό κόσμημα του 19ου αιώνα

σε ασήμι 925^ο και επίχρυσο,

σε καρφίτσα και μενταγιόν

Τίτλος: Δημοσθένης Κοκκινίδης. Ομήρου Οδύσσεια
Κείμενα: Δ.Ν. Μαρωνίτης
Έκδοση: ΜΙΕΤ, Αθήνα 2012
Σελίδες: 227 με 99 έγχρωμες και 1 α/μ εικόνες
ISBN: 978-960-250-553-3
Τιμή με έκπτωση: 36,00€



Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (από 22 Νοεμβρίου 2012 έως 19 Ιανουαρίου 2013). Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, ο Δημήτρης Μαρωνίτης πρότεινε στον Δημοσθένη Κοκκινίδη να ζωγραφίσει εικόνες της Οδύσσειας, την οποία τότε μετέφραζε. Το αρχικό σχέδιο ήταν να γίνει μια ειδική πολυτελής έκδοση, σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων, που θα συνοδευόταν από χειροποίητες ζωγραφιές. Ο Κοκκινίδης δέχτηκε μετά χαράς την πρόταση και στρώθηκε στη δουλειά. Αλλά ύστερα από δυο μήνες εργασία, αναπάντεχα το εκδοτικό πρόγραμμα ναυάγησε. Ο Κοκκινίδης όμως δεν διέκοψε την προσπάθεια. Στον ελεύθερο χρόνο που εξοικονομούσε, συνέχισε την εικονογράφηση των ραψωδιών της Οδύσσειας. Οι περιπέτειες του Οδυσσέα συγκινούσαν άλλωστε τον ζωγράφο από τα παιδικά του χρόνια. Όπως εξιστορεί στον πρόλογο αυτής της έκδοσης, ένα χειμωνιάτικο βράδυ της δεκαετίας του ’30, έζησε μια αξέχαστη εμπειρία ακούγοντας τον αγαπημένο θείο του Θεόφιλο να αφηγείται με τον αργό ρυθμό του παραμυθιού την περιπλάνηση και τα βάσανα του ομηρικού ήρωα. Από την επίμονη και πολύχρονη ενασχόληση με την εικονογράφηση της Οδύσσειας προέκυψε ένα σύνολο εικόνων, που συγκροτούν ένα ενιαίο έργο, ένα σύνθετο και αρτιωμένο ζωγραφικό κόσμο, όπου η λαχτάρα του νόστου συνυφαίνεται με την άγρια ομορφιά του ταξιδιού. Το έργο αυτό παρουσιάζει η παρούσα έκδοση, η οποία περιλαμβάνει επίσης μια μεστή επιτομή της Οδύσσειας, γραμμένη από τον Δημήτρη Μαρωνίτη.




Ο ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΚΟΚΚΙΝΙΔΗΣ γεννήθηκε στον Πειραιά το 1929. Για δύο χρόνια φοίτησε στην τότε Ανωτάτη Εμπορική Σχολή. Από το 1952 μέχρι το 1957 σπουδάζει στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Ακολουθεί δίμηνη παραμονή του στο Άγιο Όρος (1958), όπου μελετά βυζαντινούς εικονογραφημένους κώδικες. Παίρνει διετή υποτροφία από την ιταλική κυβέρνηση (1958). Από το 1959 μέχρι το 1961 είναι υπεύθυνος του καλλιτεχνικού τμήματος του νεοϊδρυθέντος Εθνικού Οργανισμού Ελληνικής Χειροτεχνίας. Κατά τη δεκαετία του ’60, παράλληλα με τη ζωγραφική ασχολείται με το design για βιοποριστικούς λόγους. Σχεδιάζει αντικείμενα για την εγχώρια και τη διεθνή αγορά. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της «Ομάδας τέχνης α» (1961-67) και της «Ομάδας για την Επικοινωνία και την Εκπαίδευση μέσω της Τέχνης» (1976-81). Το 1975 γίνεται μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (Ι.Κ.Υ.). Το 1976 εκλέγεται καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Διετέλεσε πρύτανης της Α.Σ.Κ.Τ. την περίοδο 1979-82. Από το 1981 έως το 1983 ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Θεάτρου της Αθήνας. Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης από το 1995 και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας από το 1997. Έχει πραγματοποιήσει 23 ατομικές εκθέσεις, από τις οποίες οι 14 παρουσιάστηκαν στην περιοχή της Αθήνας. 

Τίτλος: Εγκώμιο της Απραξίας
Συγγραφέας: François Jullien
Επιστημονική επιμέλεια: Παπασυριόπουλος Αργύρης, Κουμπιάς Νίκος
Μετάφραση: Σαμαρτζής Θάνος
Έκδοση: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο 2012
Σελίδες: 120
ISBN: 978-960-524-392-0
Τιμή με έκπτωση: 7,20 €




Ο ευρωπαίος άνθρωπος της πράξης λέει: για να είμαι αποτελεσματικός, πρέπει να θέσω έναν ξεκάθαρο στόχο και να αναζητήσω τα μέσα που θα οδηγήσουν στην πραγματοποίησή του με τον πιο άμεσο τρόπο.
Στην κινεζική σκέψη -όπως την παρουσιάζει εδώ ο Φρανσουά Ζυλλιέν, ένας από τους διαπρεπέστερους σινολόγους της εποχής μας- η αποτελεσματικότητα νοείται διαφορετικά.
Ο κινέζος στρατηγός δεν θέτει στόχους ούτε καταστρώνει σχέδια. Αυτό που κάνει είναι να προσπαθεί να ανιχνεύσει και να εκμεταλλευτεί την εσωτερική δυναμική της κατάστασης· να συντονιστεί με τη φυσική πορεία των πραγμάτων, ώστε να κάνει τις συνθήκες να δουλέψουν για λογαριασμό του.
Σύμφωνα με την κινεζική αντίληψη, τότε δρα κανείς με αληθινή αποτελεσματικότητα, όταν απλώς υποβοηθά αυτό που θα συμβεί ούτως ή άλλως. Όταν το αποτέλεσμα της δράσης του προκύπτει αβίαστα, ανεπαίσθητα, σαν από μόνο του.
Γιατί το μέγιστο κατόρθωμα είναι να ενεργήσεις έτσι ώστε να φαίνεται πως ο καθένας θα μπορούσε να καταφέρει αυτό που εσύ πέτυχες. Χωρίς αντίσταση, χωρίς κίνδυνο, χωρίς κόπο.



Ο François Jullien (1951) σπούδασε φιλοσοφία στην École Normale Superieur του Παρισιού και σινολογία στα πανεπιστήμια του Πεκίνου και της Σαγκάης. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Paris VII-Denis Diderot. Με το έργο του, και χάρη στη διπλή ιδιότητα του φιλόσοφου και του σινολόγου, επιχειρεί τη συστηματική αντιπαραβολή ευρωπαϊκής και κινεζικής σκέψης. Μέχρι σήμερα, τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε είκοσι γλώσσες. Σημαντικότερα έργα του: Proces ou creation (1989)· La propension des choses (1992)· Figures de l'immanence (1993)· Fonder la morale (1995)· Traite de l'efficacite (1997)· L'ombre au tableau (2004).  Στα ελληνικά κυκλοφορεί το Από την Ελλάδα στην Κίνα (Εξάντας 2002).