ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΜΙΕΤ- ΑΜΕΡΙΚΗΣ 13

Tύρος, Σιδώνα, Βηρυτός, Βύβλος, Άραδος, Μοτύη, Καρχη­δόνα…: πόλεις που άφησαν η καθεμία το δικό της στίγμα στην ιστορία της Μεσογείου, πρωτοπορώντας στο εμπόριο και στη ναυτιλία. Πόλεις φοινικικές, συνδεδεμένες με έναν λαό που αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα για τους ιστορικούς της Αρχαιότητας. Μολονότι οι κλασικές πηγές απονέμουν στους Φοίνικες την τιμή ότι ήταν αυτοί που μετέφεραν στη Δύση την πρώτη αλφαβητική γραφή, με βάση την οποία ανέπτυξαν οι Έλληνες το ελληνικό αλφάβητο, η φοινικική γραμματεία δεν έχει αφήσει κανένα ίχνος στην ιστορία. Επιπλέον, καθώς οι Φοίνικες ζούσαν σε μια χαλαρή συνομοσπονδία εμπορικών πόλεων-κρατών με μεγάλη γεωγραφική διασπορά, και δεν αποτελούσαν ένα ενιαίο κράτος με σαφώς καθορισμένα σύνορα, είναι ιδιαίτερα δύσκολο να κατανοήσουμε την κοινωνική τους οργάνωση.

Ο Μαρκ Γούλμερ, αξιοποιώντας τα πορίσματα της πιο πρόσφατης ιστορικής και αρχαιολογικής έρευνας, παρουσιάζει μια νέα αποτίμηση αυτού του συναρπαστικού αλλά μυστηριώδους σημιτικού λαού. Εξετάζοντας την ιστορία, τον υλικό πολιτισμό, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τη διακυβέρνηση, το εμπόριο και την επέκταση από την περιοχή του Λιβάνου στη Δυτική Μεσόγειο, διερευνά τη Φοινίκη σε όλη την παράδοξη περιπλοκότητά της. Φωτίζοντας πολλά από τα μυστήρια και τις αντιφάσεις που περιβάλλουν τους Φοίνικες, ο συγγραφέας καταδεικνύει όχι μόνο τον δυναμισμό και τον πλούτο της κουλτούρας τους αλλά και τον ιδιαίτερα ισχυρό αντίκτυπό τους στην ευρύτερη ιστορία της Μεσογείου.

(παρουσίαση του βιβλίου από τον εκδότη)

Το κείμενο μας προσκαλεί σε μια κατάβαση στον κόσμο του Κάφκα, έναν κόσμο που, όπως διαπιστώνει το ζώο «είναι πολύμορφος και ποτέ δεν λείπουν οι δυσάρεστες εκπλήξεις.»

(παρουσίαση από τις Εκδόσεις Άγρα)

Τα «Μυθ-ιστορικά» του Αλέκου Λεβίδη είναι μια σειρά εικοσιτεσσάρων έργων που ζωγραφίστηκαν στη διάρκεια τεσσάρων δεκαετιών (1980-2019) και φέρουν έντονα το αυτοβιογραφικό στοιχείο. Το προσωπικό βίωμα πλέκεται με κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα που διαμόρφωσαν τη ζωή του ζωγράφου, ενώ το «μέσα» συνδέεται με το «έξω», το «μικρό» με το «μεγάλο» και ο μύθος με την «πραγματικότητα». Μέσα από τις εικόνες, ο Λεβίδης διαχειρίζεται τη σχέση του με την ιστορία χωρίς νοσταλγία• με τρόπο υπαινικτικό, συχνά αλληγορικό και, πάνω από όλα, συνειρμικό. Δεν προβαίνει σε δηλώσεις ιστορικού ή πολιτικού περιεχομένου. Αντλεί από το παρόν και το παρελθόν για να δημιουργήσει προσωπικές μυθιστορίες δυνάμει ανοιχτές σε εξίσου προσωπικές αναγνώσεις του θεατή.

(παρουσίαση από τις Εκδόσεις Άγρα)

Στην έως τώρα ακαδημαϊκή συζήτηση για την Ελληνική Επανάσταση σε μεγάλο βαθμό απουσίαζε η οθωμανική πλευρά. Στο παρόν βιβλίο για πρώτη φορά παρουσιάζεται με συστηματικό τρόπο η πρόσληψη της Επανάστασης από την οθωμανική πολιτική ελίτ. Από την εξέλιξη της οθωμανικής πολιτικής σκέψης έως την ερμηνεία των γεγονότων της Επανάστασης, από τους ιστοριογράφους της Υψηλής Πύλης (Σανί-ζαντέ, Εσάτ και Μπαχίρ Εφέντη, Τζεβντέτ Πασά) το βιβλίο αναδεικνύει τους τρόπους που η Ελληνική Επανάσταση επέδρασε στην οθωμανική πολιτική ορολογία και σκέψη. Απέναντι στα κείμενα των επίσημων ιστοριογράφων οι συγγραφείς αναδεικνύουν παράλληλα την ανέκδοτη μαρτυρία του Γιουσούφ Μπέη, αξιωματούχου της Υψηλής Πύλης και αυτόπτη μάρτυρα των γεγονότων στην Πελοπόννησο, η μετάφραση της οποίας εκδίδεται στο δεύτερο μέρος. Γνώστης της επίσημης εκδοχής για την Επανάσταση, ο Γιουσούφ Μπέης άφησε μια σπάνια πρωτοόπρόσωπη αφήγηση, όπου η αμεσότητα και οι συναισθηματικές εξάρσεις συνυπάρχουν με την αίσθηση της πολιτικής ανωτερότητας ενός Οθωμανού αξιωματούχου, και όπου η αυτοκρατορική πολιτική συνείδηση έρχεται αντιμέτωπη με την εθνική ιδεολογία.

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Στο βιβλιοπωλείο μας μπορείτε να βρείτε και το πρώτο βιβλίο της Σειράς
Κωνσταντίνος Καντιώτης, Κερκυραίος. Ελάσσων Φιλικός, αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης.

Κυκλοφόρησε ο 17ος τόμος του Κονδυλοφόρου.

Το πρώτο κείμενο του τόμου, από τη Μαριλίζα Μητσού, είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Χριστόφορου Λιοντάκη, του σεμνού ποιητή, δοκιμιογράφου και μεταφραστή, που έφυγε τον περασμένο Ιούλιο. Στο κύριο μέρος του περιοδικού, ο Peter Mackridge επιστρέφει στον Ανδρέα Κάλβο και συζητά ζητήματα της γλώσσας των Ωδών και των σχέσεών τους με άλλα παλαιότερα και σύγχρονά τους ποιητικά έργα. Ο Αλέξης Πολίτης συγκεντρώνει και σχολιάζει εννέα έργα του ελληνικού ρομαντισμού που κυκλοφόρησαν στα 1850-1880 και αντλούν τη θεματική τους ύλη από την εποχή της Βενετοκρατίας στην Κρήτη. Στον τόμο φιλοξενούνται δύο καβαφικού ενδιαφέροντος μελέτες. Η Diana Haas παρουσιάζει τέσσερα αυτοσχόλια του Καβάφη, στα ποιήματα «Η Συνοδεία του Διονύσου» και «Τυανεύς Γλύπτης», με πληροφορίες και σχολιασμό που φωτίζουν βήμα προς βήμα τη διαδικασία της ποιητικής σύνθεσης. Η Μάρθα Βασιλειάδη προτείνει μια ερμηνεία του ατελούς ποιήματος «Ο Επίσκοπος Πηγάσιος», η οποία δίνει μια νέα διάσταση στη συζήτηση για τη θέση του Ιουλιανού στην ποίηση του Αλεξανδρινού. Δυο μελέτες έχουν ώς θέμα Έλληνες υπερρεαλιστές. Η Αλεξάνδρα Σαμουήλ αποκρυπτογραφεί μεθοδικά δύο ποιήματα του Νίκου Εγγονόπουλου, τα «Γυψ και φρουρά» και «Όσιρις», ανιχνεύοντας σε αυτά την ταχεία υλοποίηση της μπρετονικής «occultation» στη διπλή της σημασία, της απόκρυψης και της αποκρυφοποίησης. Η Άννα Κατσιγιάννη εξετάζει την εικόνα της Ρωσίας στον Ανδρέα Εμπειρίκο, εστιάζοντας στη θεωρία και στις τεχνικές του υπερρεαλιστικού και του σοβιετικού κινηματογράφου όπως αξιοποιούνται για την ανακατασκευή της μνήμης στο «Αμούρ-Αμούρ». Στην κύρια ύλη του περιοδικού, τέλος, ο Χ.Λ. Καράογλου αναδημοσιεύει και σχολιάζει γράμματα πρωτεργατών του δημοτικισμού προς τον εκδότη της εφημερίδας Ακρόπολις Βλάση Γαβριηλίδη, ένθερμο υποστηρικτή της δημοτικής: δύο γράμματα του Ψυχάρη (του 1888) και τρία του Αλέξανδρου Πάλλη (του 1901). Και η Στεφανία Γεωργάκη δημοσιεύει με σχόλια δεκαπέντε γράμματα από την αλληλογραφία του δοκιμιογράφου Δημήτρη Νικολαρεΐζη προς (και από) τον Μηνά Δημάκη, τον Ανδρέα Καραντώνη, τον Άρη Δικταίο κ.ά. Στις «Μονοκοντυλιές», η Diana Haas ελέγχει πρόσφατο δημοσίευμα για σοβαρά σφάλματα στη μεταγραφή και τον σχολιασμό αποσπάσματος αυτοσχολίου του Καβάφη στο αποκηρυγμένο ποίημα «Ωδή και Ελεγεία των Οδών». Στο «Μελανοδοχείο» δημοσιεύονται δύο βιβλιοκρισίες: του Αλέξη Πολίτη για την έκδοση Πέτρος Δ. Στεφανίτσης, Απομνημονεύματα (1821-1839), επιμ. Τριαντάφυλλος Ε. Σκλαβενίτης (Εταιρεία Λευκαδικών Μελετών, 2019), και του Χ.Λ. Καράογλου για την έκδοση Κ.Γ. Καρυωτάκης, Ποιήματα και πεζά, επιμ. Δημήτρης Δημηρούλης (Gutenberg, 2017). Στο τελευταίο μέρος του Κονδυλοφόρου δημοσιεύεται καταρτισμένο από τον Μιχ. Γ. Μπακογιάννη ένα συστηματικό ευρετήριο της μεταφρασμένης ξένης λογοτεχνίας στο περιοδικό Εστία (1876-1895), με δύο κύριους αλφαβητικούς πίνακες: των μεταφραζόμενων ξένων συγγραφέων και των μεταφραστών.

Τιμή ΜΙΕΤ: 18,90€






Το βιβλίο της Ζουανά καταδύεται στις αντιλήψεις των αρχαίων Ελλήνων περί θανάτου, περί μετά θάνατον ζωής και ψυχής, σ' ένα εύρος αρκετών αιώνων ιστορίας και γραμματείας. Η εξέλιξη των ιδεών σχετικά με τον θάνατο, όπως αποτυπώνονται σε έργα λογοτεχνίας, ιστορίας, φιλοσοφίας και ρητορικής, δεν αποκαλύπτει μόνο το ανάγλυφο των τελετουργιών και των συνηθειών στο πέρασμα των εποχών, αλλά επίσης το πλέγμα αξιών και νοημάτων που γεννιούνται, αναπτύσσονται και πεθαίνουν γύρω από αυτό το κορυφαίο γεγονός: ζητήματα κοινωνικής τάξης και καταγωγής, κοινωνικού φαντασιακού, σχέσεων εξουσίας, αντιλήψεων περί δικαιοσύνης, φιλοσοφικών και μεταφυσικών παραδοχών ανακύπτουν καθώς περιδιαβαίνουμε στα κείμενα από τον Όμηρο μέχρι τον Πλούταρχο και τους Λατίνους στοχαστές.

Στην περιήγηση αυτή παρατίθενται πλείστα αποσπάσματα της αρχαϊκής, κλασικής, ελληνιστικής και λατινικής γραμματείας, τα οποία -πέρα από τον σχολιασμό της συγγραφέως που τα συνοδεύει πιστά- αποκαλύπτουν αυτούσιες τις ιδέες που πλαισιώνουν τις αφηγήσεις και τις αναπαραστάσεις για τον κάτω κόσμο σε κάθε χρονική περίοδο.

(από τον πρόλογο του μεταφραστή)

Το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης & οι εκδόσεις Άγρα
σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της

Αλεξάνδρας Ρασιδάκη

ΥΠΟ ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ

ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ

ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ

ΚΑΙ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΙΖΥΗΝΟΣ

Εκδ. Άγρα

την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου 2020, στις 8.30 μμ

στο βιβλιοπωλείο του ΜΙΕΤ

Αμερικής 13, Αθήνα

Οι Ρομαντικοί κηρύσσουν την πρωτοκαθεδρία της τέχνης απέναντι σε κάθε άλλη έκφανση του πνευματικού η κοινωνικού βίου, την ορίζουν ως το χώρο της απόλυτης ελευθερίας του ατόμου. Ωστόσο, ο γερμανικός Ρομαντισμός δεν νοείται μόνο ως λογοτεχνικό η καλλιτεχνικό κίνημα, αλλά αυτοπροσδιορίζεται ως καινοτόμος τρόπος ζωής, σκέψης και δημιουργίας. Ο εκρομαντισμός του κόσμου, στον οποίο καλούν οι Γερμανοί ρομαντικοί, είναι μια επανάσταση του πνεύματος, που αφορά όλες τις πτυχές της διανόησης και δημιουργίας. Οι ρομαντικοί διαπλάθουν τον κόσμο όχι αλλάζοντάς τον, αλλά προσκαλώντας σε μια διαφορετική πρόσληψή του.

Πίσω από το χαριτωμένο και συχνά ευτράπελο προσωπείο της ρομαντικής μυθοπλασίας κρύβεται ένα ρηξικέλευθο πρόγραμμα, μια προγραμματική αντιπρόταση στην απογοητευμένη κοσμοαντίληψη του Διαφωτισμού, η εξύμνηση της προσωπικής ελευθερίας και αυτοδιάθεσης και μια δριμύτατη κριτική στις κοινωνικές συμβάσεις της εποχής. Ο γερμανικός Ρομαντισμός συνομιλεί και διαφοροποιείται από τα συμφραζόμενα της εποχής του και θέτει προβληματισμούς που θα απασχολήσουν τη θεωρία και τη λογοτεχνία του 20ου αιώνα.

Τη βαθιά καινοτόμα ρομαντική οπτική γωνία στον κόσμο και τα πράγματα παρουσιάζει αυτή η μελέτη, η οποία φιλοδοξεί να εισαγάγει τον Έλληνα αναγνώστη στις θεωρητικές αρχές και τους φιλοσοφικούς / ποιητολογικούς προβληματισμούς, καθώς και στις βασικές θεματικές και τους τρόπους γραφής των Γερμανών ρομαντικών.

Ως παράδειγμα της διαχρονικότητας του Ρομαντισμού, προτείνεται μια θεώρηση των κειμένων του Γεώργιου Βιζυηνού «υπό ρομαντική οπτική γωνία», η σκιαγράφηση μιας εκλεκτικής συγγένειας. Η γοητεία του θαυμαστού, τα απραγματοποίητα ταξίδια και οι ανεκπλήρωτοι έρωτες, η αρχή της υπέρβασης και της ερμηνείας, που απαντούν στα κείμενα του Βιζυηνού, συνθέτουν το καθοριστικό για το έργο του σχήμα της διαρκούς εναλλαγής μεταξύ προσδοκίας και απογοήτευσης – την αέναη κίνηση του εκκρεμούς της ρομαντικής ειρωνείας.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Αλεξάνδρα Ρασιδάκη είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια γερμανικής και συγκριτικής γραμματολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στο Τμήμα Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας. Σπούδασε Μεσαιωνική και Νεότερη Γερμανική Φιλολογία και Ισπανική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Ντύσσελντορφ. Η διδασκαλία και η έρευνά της κινούνται στα πεδία της γερμανικής και συγκριτικής γραμματολογίας, της ιστορίας των ιδεών και της λογοτεχνικής μετάφρασης.

Έχει, μεταξύ άλλων, δημοσιεύσει τις μελέτες «Ποιητική της δυσπιστίας», μελέτη-επίμετρο στο: Ίλζε Άιχινγκερ, Επίκαιρη συμβουλή  (Ροές, 2009), Περί μελαγχολίας: Στη θεωρία, τη λογοτεχνία, την τέχνη (Κίχλη, 2012, Βραβείο Δοκιμίου του περιοδικού www.oanagnostis.gr 2013), «Τα ζώα του Κάφκα», μελέτη-επίμετρο στο: Φραντς Κάφκα, Αναφορά ενός σκύλου (Πατάκης, 2016), «Ο πολύμορφος κόσμος και οι δυσάρεστες εκπλήξεις: Αμφισημίες της δημιουργίας», μελέτη-επίμετρο στο: Φραντς Κάφκα, Το κτίσμα (Άγρα, 2018). Έχει μεταφράσει λογοτεχνικά κείμενα από και προς τα γερμανικά, μεταξύ άλλων της Νίνας Κοκαλίδου-Ναχμία, του Νάσου Βαγενά, της Ίλζε Άιχινγκερ, του Ράινερ Μαρία Ρίλκε και του Φράντς Κάφκα.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

Βιβλιοπωλείο ΜΙΕΤ: Αμερικής 13, 10672 Αθήνα, τηλ.: 210 3614143, φαξ 210 3614163, 

email: bookstore-amerikis@miet.gr

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ: Ζωοδόχου Πηγής 99, 114 73 Αθήνα, τηλ. 210.7011.461, φαξ. 210.7018.649, email: info@agra.gr  

 Στο νέο τεύχος #145-146 των Σύγχρονων Θεμάτων που κυκλοφορεί, στη στήλη «Έπεα πτερόεντα» ο Δημήτρης Χριστόπουλος και η Δήμητρα Μαρέτα γράφουν για την ψήφο των Ελλήνων εκτός επικράτειας, η Κλειώ Παπαπαντολέων για την κατάργηση του αδικήματος της βλασφημίας, ο Παναγιώτης Κουστένης και ο Γιάννης Καραγιάννης αποτιμούν τις πρόσφατες διπλές εκλογές του 2019, και ο Βασίλης Κερασιώτης αναλύει το χρονικό της υπόθεσης της «Μανωλάδας».

Στα «Άρθρα-Μελέτες», η Ζηνοβία Λιαλιούτη προσεγγίζει τον «άλλο αντικομμουνισμό» μέσα από το Congress for Cultural Freedom, η Στεριανή Τσιντζιλώνη γράφει για το Φεστιβάλ Αθηνών και τον Ψυχρό Πόλεμο, ο Θάνος Λίποβατς ασχολείται με την κρίση στην ύστερη νεωτερικότητα, ο Ευθύμιος Παπαταξιάρχης σχολιάζει την αθηναϊκή documenta 14.Επίσης, ο Σάββας Τσιλένης κρατά μερικές σημειώσεις για την ελληνική κοινότητα του Καρς, ο Μουράτ Ισσί γράφει για την κουρδική ιστοριογραφία, ο Κώστας Πίκουλος μελετά τις επιτύμβιες στήλες στο Ορτάκιοϊ της Κωνσταντινούπολης, η Ορσαλία-Ελένη Κασσαβέτη εξετάζει έναν σύλλογο οικιστών στην Αγία Άννα Ρέντη, και η Αθηνά Πεγκλίδου προσεγγίζει την ίαση ως ζήτημα τεχνικής, πίστης ή συμβολισμού.

Επίσης, στο τεύχος αυτό φιλοξενείται το βιβλιογραφικό δοκίμιο του Σταύρου Ζουμπουλάκη για τη «δίκοπη ουτοπία» στο βιβλίο της Βασιλικής Πέτσα Το δέντρο της υπακοής.

Στις «Βιβλιοκρισίες», ο Γρηγόρης Μολύβας γράφει για το βιβλίο του Michael J. Sandel, Τι δεν μπορεί να αγοράσει το χρήμα, ο Γεράσιμος Κουζέλης για το βιβλίο του Κωνσταντίνου Καβουλάκου Ιστορία και πράξη: Η φιλοσοφία της πράξης του Γκέοργκ Λούκατς, ο Χαράλαμπος Κουρουνδής για τη μελέτη του Αλέξανδρου Κεσσόπουλου Η αυτοκτονία του Δήμου: Πολιτική κρίση και συνταγματικός λόγος στη Βαϊμάρη, η Βίκυ Ιακώβου για το βιβλίο της Τζίνας Πολίτη Το μυθιστόρημα και οι προϋποθέσεις του: Αλλαγές στην εννοιολογική δομή των μυθιστορημάτων του 18ου και του 19ου αιώνα, η Βενετία Καντσά για τη μελέτη της Δήμητρας Βασιλειάδου Στον τροπικό της γραφής: Οικογενειακοί δεσμοί & συναισθήματα στην Αστική Ελλάδα 1850-1930, η Αθηνά Αθανασίου για το βιβλίο του Δημήτρη Παπανικολάου Κάτι τρέχει με την οικογένεια: Έθνος, πόθος και συγγένεια την εποχή της κρίσης, ο Γρηγόρης Πασχαλίδης για το βιβλίο του Άρι Γεωργίου Η αρχιτεκτονική του εαυτού: Αργώ, αλλά μαθαίνω, η Αντιγόνη Σαμέλα για τη μελέτη της Πολύμνιας Αθανασιάδη Η άνοδος της μονοδοξίας στην ύστερη αρχαιότητα, και ο Μιχαήλ Ζ. Κοπιδάκης για το βιβλίο του Αρισταίνετου Ἐρωτικαὶ Ἐπιστολαί. Τέλος, η Έλλη Δρούλια παρουσιάζει βιβλία και άλλα που λάβαμε.

Δημήτρης Π. Σωτηρόπουλος.

(από τον πρόλογο του βιβλίου)