ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΜΙΕΤ- ΑΜΕΡΙΚΗΣ 13

Τίτλος: Ήρωες των Ελλήνων
Επιστημονική επιμέλεια: Βασίλης Κ. Γούναρης
Έκδοση: Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, Αθήνα 2014
Σελίδες: 338
ISBN: 978-960-6757-85-3
Τιμή με έκπτωση: 13,50€

Τίτλος: Θεολογία, Ναοδομία και Αρχιτεκτονική
Συγγραφέας: Π. Φιλόθεος, Χρ. Δέδες
Έκδοση: Εκδόσεις του Φοίνικα, 2014
Σελίδες: 48
ISBN: 978-960-6849-40-4
Τιμή με έκπτωση: 7,20€

Τίτλος: Μετρικά
Συγγραφέας: Λίνος Πολίτης
Πρόλογος: Κυριάκος Τσαντσάνογλου
Βιβλιογραφικό επίμετρο: Ναταλία Δεληγιαννάκη
Έκδοση: ΜΙΕΤ, Αθήνα 2014, Β΄έκδοση επαυξημένη
Σελίδες: 229
ISBN: 978-960-250-581-6 χαρτόδετη έκδοση/ 978-960-250-582-3 πανόδετη έκδοση
Τιμή με έκπτωση: 12,60€ χαρτόδετη έκδοση/ 18,00€ πανόδετη έκδοση


Οι μελέτες του Λίνου Πολίτη «Η μετρική του Παλαμά», «Νεοελληνικά σονέτα» και «Ο δεκαπεντασύλλαβος του “Ερωτικού λόγου”» συγκεντρώθηκαν για πρώτη φορά και κυκλοφόρησαν σε βιβλίο στη Θεσσαλονίκη από τις εκδόσεις Κωνσταντινίδη: Λίνος Πολίτης, Μετρικά, Μελέτη 7 [1972]. Στην παρούσα έκδοση περιλαμβάνεται και η μελέτη του 1981 «Νεότερες απόψεις για τη γέννηση και τη δομή του δεκαπεντασύλλαβου». Στον Πρόλογό του ο Κυριάκος Τσαντσάνογλου σημειώνει: «Το μέτρο είναι η γέφυρα που συνδέει δύο από τα μέγιστα επιτεύγματα του ανθρώπου, την ποίηση με τη μουσική, που πολλές φορές μάλιστα στην ιστορία είναι τόσο αλληλένδετα που δεν χρειάζονται καν γέφυρα. Μόνο στον ελληνόφωνο κόσμο, ο Όμηρος, με τη μεσολάβηση της Μούσας, τραγουδάει την μήνιν του Αχιλλέα, ο Πίνδαρος είναι ο μελικός, ο Ρωμανός είναι ο μελωδός, τη λαϊκή ποίηση τη βρίσκουμε στα δημοτικά τραγούδια. Και ευτυχώς δεν βρέθηκε ακόμη κανείς να αμφισβητήσει τη σημασία της μουσικής τέχνης. Ο Πολίτης έφερε ίσως προφητικά το όνομα του Λίνου, του μυθικού εισηγητή της μελωδίας και του ρυθμού στο γένος των ανθρώπων. … Και αν δεν άσκησε δημιουργικά ούτε την ποιητική ούτε τη μουσική τέχνη, ήταν βαθύς γνώστης, αλλά κυρίως εραστής, και των δύο. …
Η επανέκδοση σήμερα των Μετρικών ασφαλώς δεν θα ταράξει τα νερά της σημερινής νεοελληνικής φιλολογίας. Θα θυμίσει όμως μιαν εποχή όπου τα όρια της επιστημονικής και της ηθικής ακεραιότητας ήταν ταυτόσημα· και θα θυμίσει την ευγενική μορφή ενός επιστήμονα απαλλαγμένου από δογματικά βαρίδια και ενός δασκάλου που θεώρησε πρώτιστό του καθήκον να δημιουργήσει μαθητές και φίλους προικίζοντάς τους γενναιόδωρα με τη γνώση του».

Ο ΛΙΝΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ (1906-1982), καθηγητής της Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, υπήρξε πολυγραφότατος. Από τα πιο γνωστά έργα του: Διονυσίου Σολωμού Άπαντα (Ίκαρος), Διονυσίου Σολωμού Αυτόγραφα έργα (Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης/ΜΙΕΤ/ΕΚΕΒΙ), Ποιητική Ανθολογία (Δωδώνη), Γύρω στον Σολωμό (ΜΙΕΤ), Θέματα της λογοτεχνίας μας (Κωνσταντινίδης). Η Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας (ΜΙΕΤ) επανεκδίδεται συνεχώς από το 1978 και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Οι βιβλιοκρισίες του των ετών 1926-1973 εκδόθηκαν το 2002 από το ΜΙΕΤ.  

Τίτλος: Περί ανθρώπου και ηθικής. Επίλεκτα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας
Κείμενα από τα έργα: Ομήρου, Ησιόδου, Μιμνέρμου, Σιμωνίδου, Πινδάρου, Αισχύλου, Σοφοκλέους, Ευριπίδου, Δημοκρίτου, Πλάτωνος, Αριστοτέλους
Επιλογή, μετάφραση, σχόλια: Κωνσταντίνος Ι. Δεσποτόπουλος, Κυριακή Ξυλά, Διονύσιος Τσελέντης, Πολυάνθη Τσίγκου
Έκδοση: Ευρωπαϊκό Ίδρυμα Προαγωγής της Ανθρωπιστικής Παιδείας / ΜΙΕΤ, Αθήνα 2014
Σελίδες: 383
ISBN: 978-960-250-573-1
Τιμή με έκπτωση: 15,30€




Το βιβλίο αυτό, περί του ανθρώπου και της ηθικής, αποτελείται από αυστηρά επιλεγμένα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας στο πρωτότυπο, μετάφρασή τους και σχολιασμό τους. Κριτήριο κύριο επιλογής υπήρξε η συμβολή του κειμένου στην παιδεία.
Προτάσσεται Εισαγωγή, όπου συνοπτικά παρουσιάζονται: α) καίρια στοιχεία της ιδιοσυστασίας του ανθρώπου και η ουσία της ηθικής ως κορυφαίας ενέργειας της ελευθερίας του· β) ο βίος και τα έργα των ποιητών Ομήρου, Ησιόδου, Μιμνέρμου, Σιμωνίδου, Πινδάρου, Αισχύλου, Σοφοκλέους, Ευριπίδου και των φιλοσόφων Δημοκρίτου, Πλάτωνος, Αριστοτέλους. Στο Πρώτο Μέρος θέμα είναι ο άνθρωπος. Εξαίρεται η νοημοσύνη ως ιδίωμά του σωστικό για την ύπαρξή του· ανιστορείται ο αρχέγονος βίος του και η πρόβασή του προς τον πολιτισμό· μυθολογείται η μετάβαση από την εκδικητική αυτοδικία στη θεσπισμένη δικαιοσύνη· χαρακτηρίζεται η ευτυχία του εφήμερη, αλλά επισημαίνεται και το μερίδιό του σε θεϊκότητα· γεραίρεται η μεγαλουργία του αντίκρυ στη Φύση· ανυμνείται η υψηλοφροσύνη του, αντίρροπη στην τραγική μοίρα του.
Στο Δεύτερο Μέρος θέμα είναι η σχέση της ηθικής με τον άνθρωπο. Τονίζεται η αξία της ηθικής και προβάλλονται σπουδαία αιτήματα ηθικής· εξαίρονται με τρόπο έμμεσο τα σύμφυτα με την οικογένεια συναισθήματα, αναλύεται η έννοια της αρετής, περιγράφεται η φιλία ως ηθικό αγαθό και παρουσιάζονται η φιλαυτία και άλλα ηθικά ελαττώματα· χαρακτηρίζεται η έφεση προς τη δικαιοσύνη ως ομοίωσις του ανθρώπου προς τον θεό και αναζητούνται οι διάφοροι τρόποι βίου του ανθρώπου και οι όροι της ευδαιμονίας του.

(Απόσπασμα από τον Πρόλογο του Ακαδημαϊκού Κωνσταντίνου Ι. Δεσποτόπουλου)

Τίτλος: Στους Δρόμους της Λογιοσύνης. Κείμενα Γνώσης, Θεωρίας και Κριτικής
Συγγραφέας: Γ. Μ. Βιζυηνός
Επιστημονική επιμέλεια: Παν. Μουλλάς
 Έκδοση: ΜΙΕΤ, Αθήνα 2013
Σελίδες: 797 σελιδες
ISBN: 978-960-250-589-2 (χαρτόδετο) / 978-960-250-590-8 (πανόδετο)
Τιμή με έκπτωση: 25,20€ χαρτόδετο / 31,50€ πανόδετο



Προλογίζοντας αυτό το έργο του, που το δούλευε με επιμονή τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Παναγιώτης Μουλλάς σημείωνε: «Ενώ ο ποιητής και διηγηματογράφος Βιζυηνός έχει εξασφαλίσει από καιρό περίοπτη θέση στα γράμματά μας, ο μελετητής και ο θεωρητικός Βιζυηνός, εκπονητής ενός έργου με πολλαπλές (επιστημονικές, φιλοσοφικές, ψυχολογικές, αισθητικές, κριτικές) διαστάσεις, παραμένει ουσιαστικά απρόσιτος στο ευρύ κοινό. Με αυτούς τους όρους, θεωρήσαμε ότι, συγκεντρωμένο σε έναν τόμο, το επιστημονικό έργο του Βιζυηνού θα είχε να προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες με δύο τρόπους: α) ως αυτόνομο επίτευγμα που φωτίζει ωστόσο και το λογοτεχνικό έργο του συγγραφέα μας, και β) ως γενικότερη συμβολή στη μελέτη του 19ου αιώνα, ιδίως μάλιστα προκειμένου για την Ελλάδα μιας εποχής όπου η επιστημονική βιβλιογραφία παρουσιάζεται ακόμη σχετικά πενιχρή.

 Κατά τα άλλα, ας μην ξεχνάμε ότι αυτό το θεωρητικό έργο που ο συγγραφέας μας εκπονεί στην Αθήνα περί τα τέλη της δημιουργικής ζωής του (1884-1892) χωρίς προσχέδιο ή προγραμματισμό, ανταποκρίνεται σε συγκεκριμένες ανάγκες και επιθυμίες του: τον βιοπορισμό, τη διεκδίκηση της έδρας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τις γενικότερες πνευματικές και κοσμικές του στοχεύσεις. (…) Γύρω στα τριάντα του χρόνια, λίγο πριν και λίγο μετά το 1880, ο Βιζυηνός διανύει τη δημιουργικότερη περίοδο της ζωής του. Είναι η ώρα νέων ερεθισμάτων, εμπειριών και προοπτικών: της επιστημονικής έρευνας, του φιλοσοφικού στοχασμού, της αφηγηματικής ποίησης και της πεζογραφίας. Θα ‘λεγες ότι ο συγγραφέας μας “γνωρίζει τον εαυτό του” πλουτίζοντας το δυναμικό του με συμπληρωματικές δυνατότητες». Αδυνατώντας να ενταχθεί σε ένα σύστημα πανεπιστημιακής ή άλλης επαγγελματικής πειθαρχίας, ο Βιζυηνός χρειάστηκε να ακολουθήσει αναγκαστικά τον δρόμο μιας βασανιστικής βιοποριστικής περιπέτειας, δίχως πάντως να αφήσει αναξιοποίητα τα πολλαπλά του εφόδια: τη γνώση, τον στοχασμό, την καλλιτεχνική του αίσθηση, την κριτική του ευαισθησία.

Τα κείμενα που συγκέντρωσε ο Παναγιώτης Μουλλάς σε αυτόν τον τόμο δεν διαθέτουν ούτε ενιαία μορφή ούτε ενιαίο περιεχόμενο. Γραμμένα στην Αθήνα, δημοσιεύονται α) ως αυτοτελή γυμνασιακά βοηθήματα, β) ως εκτενείς μελέτες σε εφημερίδες και περιοδικά και γ) ως άρθρα στο Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Μπαρτ και Χιρστ. Κύριοι θεματικοί τους άξονες: η φιλοσοφία, η ψυχολογία, η λογική, η λαογραφία, οι εικαστικές τέχνες, η λογοτεχνία και, ειδικότερα, η αφηγηματική ποίηση. Σύμφωνα πάντα με τον Παν. Μουλλά: «Η αναδημοσίευση των κειμένων αυτών μπορεί να είναι χρήσιμη και για έναν άλλο λόγο: διότι βοηθάει στην κατανόηση μιας σημαντικής εποχής (ο θετικισμός έχει ήδη δώσει απτά δείγματα γραφής του), όπου συντελούνται βαθιές αλλαγές στις φυσικές και στις ανθρωπιστικές επιστήμες».

Στα επιλεγόμενά τους, η Βενετία Αποστολίδου και η Μαίρη Μικέ εντάσσουν το βιβλίο αυτό στο συνολικό έργο του Παναγιώτη Μουλλά. Το συνδέουν δηλαδή με τα βασικά προβλήματα που τον απασχόλησαν σε όλη του τη ζωή σε σχέση με τον Βιζυηνό και την πνευματική ζωή στον 19ο αιώνα, αναδεικνύοντας έτσι τη σημασία που έχει για τον ίδιο τον Μουλλά αλλά και για τη μελέτη των σχετικών ζητημάτων της Νεοελληνικής Φιλολογίας.

Τίτλος: Δοκίμια Ποιητικής
Συγγραφέας: Μιχαήλ Μπαχτίν
Μετάφραση: Γιώργος Πινακούλας
Έκδοση: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2014
Σελίδες: 284
ISBN: 978-960-524-412-5
Τιμή με έκπτωση: 10,80€

Τίτλος: Σοφία Βέμπο
Συγγραφέας: Κατερίνα Κ. Πετρίδου
Πρόλογος: Ντίνος Χριστιανόπουλος, Δημήτρης Παπαδημητρίου
Έκδοση: University Studio Press, 2014
Σελίδες: 408
ISBN: 978-960-12-2170-0
Τιμή με έκπτωση: 31,50€




" Έναυσμα για τη συγγραφή αυτού του βιβλίου υπήρξε η μακρόχρονη φιλία μου με τη σπουδαία τραγουδίστρια. Για 28 ολόκληρα χρόνια η Σοφία Βέμπο με τίμησε με τη φιλία της και όλα αυτά τα χρόνια εγώ συνέλεγα υλικό γύρω από τη ζωή και την καριέρα της από θαυμασμό και μόνο, χωρίς ποτέ να φανταστώ ότι μια μέρα θα μου δινόταν η ευκαιρία να το παρουσιάσω δημόσια.

Η συλλογή μου που απαρτίζεται από αυθεντικά προσωπικά της κειμήλια, παρτιτούρες, πλάκες γραμμοφώνου, βινύλια, προγράμματα θεάτρου, σπάνια χειρόγραφα, γράμματα / τηλεγραφήματα, ανέκδοτες θεατρικές / στρατιωτικές φωτογραφίες με αφιερώσεις, κείμενα ραδιοφωνικών εκπομπών της, τρία πολυσέλιδα άλμπουμ με δημοσιεύσεις, άρθρα, κριτικές ελληνικού / ξένου Τύπου, διάφορες επιστολές, κινηματογραφικές / θεατρικές αφίσες, διαβατήρια, άδεια οδήγησης, βιβλιάριο ΙΚΑ, θεατρικά κοστούμια, καθημερινά φορέματα, υποδήματα κ.ά. αποτελεί ένα από τα μόνιμα εκθέματα του Πολεμικού Μουσείου Θεσσαλονίκης.

Ένα από τα σπάνια κομμάτια της συλλογής είναι η αυτοβιογραφία της που δημοσιεύτηκε το 1947 σε 62 συνέχειες στην καθημερινή ελληνόφωνη εφημερίδα της Ν. Υόρκης "Εθνικός Κήρυξ" και παρατίθεται στην παρούσα έκδοση.

Με έναυσμα λοιπόν τις προσωπικές μου αναμνήσεις, σε συνδυασμό με τα θυμητάρια μιας σπουδαίας καριέρας, έγινε πραγματικότητα η προσέγγιση της ζωής και της καριέρας της μεγάλης αυτής κυρίας του πενταγράμμου που καταξιώθηκε να γίνει (και να μείνει) το σύμβολο ενός ολόκληρου λαού με την παρουσία της τόσο σε εθνικό όσο και καλλιτεχνικό επίπεδο. Η Βέμπο υπήρξε η πιο σπουδαία τραγουδίστρια της γενιάς της. Η τραγουδίστρια που μέσα από τα μονοπάτια της φωνής της περπάτησε η δόξα του '40. Η τραγουδίστρια που τραγούδαγε την Ελλάδα κι όλη η Ελλάδα τραγουδούσε μαζί της.
Το βιβλίο αυτό το χρώσταγα στη μνήμη της, σαν ένα ελάχιστο ευχαριστώ για την αγάπη και τη φιλία που τόσο γενναιόδωρα μου πρόσφερε, για το σπίτι και την οικογένειά της που με τόση εμπιστοσύνη μ' έβαλε και για τα τόσα ντοκουμέντα της καριέρας της που απλόχερα μου χάρισε. Μια φιλία που διατηρήθηκε ασκίαστη για 28 ολόκληρα χρόνια. Για 28 ολόκληρα χρόνια με τίμησε με την εμπιστοσύνη, τη φιλία και την αγάπη του ένας θρύλος. Η Σοφία Βέμπο."

(Από τον πρόλογο της έκδοσης)

Την έκδοση προλογίζουν ο ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος και ο μουσικοσυνθέτης Δημήτρης Παπαδημητρίου.

 Ένα CD με 24 σπάνια τραγούδια, ηχογραφημένα από δίσκους γραμμοφώνου (78 στροφών) συμπληρώνει την έκδοση.

Τίτλος: Μελίνα
Κείμενα: Φώτης Απέργης
Επιμέλεια: Μανουέλλα Παυλίδου
 Έκδοση: Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη - Μουσείο Μπενάκη, 2014
Σελίδες: 352 με 229 φωτογραφίες
ISBN: 978-960-476-151-7
Τιμή με έκπτωση: 18,00€




Το 2014 συμπληρώνονται 20 χρόνια χωρίς την Μελίνα Μερκούρη. Το Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη, θέλοντας να την τιμήσει, εκδίδει το λεύκωμα με τίτλο «Μελίνα». Με αφορμή την κυκλοφορία του και σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη παρουσιάζει μια φωτογραφική έκθεση αφιερωμένη στη μνήμη της.

H έκθεση, όπως και το λεύκωμα, αναδεικνύουν τη λαμπερή της προσωπικότητα και το διεθνούς εμβέλειας έργο της: την πορεία της στον κινηματογράφο, στο θέατρο και την πολιτική, τις προσωπικές της στιγμές, το πάθος με το οποίο αγωνίστηκε για τον πολιτισμό και την Ελλάδα και το μοναδικό χάρισμα που είχε να εμπνέει και να συμπαρασύρει τον κόσμο στα οράματά της.

Τίτλος: Εργαλεία της παράδοσης. Συλλογή Παύλου Κοντέλλη
Επιστημονική επιμέλεια: Μιμίκα Γιαννοπούλου
Έκδοση: Καπόν, Αθήνα  2013
Σελίδες: 180
ISBN: 978-960-6878-72-5
Τιμή με έκπτωση: 45,04€

Gustav Adolph Henning, Reading girl, 1828

Τίτλος:  Εθνικό Θέατρο. Τα πρώτα χρόνια (1930-1941)
Κείμενα: Δημήτρης Σπάθης, Κωνσταντίνα Σταματογιαννάκη, Κώστας Γεωργουσόπουλος, Αντιγόνη Μανασσή
Έκδοση: ΜΙΕΤ, Αθήνα 2013
Σελίδες: 327 με 342 α/μ και έγχρωμες εικόνες
ISBN: 978-960-250-586-1
Τιμή με έκπτωση: 45,00€
 
Η έκδοση αυτή παρουσιάζει σε χρονολογική σειρά τη σκηνική δραστηριότητα του Εθνικού Θεάτρου από την έναρξη της λειτουργίας του (1932) μέχρι την ανακοπή της καλλιτεχνικής του πορείας, εξαιτίας της γερμανικής κατοχής (1941). Ο κατάλογος των παραστάσεων βασίστηκε κυρίως στην πλήρη σειρά θεατρικών προγραμμάτων της κρατικής σκηνής, που φυλάσσονται στη Συλλογή Τεκμηρίων Παραστατικών Τεχνών του ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ. Στην έκδοση δημοσιεύονται επίσης μελέτες για την ίδρυση και τα πρώτα χρόνια της ιστορίας του Εθνικού Θεάτρου, ανέκδοτες μεσοπολεμικές μαρτυρίες καλλιτεχνών και συνεργατών της κρατικής σκηνής και χρονολόγιο (1930-1941). Η εικονογράφηση του τόμου προέρχεται στο μεγαλύτερο μέρος της από τα αρχεία των φωτογράφων Τάσου Μελετόπουλου (1908-1969) και Λέοντα Φραντζή (1889-1965) (ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ). Με μια μεθοδική εργασία ιχνηλασίας, επιχειρήθηκε να μεταφερθούν στον τόμο αυτό τα σωζόμενα χνάρια και ο απόηχος της πορείας ενός επίσημου καλλιτεχνικού φορέα και να αναγνωριστούν, όσο αυτό είναι εφικτό, τα πρόσωπα και τα γεγονότα που τη σφράγισαν.

Η ίδρυση του Εθνικού Θεάτρου, την άνοιξη του 1930, άνοιγε νέες προοπτικές για τη θεατρική παιδεία του τόπου. Ο Δημήτρης Σπάθης επισημαίνει: «Στην αρχική φάση της λειτουργίας του, το Εθνικό Θέατρο διέθετε πόρους επαρκείς, χάρη στην κρατική επιδότηση, εξοπλισμό ικανοποιητικό στη σκηνή του ανακαινισμένου κτιρίου της οδού Αγίου Κωνσταντίνου, έναν κανονισμό που μπορούσε να εξασφαλίσει τότε στο ίδρυμα ομαλή λειτουργία και σχετική αυτοτέλεια, διοίκηση από αρμόδια πρόσωπα (διευθυντής ο Ιωάννης Γρυπάρης), σκηνοθέτη τον Φώτο Πολίτη και καλλιτεχνικό δυναμικό που ανάλογό του δεν είχε συγκεντρωθεί ποτέ άλλοτε σε ελληνικό θίασο. Ο Φώτος Πολίτης (1890-1934) θα ανεβάσει από το 1932 ως το Δεκέμβρη του 1934, άλλοτε μόνος, σπανιότερα με το βοηθό και διάδοχό του Δημήτρη Ροντήρη, γύρω στα τριάντα έργα, αρχαία δράματα και ξένους συγγραφείς, κυρίως κλασικούς αλλά και νεότερους. Η αξιοποίηση του αρχαίου δράματος στη σύγχρονη σκηνή, η συστηματική και σε βάθος ερμηνεία των κλασικών έργων, η ενσωμάτωση στη θεατρική παιδεία ξεχασμένων στοιχείων της νεοελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, η πρόοδος που σημειώνει τα χρόνια εκείνα η σκηνοθεσία και η υποκριτική και γενικότερα η άνοδος της καλλιτεχνικής στάθμης του θεάτρου είναι επιτεύγματα στα οποία η συμβολή του Πολίτη υπήρξε πολύτιμη. Στο συγκρότημα του Εθνικού Θεάτρου αντιπροσωπεύτηκαν όλες οι γενιές ηθοποιών με τους πιο αξιόλογους εκπροσώπους τους. Ο κρατικός θίασος αποτέλεσε έτσι την πιο εντυπωσιακή συμπαράταξη δυνάμεων που μπορούσε τότε να επιτευχθεί. Με αυτό το δυναμικό, ο Φώτος Πολίτης και ο Δημήτρης Ροντήρης (από το 1934 και μετά) έδωσαν τις αρτιότερες παραστάσεις που είχε γνωρίσει ως τότε η ελληνική σκηνή». Οι μεσοπολεμικές παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου χαρακτηρίστηκαν από ομαδικό πνεύμα, ξεχωριστές επιδόσεις στην υποκριτική, υψηλή αισθητική, τεχνική αρτιότητα και ενδιαφέροντες πειραματισμούς στην όψη (σκηνικά, κοστούμια, φωτισμοί), στη μουσική και στην κίνηση. 

Τίτλος: Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης, Φυσικός εκκλησιασμός 1934-1993
Κείμενα: Γαβριήλ Νικολάου Πεντζίκης, Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης
Έκδοση: MIET, Θεσσαλονίκη 2013
Σελίδες:  253 με 399 έγχρωμες εικόνες
ISBN: 978-960-250-585-4
Τιμή με έκπτωση: 17,00€

Τίτλος: Η φιλοσοφία του Διαφωτισμού
Συγγραφέας: Ernst Cassirer
Εισαγωγή: Gerald Hartung
Μετάφραση: Αννέτε Φωσβίνκελ
Επιστημονική εποπτεία: Γιώργος Ξηροπαΐδης
Έκδοση: MIET, Αθήνα 2013 
Σελίδες: 569
ISBN: 978-960-250-505-2 χαρτόδετο / 978-960-250-506-9 πανόδετο
Τιμή με έκπτωση: 27,00€ χαρτόδετο / 36,00€ πανόδετο


Όταν το 1932 εκδόθηκε το βιβλίο του Ερνστ Κασσίρερ Η φιλοσοφία του Διαφωτισμού –ένα έργο μεγάλης φιλοσοφικής αξίας, το τελευταίο που εξέδωσε ο συγγραφέας του στη Γερμανία-, βάραινε ακόμα στην πνευματική ατμόσφαιρα η αρνητική κρίση που είχε διατυπώσει ο Ρομαντισμός, ενώ παράλληλα έριχνε απειλητική τη σκιά του ένας επιθετικός και σκοταδιστικός Αντιδιαφωτισμός. Σε αυτές τις συνθήκες, ο Κασσίρερ αναλαμβάνει την υπεράσπιση του Διαφωτισμού και προσπαθεί να συλλάβει και να φωτίσει το βαθύτερο νόημα της φιλοσοφίας του. Η μέθοδος που επιλέγει για να παρουσιάσει τη φιλοσοφία του Διαφωτισμού δεν είναι η έκθεση με χρονολογική σειρά των θεωριών τις οποίες αυτή ανέπτυξε, ούτε η περιγραφή και η ανάλυση όσων στοχάστηκαν και δίδαξαν οι κορυφαίοι διανοητές της· είναι η ανάδειξη των θεμελιωδών ιδεών που της προσδίδουν συνοχή, καθώς και της εσωτερικής της κίνησης και της δημιουργικής της αξίας. Στόχος του έργου, όπως τον ορίζει ο ίδιος ο συγγραφέας, ήταν «να προσεγγιστεί ο Διαφωτισμός όχι ως προς το πλάτος του αλλά ως προς το ιδιάζον βάθος του, να παρουσιαστεί όχι μέσα από το σύνολο των ιστορικών του αποτελεσμάτων και των ιστορικών του εκφάνσεων αλλά υπό το φως της ενότητας της νοητικής του προέλευσης και της αρχής που τον προσδιορίζει». Ο Διαφωτισμός κληρονομεί ιδέες και θεωρίες από τους προηγούμενους αιώνες αλλά διαμορφώνει «μια εντελώς νέα και ιδιάζουσα μορφή φιλοσοφικής σκέψης». Ακόμη και όταν επεξεργάζεται προϋπάρχοντα διανοήματα ή απλώς χτίζει πάνω στις βάσεις που έθεσε ο 17ος αιώνας, «με ό,τι και αν καταπιάνεται ο Διαφωτισμός του προσδίδει διαφορετικό νόημα και έτσι διανοίγει ένα νέο φιλοσοφικό ορίζοντα». Η φιλοσοφία του Διαφωτισμού δεν εγκλωβίζεται στα όρια ενός παγιωμένου θεωρητικού οικοδομήματος ούτε περιορίζεται σε καθορισμένα αξιώματα που τέθηκαν μια για πάντα. Αντίθετα κινείται ελεύθερα και «ανακαλύπτει μέσα από αυτή την εσωτερική της πορεία τη θεμελιώδη μορφή της πραγματικότητας, τη μορφή ολόκληρου του φυσικού και πνευματικού είναι». Ο Διαφωτισμός «δεν αντιλαμβάνεται τη σκέψη ως απείκασμα της ζωής, αλλά επιπλέον την επιφορτίζει με τη δύναμη και την αποστολή να διαμορφώνει τη ζωή». Σύμφωνα με τον Κασσίρερ, έργο της φιλοσοφίας είναι να ελευθερώσει τον άνθρωπο ενεργοποιώντας την ικανότητά του να αναστοχάζεται κριτικά. Αυτό το κατόρθωσε με υποδειγματικό τρόπο η φιλοσοφία της εποχής του Διαφωτισμού.  

Ο ΕΡΝΣΤ ΚΑΣΣΙΡΕΡ, εβραϊκής καταγωγής Γερμανός φιλόσοφος και ιστορικός των ιδεών, γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου του 1874 στην πόλη Μπρέσλαου, που σήμερα ανήκει στην Πολωνία. Αρχικά σπούδασε νομικά, αλλά σύντομα στράφηκε στη φιλοσοφία, τη θεωρία της λογοτεχνίας, την ιστορία και την ιστορία της τέχνης. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1899 στο πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ υπό την εποπτεία του Χέρμαν Κοέν, ιδρυτή της νεοκαντιανής σχολής του Μάρμπουργκ. Δίδαξε στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου (1906-1919) κι έπειτα ανέλαβε την έδρα της φιλοσοφίας στο νεοϊδρυθέν πανεπιστήμιο του Αμβούργου, όπου διετέλεσε πρύτανης (1929-1930). Ήταν ο πρώτος Εβραίος που άσκησε καθήκοντα πρύτανη σε γερμανικό πανεπιστήμιο. Το 1933, με την άνοδο του εθνικοσοσιαλισμού, έφυγε από τη Γερμανία, πηγαίνοντας πρώτα στο κολέγιο All Souls της Οξφόρδης (1933-1935) κι έπειτα στο πανεπιστήμιο του Γκαίτεμποργκ στη Σουηδία (1935-1941). Σύμφωνα με το σουηδικό δίκαιο, ο Κασσίρερ έπρεπε με τη συμπλήρωση του 65ου έτους της ηλικίας του να συνταξιοδοτηθεί. Δέχτηκε όμως λίγο αργότερα πρόταση συνεργασίας από το τμήμα φιλοσοφίας του πανεπιστημίου Γέιλ και τον Μάιο του 1941 έφυγε μαζί με τη σύζυγό του για τις ΗΠΑ. Έπειτα από τρία χρόνια παραμονής στο Γέιλ πήγε στη Νέα Υόρκη για να συνεργαστεί με το πανεπιστήμιο Κολούμπια. Εκεί πέθανε στις 13 Απριλίου του 1945 ύστερα από αιφνίδιο καρδιακό επεισόδιο.  

Τίτλος: Γιάννης Ψυχοπαίδης. Το κόκκινο και το μαύρο. Χαρακτική 1963-2013
Κείμενα: Μαριλένα Ζ. Κασιμάτη, Γιάννης Ψυχοπαίδης
Έκδοση: ΜΙΕΤ, Αθήνα 2013
Σελίδες: 155 με 153 έγχρωμες και α/μ εικόνες
ISBN: 978-960-250-587-8
Τιμή : 20,00€
Τιμή ΜΙΕΤ: 14,00€








Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Tραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (από 5 Δεκεμβρίου 2013 έως 31 Ιανουαρίου 2014). Παρουσιάζονται χαρακτικά του καλλιτέχνη από το 1963 έως το 2013. Τα πρώτα καλλιτεχνικά βήματα του Γιάννη Ψυχοπαίδη έγιναν με τη χαρακτική στα σπουδαστικά του χρόνια, κατά την προδικτατορική περίοδο. Η δουλειά του αυτή εμπνεόταν από την καθημερινότητα και την πολιτική κατάσταση της εποχής. Όπως ο ίδιος σημειώνει: «Κυπριακό, διαδηλώσεις για την παιδεία, Ιουλιανά, ανέκδοτα βήματα στο βασίλειο της νεανικής μας ελευθερίας και των νεανικών μας ψευδαισθήσεων και μέσα σ’ αυτή τη μαχητική κινητικότητα, αυτά που ζούσαμε το πρωί τα ζωγραφίζαμε το βράδυ. Η ζωή και η τέχνη σε μια ενότητα σχεδόν αξεχώριστη (…). Στην πολυχρωμία της ταραγμένης δεκαετίας του 1960 η εικαστική έκφραση σημάδεψε και σημαδεύτηκε έντονα από τους πνευματικούς κραδασμούς, τους πολιτικούς ανέμους και τις κοινωνικές θύελλες του καιρού της. Και η χαρακτική –παρεμβατική και άμεση- ήταν η πρώτη που μπορούσε να μοιραστεί τις ιδέες και τις μορφές της, να βρεθεί σε άμεσο διάλογο με την κοινωνία, να επιδράσει με απλότητα και φειδώ στο μυαλό και την ψυχή με όπλο της όχι το μοναδικό/αυθεντικό καλλιτέχνημα, αλλά το πολλαπλό αντίτυπο με τους άπειρους αποδέκτες (…). Η χαρακτική –η ξυλογραφία, η λιθογραφία, η χαλκογραφία- συνόψιζαν με τη μαυρόασπρη εκδοχή τους την περιπέτεια και την αγωνία του λιτού και του λίγου να εκφράσει με αμεσότητα το ζωντανό, το ουσιώδες και το αυθεντικό».
Όπως παρατηρεί η Μαριλένα Ζ. Κασιμάτη, η χαρακτική «έδωσε στον Ψυχοπαίδη πολύ σημαντικές ιδιότητες, που τις ακολούθησε συνειδητά και στη ζωγραφική του: τη μαθητεία στη λιτότητα, τη σχεδιαστική αυστηρότητα, την άσκηση στον βαθύ έλεγχο συμπύκνωσης της έννοιας του σχεδίου, τη συγκρότηση της γραμμής, ευθείας ή τεθλασμένης, του δίδαξε το μαύρο, όχι το χρώμα».

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΨΥΧΟΠΑΙΔΗΣ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Από το 1963 μέχρι το 1968 σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές με υποτροφία του γερμανικού κράτους στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου (1971-1976). Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ομάδας «Νέοι Έλληνες ρεαλιστές» (1971-1973), του Κέντρου Εικαστικών Τεχνών (ΚΕΤ, Αθήνα, 1974-1976), μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας 10/9 του Μονάχου (1975). Ήταν προσκεκλημένος του καλλιτεχνικού προγράμματος του Δυτικού Βερολίνου DAAD (1977). Από το 1977 μέχρι και το 1986 έζησε και εργάστηκε στο Δυτικό Βερολίνο. Από το 1987 μέχρι και το 1992 έζησε και εργάστηκε στις Βρυξέλλες. Το 1994 εκλέχθηκε καθηγητής και το 2012 ομότιμος καθηγητής της ΑΣΚΤ. Έχει κάνει πολλές ατομικές και ομαδικές παρουσιάσεις του έργου του σε Ελλάδα, Γαλλία, Δυτική και Ανατολική Γερμανία, Λουξεμβούργο, Ισπανία, Γιουγκοσλαβία, Ιρλανδία, Αλβανία, Ιαπωνία, Βέλγιο, Αλγερία, Κύπρο, Αμερική, Σουηδία κ.α, σε ιδιωτικές γκαλερί, πινακοθήκες και μουσεία.