ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΜΙΕΤ- ΑΜΕΡΙΚΗΣ 13

Στην έκδοση καταγράφονται, εξετάζονται και ερμηνεύονται η διαμόρφωση και η εξέλιξη των γυναικείων ενδυματολογικών σχημάτων (πτυχωτά «φουστάνια») που επικράτησαν στο νησί της Χίου, στη Χώρα και στα Μαστιχοχώρια, λόγω ιστορικά αιτιολογημένων επιρροών, σε σύνδεση με τα αντίστοιχα σχήματα του ευρύτερου Αιγαιακού χώρου. Το έργο, αποτέλεσμα συστηματικής έρευνας της συγγραφέως σε μουσειακές συλλογές, σε βιβλιογραφικές πηγές, σε χιώτικες οικίες και ιδιωτικές συλλογές, αλλά και βασισμένο σε προφορικές μαρτυρίες και συνεντεύξεις, επικεντρώνεται στα κοντά, λευκά πτυχωτά «φουστάνια» των Μαστιχοχωρίων, άμεσα επηρεασμένα από την αναγεννησιακή γυναικεία ενδυμασία, κυρίως αυτή της Γένοβας.

Πτυχές της έρευνας αφορούν στην οικοτεχνική παραγωγή και επεξεργασία του υφάσματος, σε σύνδεση με την τοπική οικονομία, τις καταναλωτικές συνήθειες και τον ρόλο της γυναικείας εργασίας. Η εφαρμογή της τυπολογικής κατάταξης αφορά πρωτίστως τα ενδυματολογικά σύνολα των Μαστιχοχωρίων, και ειδικότερα του Πυργιού, της Καλαμωτής και των υπόλοιπων χωριών που εξετάζονται με βάση τη γεωγραφική τους θέση, και κατ’ επέκταση τα ενδυματολογικά σύνολα των Βορειόχωρων (Βολισσός, Καρδάμυλα, Αμάδες). Μέσω της τυπολογικής προσέγγισης επιτυγχάνεται η παρουσίαση των πτυχωτών «φουστανιών» σε διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, αφού αυτά υιοθετούνται, σε διάφορους τύπους και παραλλαγές, και από τις εκπροσώπους των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων της Χώρας, αλλά και από εκείνες του αγροτικού κόσμου.

Η έκδοση περιλαμβάνει φωτογραφικό υλικό που τεκμηριώνει εικονογραφικά τη μελέτη και προβάλλει τις ενδυματολογικές ιδιαιτερότητες της Χίου, στοιχείο της πολιτιστικής κληρονομιάς και του υλικού πολιτισμού του νησιού κατά τα νεότερα χρόνια.

(πηγή: ΠΙΟΠ)

"Η ελληνική μόδα, από τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα που ξεκίνησε τα δειλά της βήματα μέχρι σήμερα, που έχει πλέον καθιερωθεί, διαγράφει συνεχώς μια ανοδική πορεία.

Με διαφορετικό τρόπο σε κάθε δεκαετία, είτε για την ανάγκη τεκμηρίωσης εθνικής ταυτότητας είτε για τη συνέχεια του πολιτιστικού παρελθόντος που χανόταν, το ύφος και η αισθητική της επιζητούσαν μια ευρωπαϊκή-ελληνική ταυτότητα. Ως εκ τούτου, συνεχώς και σχεδόν χωρίς διακοπή, από τα πρώτα κιόλας χρόνια, σταθερό σημείο αναφοράς, επηρεασμού και έμπνευσης αποτελούν όλες οι ιστορικές περίοδοι της πορείας του ελληνισμού και του αστικού και λαϊκού πολιτισμού, που δημιουργήθηκε σε όλες τις μορφές της τέχνης και της χειροτεχνίας: από την Κυκλαδική, Μινωική, Αρχαϊκή, Κλασική και Ελληνιστική αρχαιότητα, το Βυζάντιο, τους αιώνες της Οθωμανικής κυριαρχίας και της κατάκτησης από τους Δυτικούς, όπου αυτή υπήρξε, μέχρι τη δημιουργία του σύγχρονου ελληνικού κράτους, μετά τον αγώνα της Ανεξαρτησίας του 1821, και τα χρόνια που ακολούθησαν ως τις αρχές του 20ου αιώνα."

Νίκος Σαριδάκης

(απόσπασμα από το βιβλίο)