ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΜΙΕΤ- ΑΜΕΡΙΚΗΣ 13

Τίτλος:  Ο Πλάτων για τον Θεό ως Νου
Συγγραφέας: Στήβεν Μενν
Μετάφραση: Παντελής Γκολίτσης
Επιμέλεια: Θάνος Σαμαρτζής
Έκδοση: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2015
Σελίδες: 232
ISBN: 978-960-524-435-4
Τιμή με έκπτωση: 19,80€



Το βιβλίο αυτό είναι μια συστηματική μελέτη της θεολογίας του Πλάτωνα. Ο συγγραφέας στρέφει την προσοχή του στην όψιμη περίοδο του Πλάτωνα, και συγκεκριμένα στον Τίμαιο, τον Φίληβο, τον Πολιτικό και τους Νόμους. Η βασική θέση του βιβλίου είναι πως τους διαλόγους αυτούς διατρέχει μια διακριτή φιλοσοφική θεολογία θεμελιωμένη στην έννοια του νου.

Κατά τον Πλάτωνα, όπως τον ερμηνεύει εδώ ο Μενν, υπάρχει ένας θεός που ονομάζεται νους. Ο νους δεν είναι ένα είδος ψυχής ούτε ικανότητα κάποιας ψυχής. Ο Μενν υποστηρίζει πως, για τον Πλάτωνα, νους είναι το όνομα μιας αρετής. Ο θεός ως νους είναι ο Λόγος, η αυθυπόστατη αρετή της λογικότητας, η αρετή στην οποία μετέχει ένας σοφός αλλά όχι ένας ανόητος. Η αρετή αυτή ασκεί αιτιώδη δράση πάνω στα πράγματα του κόσμου, και συνέπεια της δράσης αυτής είναι η τάξη που χαρακτηρίζει το φυσικό σύμπαν και που το καθιστά κόσμον.

Ο συγγραφέας εντοπίζει τις ρίζες αυτής της θεολογίας στην προσωκρατική παράδοση. Ταυτόχρονα υποστηρίζει πως η προσέγγιση αυτή αποτελεί το απαραίτητο ερμηνευτικό κλειδί για την κατανόηση των μεταγενέστερων αρχαιοελληνικών φιλοσοφικών θεολογιών: του Αριστοτέλη, των Στωικών και των Νεοπλατωνικών. Ως επίμετρο περιλαμβάνεται μια χωριστή μελέτη του συγγραφέα για τη σχέση της πλατωνικής με την αριστοτελική θεολογία, αναδεικνύοντας πώς και οι δύο θεμελιώνονται,  με διαφορετικούς τρόπους, στις έννοιες του νου και του αγαθού.

Τίτλος:Η συγχώρηση 
Κείμενα:  Αθ. Αναγνωστόπουλος, Θ. Γιάγκου, Στ. Δημητρίου, Στ. Ζουμπουλάκης, π. Β. Θέρμος, Ν. Καλοσπύρος, Κ. Καρατάσου, Διον. Καψάλης, Μ. Ζ. Κοπιδάκης, Σ. Μιχαήλ, Δ. Μόσχος, Κων/νος Μπελέζος, Β. Μπιτσώρης, Πορφ. Νταλιάνης, Μιχ. Πάγκαλος, Μιχ. Πασχάλης, Αριστ. Σαϊνης 
Επιμέλεια:  Σταύρος Ζουμπουλάκης 
Έκδοση: Άρτος Ζωής, Αθήνα 2014 
Σελίδες: 600 
ISBN: 978-960-8083-45-8 
Τιμή με έκπτωση:18,00€

Το ζήτημα της συγχώρησης είναι τεράστιο και συνδέεται στενά με άλλα επίσης πολύ μεγάλα ζητήματα: το παράπτωμα, την αμαρτία, το κακό -η ύπαρξη της συγχώρησης προϋποθέτει, την ύπαρξη του κακού, σε μια κοινωνία αγγέλων δεν υπάρχει συγχώρηση-, την ενοχή, τη δικαιοσύνη και πολλά άλλα.

Τα ερωτήματα που εγείρει η συγχώρηση είναι δυσαπάντητα. Ποιος συγχωρεί; Ο άνθρωπος που έπαθε, μόνο αυτός; Ο Θεός; Ο Θεός μπορεί να συγχωρήσει, αν δεν έχει δώσει προηγουμένως τη συγχώρησή του το θύμα; Αν αυτός που δικαιούται να συγχωρεί είναι μόνο το θύμα, τότε τι γίνεται στην περίπτωση του φόνου, του κατεξοχήν κακού, όταν δηλαδή ο μόνος δικαιούμενος να συγχωρεί δεν υπάρχει πια; Η συγχώρηση μπορεί να δοθεί, από τον άνθρωπο ή τον Θεό, αν δεν τη ζήτησε ποτέ ο ίδιος ο φταίχτης, ο θύτης; Αν είναι δύσκολο να ζητήσεις συγχώρηση, αφού προϋποθέτει αναγνώριση του παραπτώματος και μετάνοια, πόσο εύκολο είναι να τη δεχτείς, αφού συνεπάγεται (ή προϋποθέτει) απόφαση αλλαγής; Συγχώρηση σημαίνει πως ξεχνάμε το κακό που (μας) έγινε ή απλώς ότι πιστεύουμε και ελπίζουμε πως ο θύτης μπορεί να επανενταχθεί στην ανθρώπινη τάξη; Πώς σχετίζεται η συγχώρηση με τη δικαιοσύνη και την αγάπη; Μπορώ να συγχωρήσω πραγματικά χωρίς αγάπη για αυτόν που συγχωρώ; Υπάρχουν πράξεις ασυγχώρητες, παντοτινά ασυγχώρητες;

Τα ερωτήματα αυτά και όσα άλλα τέθηκαν σε τούτο τον συλλογικό τόμο αναδεικνύουν την κεντρικότητα του ζητήματος της συγχώρησης για την ανθρώπινη ζωή και συνύπαρξη.