ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΜΙΕΤ- ΑΜΕΡΙΚΗΣ 13

Το Σώμα των τεσσάρων (4) αυτών ψηφιακών δίσκων υπό τον ενδεικτικό τίτλο «Εκλογή CD 1o-4o» αποτελεί ανθολογημένη επιτομή της μεγάλης Αρχειακής έκδοσης των «Πατριαρχικών Μουσικών Αρχείων» με την υπότιτλη ένδειξη «Ζωντανές Ηχογραφήσεις στον Πατριαρχικό Ναό και σε άλλους Ναούς της Κωνσταντινούπολης (1956-1966)», και η οποία περιλαμβάνει δεκαπέντε (15) ψηφιακούς δίσκους (CD). Στα τέσσερα αυτά CD της «Εκλογής» περιέχονται επιλεγμένα μέλη ακριβώς από Ακολουθίες στον Πατριαρχικό Ναό και σε άλλους Ενοριακούς της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως κατά την συγκεκριμένη και τόσο σημαντική, από κάθε άποψη, αυτή δεκαετία. Στο 1ο CD περιέχονται (πρωθύστερα) μέλη από Ακολουθίες στον Πατριαρχικό Ναό (των ετών 1958-1960) και, στη συνέχεια, μέλη από Ακολουθίες σε ορισμένους Ενοριακούς (στο Σκούταρι και στο Μπεσίκτας, του έτους 1957), τα οποία ψάλλουν ο Κωνσταντίνος Πρίγγος (προεξάρχων κατά την τάξη και τα πρεσβεία), ο Θρασύβουλος Στανίτσας, και ορισμένοι ενοριακοί ψάλτες (Χρήστος Τσολακίδης, Δημήτριος Μαγούρης), με παρένθετες εκφωνήσεις του τότε αρχιδιακόνου, και μετέπειτα μητροπολίτου Πέργης, Ευάγγελου Γαλάνη, και του Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρα. Στα δύο επόμενα CD περιέχονται μέλη αποκλειστικά από Ακολουθίες στον Πατριαρχικό Ναό, και τα οποία ψάλλουν, στο 2ο ο Νικόλαος Δανιηλίδης και ο Θρασύβουλος Στανίτσας (1960-1963), και στο 3ο ο Βασίλειος Νικολαΐδης και ο πατήρ Παναγιώτης Τσινάρας (1965). Τέλος, στο 4ο περιέχονται μονωδιακά του Θρασύβουλου Στανίτσα από στοχευμένη εξω-λειτουργική ηχογράφηση (στον ιερό ναό Εισοδίων της Θεοτόκου του Πέραν, 1961) και ορισμένα χορωδιακά από εκδήλωση του Συνδέσμου Μουσικοφίλων Πέραν (στην Αίθουσα της Γαλλικής Ένωσης / Union Française, 1963) υπό την διεύθυνση του Στανίτσα.

Στο συνοδευτικό εδώ βιβλίο της «Εκλογής» καταχωρούνται: (1) Αναλυτικά τα περιεχόμενα και των τεσσάρων αυτών CD, με βασικά σχόλια και διαπιστώσεις για τον χαρακτήρα της ερμηνείας και τον τρόπο εκφοράς των μελών. (2) Συνοπτικά βιογραφικά των ενεργών πατριαρχικών ψαλτών της περιόδου (1956-1966), και οι οποίοι περιέχονται στην παρούσα «Εκλογή». (3) Τα μουσικά κείμενα, από τα οποία ψάλλονται κατά τεκμήριο τα μέλη (όπως αυτά έχουν επισημανθεί σε συγκεκριμένα πατριαρχικά μουσικά Βιβλία). Κατά την πατριαρχική παράδοση και τάξη, τα σύντομα Στιχηραρικά και Ειρμολογικά μέλη, όπως και ορισμένα κλασικά Παπαδικά, ψάλλονται πάντοτε στον Πατριαρχικό Ναό από μνήμης (όπως πρέπει να υποτεθεί ότι συμβαίνει και στα ηχογραφημένα εδώ). Τα οποία όμως ανταποκρίνονται σε ειδικά πατριαρχικά μουσικά βιβλία (με τα δημοσιευμένα μέλη των οποίων έγινε δυνατόν να ταυτισθούν). Και με μια βασική διαπίστωση: ότι όλα σχεδόν ψάλλονται κατά τη μελισματική εκφορά του μεγάλου σύγχρονου πατριαρχικού μουσικού και ψάλτη Κωνσταντίνου Πρίγγου, και ότι όλα επιπλέον εκτελούνται, σε κάθε περίπτωση, με μεγάλη πιστότητα προς τα έντυπα μουσικά Κείμενα.

Το υλικό της όλης Αρχειακής Συλλογής προέρχεται από τα Πατριαρχικά Μουσικά Αρχεία. Πρόκειται για τυχαίες ερασιτεχνικές ηχογραφήσεις, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν πραγματοποιηθεί από τον τότε πατριαρχικό διάκονο, και μετέπειτα μητροπολίτη Λύστρων, Καλλίνικο Αλεξανδρίδη. Στο υλικό αυτό έχουν προστεθεί (από προσωπικό Αρχείο) και οι εξω-λειτουργικές στοχευμένες ηχογραφήσεις με τα μονωδιακά του Στανίτσα και τα χορωδιακά του Συνδέσμου Μουσικοφίλων Πέραν (ηχογραφήσεις Κωνσταντίνου Μήλλα). Την έκδοση («Εκλογή» και μεγάλη «Αρχειακή») ανέλαβε, και πραγματοποιεί, ο μη κερδοσκοπικός φορέας «Κέντρον Ερευνών και Εκδόσεων». Με τη διακριτική επιλογή της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου Κυρίου Κυρίου Βαρθολομαίου, και της περί Αυτόν Αγίας και Ιεράς Συνόδου, για την ανάληψη και πραγμάτωση του έργου από τον επιμελητή της έκδοσης. Και με την αγαστή και ομόψυχη εν παντί συνεργασία του Μεγάλου Πρωτοπρεσβυτέρου πατρός Γεωργίου Τσέτση. Οι συμπτωματικές αυτές ζωντανές ηχογραφήσεις αποτυπώνουν παντού έναν κόσμο υψηλής πνευματικότητας και ειδικού εκλεπτυσμένου πολιτισμού. Ένα υψηλό ταυτόχρονα καλλιτεχνικό μήνυμα που εκπέμπεται από μιαν εκκλησιαστική τέχνη άρρηκτα συνδεδεμένη με το ευρύτερο συλλογικό σώμα ενός ακμάζοντος αστικού Ελληνισμού. Και οι οποίες παραμένουν ένα μοναδικό Μνημείο-δείκτης για την μουσική θεωρία και πράξη στον χώρο της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας και Κειμήλιο, γενικότερα, της καθόλου ορθόδοξης λατρευτικής και λειτουργικής μουσικής έκφρασης.

Πηγή: Κέντρο Ερευνών & Εκδόσεων

Στους δημοσιευόμενους εδώ δεκαπέντε (15) ψηφιακούς δίσκους, με τους οποίους εγκαινιάζεται η Σειρά «Αρχείον Εκκλησιαστικής Μουσικής» (τρίτη μετά τα «Μνημεία» και «Σύμμεικτα»), περιέχεται πρωτογενές υλικό από τα «Πατριαρχικά Μουσικά Αρχεία». Πρόκειται για ζωντανές (ερασιτεχνικές) ηχογραφήσεις, οι οποίες έχουν πραγματοποιηθεί κυρίως στον Πατριαρχικό Ναό, και σε ορισμένους άλλους Ενοριακούς της ευρύτερης Κωνσταντινούπολης. Η συγκεκριμένη επιλογή έχει γίνει από ένα μεγαλύτερο σε όγκο ηχογραφημένο υλικό με βάση κριτήρια ιστορικά, ψαλτικά, λειτουργικά, ακόμη και τεχνικά (ο σχετικά καλός ήχος). Από το σύνολο των δεκαπέντε αυτών δίσκων, ο πρώτος (CD 1o) περιέχει μέλη από Ακολουθίες σε ενοριακούς ναούς (στο Σκούταρι και στο Μπεσίκτας), οι επόμενοι δέκα (CD 2ο-11ο) μέλη από Ακολουθίες αποκλειστικά στον Πατριαρχικό ναό, και οι υπόλοιποι τέσσερεις μέλη από στοχευμένες εξω-λειτουργικές ηχογραφήσεις, ένας (CD 12o) με μονωδιακά του Πρίγγου, δύο (CD 13ο-14ο) με μονωδιακά επίσης του Στανίτσα, και ένας (CD 15ο) με χορωδιακά από εκδηλώσεις σε Αίθουσες του Συνδέσμου Μουσικοφίλων Πέραν.

Στους δίσκους αυτούς, οι οποίοι καλύπτουν μιάν κατά συγκυρία κρίσιμη και μεταβατική περίοδο (τη δεκαετία 1956-1966), ψάλλουν λαμπροί και σπουδαίοι ψάλτες. Και πρώτος ο Κωνσταντίνος Πρίγγος, στα τρία τελευταία χρόνια της πρωτοψαλτείας του (1956-1959). Έπειτα, ο Θρασύβουλος Στανίτσας, στα τρία τελευταία επίσης χρόνια της λαμπαδαρίας του (1956-1959) και σ’εκείνα της πρωτοψαλτείας του (1960-1964). Κοντά σ’ αυτούς, ο Νικόλαος Δανιηλίδης, είτε ως δομέστικος του Κωνσταντίνου Πρίγγου, είτε ως Άρχων λαμπαδάριος (1961-1963), είτε ως πρωτοψαλτεύων (1959-1960, 1964-1965). Ακόμη, ο τότε διάκονος πατήρ Παναγιώτης Τσινάρας, καλύπτοντας καθήκοντα λαμπαδαρίου (1964-1966), και ο Βασίλειος Νικολαΐδης στα δύο πρώτα χρόνια της πρωτοψαλτείας του (1965-1966). Πλειάδα ολόκληρη σε συγκυριακή πράγματι συνύπαρξη και σε ειδική ιστορική στιγμή (αμέσως μετά το 1955). Ψάλτες οι οποίοι υπηρετούν όλοι πιστά τους συντεταγμένους ερμηνευτικούς κανόνες στο ύφος και στην παράδοση της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, αλλά και ταυτόχρονα όλοι με τις ιδιαίτερες, και ενδιαφέρουσες, υφολογικές τους αποχρώσεις. Ο Κωνταντίνος Πρίγγος, ηγεμονικός και εμβατηριακός, λιτός και δωρικός στη μελισματική του εκφορά, με έμφαση στον τονισμό και στη δυναμική απόδοση του μουσικού και ποιητικού κειμένου, με ουσιαστικό βάθος και πνευματικότητα. Ο Θρασύβουλος Στανίτσας, περισσότερο μελισματικός και ηδύς, αλλά εξίσου έντεχνος και ρυθμοτονικός, ένας μοναδικός στυλίστας, υψιπετής εκφραστής του σύνολου Πατριαρχικού χώρου και της ευρύτερης Κωνσταντινούπολης γενικότερα. Ο Νικόλαος Δανιηλίδης, «ελάσσων» κατά την τάξη, αλλά το ίδιο λαμπρός ερμηνευτής των πατριαρχικών μελών, ευρύσθενος και δυναμικός, πιστός στο δίδαγμα του και δασκάλου του Κωνσταντίνου Πρίγγου. Ο πατήρ Παναγιώτης Τσινάρας, ιδιαίτερα αναλυτικός και ιδιόφωνος, αρχαιοπρεπής, με πλούσιο και βαθύ αίσθημα, παραπέμποντας περισσότερο στο παλαιό ευρύτερο Κωνσταντινουπολίτικο ερμηνευτικό ιδίωμα. Ο Βασίλειος Νικολαΐδης τέλος, λιτός και δωρικός επίσης, εν μέτρω μελισμα-τικός, έγχρονος και ρυθμικός, με ήπιο και διαυγές εκκλησιαστικό ηχόχρωμα, ένας σπουδαίος πατριαρχικός ερμηνευτής ισάξιος των προηγουμένων. Ψάλτες όλοι οι οποίοι υπηρετούν και αναδεικνύουν δραστικά, ως ζωντανό στην περίπτωση άκουσμα, τη μεγάλη ψαλτική παρακαταθήκη της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας (και της Κωνσταντινούπολης γενικότερα).

πηγή: Κέντρο Ερευνών & Εκδόσεων

"Η μετάφραση, όπως παρουσιάζεται εδώ ολοκληρωμένη, έγινε σε δυο μεγάλες χρονικές περιόδους, και με μεγάλη επίσης χρονική απόσταση μεταξύ τους. Κατά την πρώτη (1992-1997) μεταφράστηκαν οι επτά πρώτες Ραψωδίες (α-η) και κατά τη δεύτερη (2010-2015) οι υπόλοιπες δέκα επτά (θ-ω). Η αρχή της όλης μετάφρασης έγινε, όπως άλλωστε και στην περίπτωση του Κακριδή και του Μαρωνίτη, από τη Ραψωδία ε, και μάλιστα με αφορμή τη συγκεκριμένη του τελευταίου που μόλις τότε είχε κυκλοφορήσει (1988). Η Ραψωδία ε πλήρης, με δυο ακόμη αποσπάσματα (Ραψ. ζ, στ. 149-85, και Ραψ. η, στ 78-132), έχει ήδη δημοσιευθεί (Αθήνα 2007) ως ενδεικτική δοκιμή με Προλεγόμενα, Επιλεγόμενα, και πλούσια ειδικά Σχόλια. Η μετάφραση εκεί, όπως και εδώ στην ολοκληρωμένη της μορφή, δημοσιεύεται (αντίθετα από τη συνήθη πρακτική) σε αντιστοιχία με το αρχαίο κείμενο (από την έγκυρη ιστορική έκδοση του Th. W. Allen, 1962) και σε απόλυτη παραλληλία Ραψωδιών και Στίχων."

(Απόσπασμα από τα Προλεγόμενα)

Σημ: Υπό έκδοση βρίσκεται το "Ανθολόγιο Οδύσσειας" στο οποίο θα περιέχονται εκατόν ένα (101) Αποσπάσματα Μεταφρασμένα από ολόκληρη την Οδύσσεια (Ραψωδίες α-ω)