ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΜΙΕΤ- ΑΜΕΡΙΚΗΣ 13

Το Ξινόμαυρο είναι ποικιλία οιναμπέλου της Κεντροδυτικής Μακεδονίας με κέντρο καλλιέργειάς της τον Νομό Ημαθίας και ειδικότερα την αμπελουργική ζώνη της Νάουσας, απ’ όπου εξακτινώθηκε στις γύρω περιοχές: Αμύνταιο, Γουμένισσα, Σιάτιστα, Βελβεντό, και έφθασε μέχρι τη Ραψάνη, όπου αναφέρεται με το συνώνυμο Νιαουστιανό, γεγονός που υποδηλώνει ότι σε παλαιότερα χρόνια φύτεψαν στις πλαγιές του Κάτω Ολύμπου μοσχεύματα που έφεραν από τη Νάουσα.

Σ’ αυτές τις κύριες περιοχές καλλιεργείας του Ξινόμαυρου θα αναφερθώ στο Τέταρτο μέρος αυτού του βιβλίου αφού περιγράψω, στο Δεύτερο μέρος, την ποικιλία ως φυτό, ώστε να γίνουν κατανοητές αφενός οι ποιοτικές διαφορές που παρουσιάζουν οίνοι του ίδιου τύπου αυτής της ποικιλίας, και αφετέρου η δυνατότητα του Ξινόμαυρου να δίνει διαφορετικούς τύπους οίνων, ανάλογα με το φυσικό περιβάλλον στο οποίο καρπίζει και την αμπελοκομική τεχνική που εφαρμόζει ο αμπελουργός.

Όμως ποιο είναι το στίγμα της Κεντροδυτικής Μακεδονίας στον ελληνικό χάρτη; Ποιες ιστορικές μνήμες φέρνει στον νου μας η χώρα των Μακεδόνων βασιλέων; Ποια η πολιτισμική κληρονομιά της σύγχρονης μακεδονικής οινοπαραγωγής; Ποια η εξέλιξη της αμπελοκαλλιέργειας και της οινοπαραγωγής στους νεότερους χρόνους;

Στα ερωτήματα αυτά, που φυσικό είναι να απασχολούν τους φίλους του Ξινόμαυρου, καθώς και τους ξένους που θέλουν να το γνωρίσουν στον τόπο καταγωγής του, θα επιχειρήσω να ρίξω φως στο Πρώτο και Τρίτο μέρος, αντίστοιχα, με σύντομες κατά το δυνατόν αναφορές.

(Από την εισαγωγή της Σταυρούλας Κουράκου)

"Η Σαντορίνη, η οποία φέρει επίσηµα το αρχαιοελληνικό όνοµα Θήρα, είναι ένα από τα νησιά των Κυκλάδων, µικρά σε έκταση νησιά του νοτίου Αιγαίου, µε µακραίωνη το καθένα ιστορία. Η Θήρα-Σαντορίνη, γέννηµα γιγαντιαίων ηφαιστειακών εκρήξεων, έχει δύο σηµαντικούς αρχαιολογικούς χώρους: το προϊστορικό Ακρωτήρι και τα ερείπια της αρχαίας πόλης-κράτους Θήρα στο δυσπρόσιτο Μέσα Βουνό. 

Είναι, ως εκ τούτου, φυσικό να έχουν γραφεί για το νησί πολλά βιβλία και να έχουν διοργανωθεί σηµαντικά διεθνή συνέδρια σχετικά µε θέµατα ιστορικού, αρχαιολογικού και γεωφυσικού ενδιαφέροντος. Αντίθετα, είναι φτωχή η βιβλιογραφία για τη Σαντορίνη ως ιστορικό οινοπέδιο, µε ενδιαφέρουσες ιδιαιτερότητες τόσο ως προς τον τρόπο διαµόρφωσης των κληµάτων όσο και ως προς την επεξεργασία των σταφυλιών στις «κάναβες», όπως καλούνται στο νησί οι οινοποιητικές µονάδες της προβιοµηχανικής Σαντορίνης. 

(...) 

Η λέξη οινοπέδιο στον τίτλο αυτού του βιβλίου που εκδόθηκε και αγγλικά χρήζει, νοµίζω, επεξήγησης. Πρόκειται για νεολογισµό, παράγωγο της οµηρικής λέξης οἰνόπεδον = γη οινοφόρος, η οποία αποδίδει επιτυχώς την έννοια του γαλλικού όρου terroir, που καθώς δεν µεταφράζεται, έχει διεθνοποιηθεί. Όχι όµως και στην ελληνική γλώσσα, όπου τα οινοπέδια έχουν βαθιές ρίζες στον χρόνο, όπως η οινοφόρος γη της Σαντορίνης. Το βιβλίο αφιερώνεται στους αµπελουργούς του νησιού που κράτησαν, διά µέσου των αιώνων, ζωντανή την αµπελοκαλλιέργεια στον βράχο αυτό της Αἰγιήδας."