ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΜΙΕΤ- ΑΜΕΡΙΚΗΣ 13

Ο ΤΖΩΝ ΠΕΝΤΕΛΜΠΕΡΥ (1904-1941), ο ‘Κρητικός Λώρενς’ σκοτώθηκε κατά τις πρώτες ημέρες της γερμανικής κατοχής της Κρήτης, ενώ οργάνωνε ντόπιες ομάδες ανταρτών για να πολεμήσουν τους εισβολείς. Παρότι δεν ήταν εκπαιδευμένος στρατιώτης, ο Πέντελμπερυ επιλέχθηκε για τον συγκεκριμένο σκοπό εξαιτίας της ολοκληρωμένης γνώσης του της Κρήτης, των ανθρώπων της και της γλώσσας τους, γνώση που αποκτήθηκε μέσα από τα χρόνια της αρχαιολογικής του εμπειρίας στο νησί. Στα 1928-35, η αθλητική του κράση και η όρεξη για περιπέτεια τον είχαν ωθήσει στην περιήγηση όλης της Κρήτης προς αναζήτηση αρχαιολογικών θέσεων. Ως Επιμελητής στην Κνωσό (1929-34), διαδέχτηκε (μετά τον Ντάνκαν Μακένζη) τον Σερ Άρθουρ Έβανς, ενώ στο διάστημα 1936-39 ανέσκαψε το Καρφί. Το πάθος του για τον αρχαίο κόσμο τον είχε οδηγήσει στην Αίγυπτο, όπου στα 1930-36 υπήρξε Διευθυντής των ανασκαφών στην Αμάρνα (αρχαία Ακετάτεν), την πόλη του αιρετικού φαραώ Ακενάτεν και της βασίλισσάς του Νεφερτίτης. Ως φοιτητής του Καίμπριτζ, στα μέσα της δεκαετίας του 1920 κέρδισε αθλητική διάκριση συναγωνιζόμενος σπουδαίους συγχρόνους του. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Πέμπρουκ με άριστα στις Κλασικές Σπουδές και την Αρχαιολογία. Στο παρόν πόνημα, την πρώτη βιογραφία του Τζών Πέντελμπερυ, η Ίμοτζεν Γκρούντον ανασυνθέτει μια ζωντανή εικόνα ενός λαμπρού και χαρισματικού λόγιου ήρωα, του οποίου η ζωή καταναλώθηκε, και τελικά, και τελικα θυσιάστηκε, στη βάση ενός ιδανικού ρομαντικής ιπποσύνης.

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Η έκδοση αυτή και η έκθεση που τη συνοδεύει είναι αφιερωμένες σε τρεις διακεκριμένες προσωπικότητες του κόσμου των τεχνών και των γραμμάτων, στον Νίκο Χατζηκυριάκο-Γκίκα, στον John Craxton και στον Patrick Leigh Fermor. Τιμούν ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο η τέχνη τους, τα λογοτεχνικά τους κείμενα και οι ζωές τους ενώθηκαν μέσα από μια στενή φιλία και επηρεάστηκαν από την εξερεύνηση ενός τόπου που ήταν η πατρίδα του ενός μονάχα. Δουλεύοντας πλάι πλάι, μοιράστηκαν και εμπνεύστηκαν από το ελληνικό φως και τον ελληνικό πολιτισμό, αλλά και από την κοινή εμπειρία του να ζεις στην Ελλάδα εκείνης της εποχής και εκείνων των συγκυριών. Η έκθεση θα ταξιδέψει σε τρεις πόλεις: στη Λεβέντειο Πινακοθήκη στη Λευκωσία, στο Μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα και στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο.

Η Λεβέντειος Πινακοθήκη φιλοδοξεί, μέσα από τη δύναμη της τέχνης, να συμβάλει στην προσέγγιση των ανθρώπων πέρα από σύνορα και πολιτισμικές διαφορές. Διαρκής δέσμευση της Πινακοθήκης είναι η ανάδειξη της ιστορίας της τέχνης και η ενίσχυση της αγάπης για την τέχνη στις διάφορες εκφάνσεις της, διευρύνοντας τους πολιτισμικούς ορίζοντες της Κύπρου και πιο πέρα ακόμη. Επίσης, προσδοκίες της Πινακοθήκης είναι η εκπαίδευση και η προσφορά –μέσα από επιτυχημένες διεθνείς συνεργασίες με τον κόσμο της επιστήμης και των μουσείων, αλλά και μέσα από τις δικές της πρωτοβουλίες – μιας πλούσιας , πολυδιάστατης καλλιτεχνικής και εκπαιδευτικής εμπειρίας…»

Αναστάσιος Π. Λεβεντης

(από τον κατάλογο)