ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΜΙΕΤ- ΑΜΕΡΙΚΗΣ 13

«Οι παραθαλάσσιες καστροπόλεις της Κορώνης και της Μεθώνης, στο νοτιοδυτικό άκρο της Μεσσηνίας, αποτέλεσαν από τις αρχές του 13ου αιώνα έως τα τέλη του 15ου αιώνα εδαφικές κτήσεις της Βενετίας, με σημαίνουσα γεωστρατηγική σημασία για το θαλάσσιο κράτος της. Σε αυτό καθοριστικό ρόλο έπαιξαν η θέση τους πάνω στους μεγάλους θαλάσσιους άξονες που ένωναν τη δυτική με την ανατολική Μεσόγειο και η εγγύτητά τους με τις διαδοχικές, ή και παράλληλες, φραγκικές, βυζαντινές και οθωμανικές κυριαρχίες της υπόλοιπης Πελοποννήσου. Η παράδοση των δύο πόλεων από τον Γουλιέλμο Βιλλαρδουίνο στη Βενετία με τη συνθήκη της Σαπιέντζας, το 1209, δεν σηματοδοτεί μόνο την αφετηρία της μακροχρόνιας βενετικής παρουσίας στην περιοχή αλλά και την απαρχή του θαλάσσιου κράτους της στην ελληνική Ανατολή. Υπό αυτό το πρίσμα η σχολιασμένη έκδοση της συνθήκης της Σαπιέντζας από τον Andrea Nanetti, που δημοσιεύεται σε δίγλωσση μετάφραση στη σειρά «Πηγές» του Ινστιτούτου Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, συνιστά αξιόλογη συμβολή στην έρευνα της ιστορίας της βενετικής κυριαρχίας στον ελληνικό χώρο και στην Πελοπόννησο ειδικότερα...».

 (από το προλογικό σημείωμα του βιβλίου) 

Ετούτη η μονογραφία για το κάστρο Μεθώνης αποτελεί μια διαδρομή από τον Όμηρο μέχρι τον 20ό αιώνα, με έμφαση στην ενετική παρουσία. Με πρόθεση να παραμείνουν κατανοητά για τον μέσο αναγνώστη, αναδεικνύονται κάποια θέματα που μέχρι τώρα ήταν στο ημίφως: η σωστή ονομασία της Μεθώνης, τα αρχαία τείχη και νομίσματά της, οι γραπτές και εικονογραφικές μαρτυρίες του κάστρου, η διάρθρωση της ενετικής διοίκησής του, η κωδικολογία των οικόσημων, η ταυτοποίηση των 27 θυρεών της Μεθώνης, το ιστορικό του λέοντα της Βενετίας, η μελέτη των 18 λιονταριών της καστρούπολης, η ανακάλυψη του πραγματικού εντολοδόχου της λανθασμένα αποκαλούμενης στήλης Morosini, η αποκατάσταση του ονόματος του καταχρηστικά λεγόμενου πύργου Βιλλαρδουίνου, η εξέταση-ανάγνωση του τεκτονικού σήματος της κεντρικής πύλης, η εύρεση της αρχικής, ορθής ονομασίας του οκτάπλευρου πύργου του μώλου ο οποίος εξακολουθεί να αποκαλείται με το τουρκικό του όνομα Μπούρτζι, και ο εντοπισμός της πραγματικής μορφής του παλιού λιμανιού. Όταν εξασφαλιστεί αναστηλωτικά η στερέωση του κάστρου, οι ανασκαφές θα μπορέσουν να φέρουν στο φως όσους θησαυρούς εξακολουθούν να κρύβονται στην πάλαι ποτέ πλούσια Μεθώνη. Άλλοι αποδεικνύοντας μια προνομιούχο εξέλιξη, άλλοι μαρτυρώντας μια ιδιαίτερη ευαισθησία. Άλλοι θαμμένοι στη γη, άλλοι βυθισμένοι στη θάλασσα, αλλά όλοι κλεισμένοι στη φλύαρη σιωπή τους.

Ο Χρόνος και ο Άνθρωπος μετατόπισαν και συσσώρευσαν τα χώματα, θάβοντας πολύτιμες μαρτυρίες του παρελθόντος. Η μανία της Φύσης έριξε κτίσματα κι έστειλε στο βυθό τα πλεούμενα που αγνόησαν τις ιδιοτροπίες της. Ό,τι γλίτωσε από τους σεισμούς, από τους κατακτητές, από τους αρχαιοκάπηλους, κούρνιασε κάτω από τα χώματα και τις πέτρες. Οι θησαυροί οι πιό πολύτιμοι είναι κατά βάθος οι θησαυροί που δεν γυαλίζουν· αρκεί να υπάρχει η ευαισθησία που αποτιμάει και η γνώση που μελετάει. Η οφειλή προς την πολιτιστική κληρονομιά είναι ανυπολόγιστη· η ζημιά που υπέστη, μεγάλη· η έγνοια για τη διαφύλαξή της, για την ώρα μικρή. Είναι καλό να ονειρεύονται οι άνθρωποι· είναι σωτήρια καλύτερο να ξέρουν τι θα κάνουν όταν ξυπνήσουν.

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)