ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΜΙΕΤ- ΑΜΕΡΙΚΗΣ 13: MIET

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα MIET. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Εισαγωγή στις «Στοιχειώδεις μορφές του θρησκευτικού βίου» του Εμίλ Ντυρκέμ

Αναρτήθηκε από Βιβλιοπωλείο ΜΙΕΤ - Αμερικής 13 στις 12:04 π.μ.

Εισαγωγή στις «Στοιχειώδεις μορφές του θρησκευτικού βίου» του Εμίλ Ντυρκέμ
Μύρων Αχείμαστος

Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 2019, σ.285
ISBN: 978-960-250-746-8
Τιμή: 22,00€
Τιμή ΜΙΕΤ: 19,80€

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης η μελέτη του Μύρωνα Αχείμαστου για το κλασικό βιβλίο του Εμίλ Ντυρκέμ, ενός εκ των θεμελιωτών, μαζί με τον Μαρξ και τον Βέμπερ, της κοινωνικής επιστήμης.

Οι Στοιχειώδεις μορφές του θρησκευτικού βίου αποτελούν κατά γενική ομολογία το σημαντικότερο έργο του Εμίλ Ντυρκέμ. Χρειάστηκαν δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια να συγκροτηθεί το αντικείμενο της κοινωνιολογίας της θρησκείας και να σχηματιστούν οι βασικές γραμμές του επιχειρήματος που διατρέχει το βιβλίο. Η απήχηση του έργου στον επιστημονικό κόσμο έδειξε, ήδη από την εποχή της δημοσίευσής του (1912), το μέγεθος της συμβολής του Ντυρκέμ στην κοινωνική επιστήμη.

Στον τόμο αυτόν ο Μύρων Αχείμαστος αναλύει την προσωπικότητα και το έργο του Εμίλ Ντυρκέμ και παρακολουθεί πώς ο μεγάλος γάλλος κοινωνιολόγος συγκροτεί το αντικείμενο της κοινωνιολογίας της θρησκείας μέσα από τις «Στοιχειώδεις μορφές». Τέλος, χαρτογραφεί την πρόσληψη του έργου από τους συγκαιρινούς του Ντυρκέμ (1912-1917) εξετάζοντας αναλυτικά πολλές από τις σχετικές βιβλιοκρισίες της εποχής.

Η έκδοση περιλαμβάνει αναλυτική βιβλιογραφία και ευρετήριο ονομάτων.

Ο Μύρων Αχείμαστος σπούδασε νομικά στην Αθήνα και κοινωνιολογία στο Παρίσι. Σήμερα είναι καθηγητής κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Ως μαθητής του Πιέρ Ανσάρ, ειδικεύτηκε στην ντυρκεμιανή κοινωνιολογία και έχει δημοσιεύσει μελέτες και άρθρα σε ξένα και ελληνικά περιοδικά. Είναι μέλος της επιτροπής για την αποκατάσταση και την έκδοση του έργου του Εμίλ Ντυρκέμ και της συντακτικής επιτροπής της διεθνούς επιθεώρησης Durkheimian Studies. Έχει αναλάβει την ευθύνη για την κριτική έκδοση από τον εκδοτικό οίκο Garnier Classiques των τεσσάρων κλασικών έργων του γάλλου κοινωνιολόγου. Στο πλαίσιο αυτό έχουν ήδη κυκλοφορήσει τα βιβλία Les Formes élémentaires de la vie religieuse (2015) και De la division du travail social (2018), ενώ ετοιμάζεται για το 2020 το Le Suicide.

Η πρώτη ελληνική έκδοση των «Στοιχειωδών μορφών», με μετάφραση και σχόλια του Μύρωνα Αχείμαστου, ετοιμάζεται από το ΜΙΕΤ.

Φιλοσοφία και Θρησκεία

Αναρτήθηκε από Βιβλιοπωλείο ΜΙΕΤ - Αμερικής 13 στις 9:11 π.μ.

http://www.cup.gr/Images/Products/FIL%CE%9FSOFIA-THRISKEIA_1.jpg

Τίτλος: Φιλοσοφία και Θρησκεία
Συγγραφέας: Τσαργουολθ Μαξ
Μετάφραση: Χρήστος Τριανταφυλλόπουλος
Επιμέλεια: Γιάννης Δημητρακόπουλος
Έκδοση: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2014
Σελίδες: 364
ISBN: 978-960-524-436-1
Τιμή με έκπτωση: 18,00€

Στο βιβλίο αυτό, ο Μαξ Τσάρλσγουορθ παρουσιάζει την ιστορία της φιλοσοφίας της θρησκείας ως ένα σπουδαίο πνευματικό επίτευγμα του δυτικού πολιτισμού. Η ιστορία που αφηγείται ξεκινά από την ελληνική αρχαιότητα, με την αυτονόμηση της σφαίρας του ορθού λόγου και τη γέννηση της φιλοσοφίας, και φτάνει μέχρι τα πιο πρόσφατα ρεύματα του 20ού αιώνα.

Ο συγγραφέας επιχειρεί να οργανώσει την ύλη του σε πέντε βασικούς τύπους – σε πέντε θεμελιώδεις φιλοσοφικές προσεγγίσεις της θρησκευτικής σφαίρας. Στο πλαίσιο της πρώτης προσέγγισης, στην οποία κυριαρχεί η πλατωνική παράδοση, ο φιλοσοφικός λόγος εκτοπίζει την παραδοσιακή θρησκεία και η φιλοσοφία αξιώνει τελικά να γίνει η ίδια θρησκεία. Στο πλαίσιο της δεύτερης προσέγγισης, στην οποία δεσπόζει η μορφή του Θωμά Ακυινάτη, ο ρόλος της φιλοσοφίας είναι υπερασπιστικός, απολογητικός: η φιλοσοφία αναλαμβάνει να προασπίσει μέσω του λόγου την πίστη απέναντι στους αμφισβητίες της.

Στο πλαίσιο της τρίτης προσέγγισης, με προεξάρχοντα εκπρόσωπο τον Ιμμάνουελ Καντ, ο θεωρητικός λόγος κρίνεται ανίκανος να μιλήσει με εγκυρότητα πάνω στα θέματα της θρησκείας, για τα οποία αρμόδια αναγορεύεται η πίστη και ο λόγος που αφορά την πράξη. Στις δύο τελευταίες ενότητες, ο συγγραφέας επικεντρώνεται σε δύο σύγχρονες φιλοσοφικές προσεγγίσεις του θρησκευτικού πεδίου: τη «γλωσσανάλυση», με κύριο εκφραστή τον Βίττγκενσταϊν, όπου η έμφαση δίνεται κυρίως στη μελέτη της θρησκευτικής γλώσσας, και στον «μεταμοντερνισμό», όπου μέσω της διαδικασίας της αποδόμησης, η φιλοσοφία αναλαμβάνει να αποκαθάρει τον εαυτό της από τις σιωπηρές μεταφυσικές προκαταλήψεις της.

Βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου "Τι είναι μια ανθρωπιστική κριτική"

Αναρτήθηκε από Βιβλιοπωλείο ΜΙΕΤ - Αμερικής 13 στις 7:16 π.μ.

Τίτλος: Τι είναι μια ανθρωπιστική κριτική;
Συγγραφέας: Abrams M. H.
Μετάφραση και επίμετρο: Άρης Μπερλής
Έκδοση: Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα, 2014
Σελίδες: 97
ISBN: 978-960-250-603-5
Τιμή με έκπτωση: 9,90€

To 1992 διεξάγεται στο Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα ένα συνέδριο για την κριτική της λογοτεχνίας με τον υπαινικτικό και ταυτόχρονα επιθετικό τίτλο: «Ο βασιλιάς είναι ντυμένος ξανά». Θέμα του είναι η κριτική της κριτικής θεωρίας, συγκεκριμένα η κριτική των νεότερων μεταστρουκτουραλιστικών θεωριών που εμφανίστηκαν από τη δεκαετία του 1960 και μετά. Το συνέδριο ανοίγει με ομιλία του ο Μέγερ Χάουαρντ Εϊμπραμς. Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ, διακεκριμένος μελετητής του Ρομαντισμού και επιμελητής της περίφημης Ανθολογίας αγγλικής λογοτεχνίας των εκδόσεων Νorton που διδάσκεται σε όλα τα αμερικανικά πανεπιστήμια, ο Εϊμπραμς ήταν μια σεβαστή φυσιογνωμία στον χώρο της αμερικανικής ακαδημαϊκής κριτικής. Επιπλέον, ο 80χρονος τότε Εϊμπραμς, γιος εβραίων μεταναστών από την Ανατολική Ευρώπη, ήταν ο ζωντανός κρίκος που συνέδεε δύο μεγάλες σχολές της αγγλοσαξονικής κριτικής: τη μεσοπολεμική Νέα Κριτική του δασκάλου του στο Κέιμπριτζ Ι. Α. Ρίτσαρντς και τη μεταπολεμική Αποδομητική Σχολή του Γέιλ, του Τζόζεφ Χίλις Μίλερ, του Πολ ντε Μαν και του Χάρολντ Μπλουμ - ο τελευταίος ήταν φοιτητής του στο Κορνέλ, όπως και ο μυθιστοριογράφος Τόμας Πίντσον.

Στην ομιλία του με τίτλο «Τι είναι μια ανθρωπιστική κριτική;», που κυκλοφορεί τώρα στα ελληνικά από το Μορφωτικό Ιδρυμα Εθνικής Τραπέζης σε μετάφραση του Αρη Μπερλή, ο Εϊμπραμς κάνει μια μεθοδική επισκόπηση των θεωριών αυτών, αρχίζοντας από τον Λεβί-Στρος και συνεχίζοντας με τον Μπαρτ, τον Φουκό, τον Ντεριντά, τον Χίλις Μίλερ και τον Ντε Μαν, παρουσιάζει ψύχραιμα τα βασικά σημεία αυτής της κριτικής, την οποία θεωρεί αντιανθρωπιστική, και επισημαίνει οφέλη και τρωτά σημεία της προτού καταλήξει στην υπεράσπιση μιας ανθρωπιστικής κριτικής.

Οι μεταστρουκτουραλιστές θεωρητικοί, εξηγεί ο Εϊμπραμς, από τα τρία συστατικά στοιχεία της επικοινωνιακής πράξης της λογοτεχνίας, το έργο, τον συγγραφέα και τον αναγνώστη, αφαίρεσαν τον άνθρωπο. Το «έργο» έγινε «κείμενο» ή «γραφή», που δεν προέρχεται από κάποιο υποκείμενο. Ο συγγραφέας πέθανε, έγινε «τόπος» ή «λειτουργία» που εμπεριέχεται στη «γραφή». Ο αναγνώστης από πρόσωπο έγινε «ρόλος» που ενσαρκώνει τους κώδικες οι οποίοι κάνουν εφικτή την ανάγνωση. Σε μια αντίστροφη πορεία, ενώ συγγραφέας και αναγνώστης αποπροσωποποιούνται, προσωποποιούνται η γλώσσα και η γραφή και το πεδίο του λόγου μετατρέπεται σε πεδίο μάχης όπου διεξάγονται αγώνες μεταξύ των κειμένων.

«Οι παραδοσιακοί αναγνώστες διαπιστώνουν ότι ο θεωρητικός κόσμος των ακραιφνών στρουκτουραλιστών είναι κατάφωρα ασύμφωνος με τον κόσμο που ζούμε και γράφουμε και διαβάζουμε λογοτεχνικά έργα» γράφει ο Εϊμπραμς, ο οποίος έχει πεποίθηση στην κεντρική θέση του ανθρώπου στη διαδικασία της παραγωγής και της ανάγνωσης του λογοτεχνικού έργου.

Αναγνωρίζει ότι οι κρινόμενες θεωρίες, ως μέθοδοι, ως εργαλεία, όξυναν την αντίληψή μας, αλλά θεωρεί παραμορφωτική τη μετατροπή μιας υπόθεσης εργασίας σε Μεγάλη Θεωρία, σε «κυριαρχική, τυραννική υπόθεση της οποίας οι συνέπειες προβάλλονται ως "τα πράγματα ως έχουν", διότι κατά λογική αναγκαιότητα έτσι πρέπει να είναι». Τον ενοχλούν η καθολική προϋπόθεση των φουκοϊκών ότι όλος ο λόγος συνίσταται από πολιτισμικές κατασκευές που ελέγχονται από τις μορφές εξουσίας, η άποψη των μεταστρουκτουραλιστών μαρξιστών ότι όλος ο λόγος συνίσταται από μια ιδεολογία ταγμένη στην υπηρεσία μυστικών συμφερόντων ή η πεποίθηση των μεταστρουκτουραλιστριών φεμινιστριών ότι όλος ο δυτικός λόγος είναι εγγενώς και ολοκληρωτικά φαλλοκεντρικός. Κυρίως τον ενοχλεί η μεταστρουκτουραλιστική κοινή θέση ότι ο συγγραφέας αποτελεί απότοκο της αστικής ιδεολογίας που διαμορφώθηκε από την καπιταλιστική οικονομία, μια επινόηση που εξυπηρετεί έννοιες του καπιταλιστικού συστήματος όπως η ιδιοκτησία, ένα κατασκεύασμα προκειμένου να καθιερωθεί ένας λογοτεχνικός λόγος ως περιουσιακό στοιχείο.

Η ιστορία δύο χιλιάδων χρόνων της λογοτεχνικής κριτικής, από τον Οράτιο ως τον 20ό αιώνα, υποστηρίζει μια «ανθρωπιστική λογοτεχνική κριτική που ασχολείται με λογοτεχνικά έργα που έχουν γραφεί από ανθρώπους για ανθρώπους και μιλούν για ανθρώπους και ανθρώπινα ζητήματα» καταλήγει ο υπεραιωνόβιος μελετητής, που συμπλήρωσε εφέτος 102 χρόνια ζωής. Ο λόγος του νηφάλιος, χωρίς τις εμπρηστικές διατυπώσεις και τα δηκτικά σχόλια που εξαπολύουν οι παραδοσιακοί κριτικοί εναντίον των μεταδομιστών συναδέλφων τους, είναι παραστατικά διαυγής: «Κάποια ακραία μεταστρουκτουραλιστικά γραπτά… μοιάζουν να είναι όχι απλώς αφηρημένα αλλά εξωπραγματικά», γράφει, «σαν να έχουν γραφτεί από εξωγήινους που έμαθαν να χρησιμοποιούν την ανθρώπινη γλώσσα χωρίς να συμμετέχουν στις μορφές της ζωής που εκφράζονται με τη γλώσσα».

Αν ο αναγνώστης δεν έχει πειστεί ως το σημείο αυτό για την υπεροχή της ανθρωπιστικής κριτικής, ο Εϊμπραμς φέρνει ένα τελευταίο ακατανίκητο επιχείρημα, τη ζωή την ίδια αυτών των θεωρητικών: «Ο θεωρητικός τους κόσμος, εκτός του ότι είναι απίστευτος, είναι ακατοίκητος από τους θεωρητικούς» σημειώνει. «Στην καθημερινή ζωή, όταν προκύπτει κάποιο θέμα σχετικό με τα ηθικά ή πολιτικά ή προσωπικά ενδιαφέροντά τους, εγκαταλείπουν τη θεωρητική τους γλώσσα και υιοθετούν την κανονική ανθρωποκεντρική γλώσσα που αναφέρεται σε πρόσωπα που έχουν προθέσεις, σε ό,τι λένε και ό,τι εννοούν, στην πνευματική και ηθική ευθύνη που έχουν για τα λεγόμενά τους». Τα παραδείγματα που αναφέρει από τη δημόσια διαμάχη μεταξύ Φουκό και Ντεριντά ή από τη διαμάχη του τελευταίου με τον γερμανό φιλόσοφο Γιούργκεν Χάμπερμας, γνωστά και πολυσυζητημένα, είναι εύγλωττα.

Μεταφρασμένο με οικεία επιμέλεια από τον Αρη Μπερλή, το δοκίμιο συνοδεύεται από επίμετρο του μεταφραστή με όλες τις απαραίτητες περικειμενικές πληροφορίες. Αναφέρεται στη μεγάλη κριτική συμβολή του Εϊμπραμς, τη μελέτη του για τη ρομαντική θεωρία και την κριτική παράδοση Τhe Mirror and the Lamp (1953), και εμπεριέχει μια ενδιαφέρουσα σημείωση του Μπερλή, εν μέρει αναθεωρητική εν μέρει απολογητική, για την ελληνική μετάφραση της μελέτης από τον ίδιο ως Ο καθρέφτης και το φως (Κριτική, 2001).

Παρουσίαση του βιβλίου στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ από την Λαμπρινή Κουζέλη

ΠΕΡΑ ΑΠ' ΤΑ ΓΟΝΙΔΙΑ

Αναρτήθηκε από Βιβλιοπωλείο ΜΙΕΤ - Αμερικής 13 στις 2:50 π.μ.

Τίτλος: Πέρα απ' τα γονίδια
Δοκίμια ενός βιοχημικού για τον άνθρωπο, τις προσδοκίες του και τον κόσμο που τον περιβάλλει
Συγγραφέας: Gottfried Schatz
Μετάφραση: Δήμητρα Τσαβάλου - Bill
Έκδοση: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2011
Σελίδες: 203
ISBN: 978-960-524-339-5
Τιμή με έκπτωση: 13,50

Μπορεί κάποιο παράσιτο να οδηγήσει ένα έντομο στην αυτοκτονία και τον άνθρωπο στη σχιζοφρένεια; Μπορεί η "σιωπή" ενός γονιδίου να επηρεάζει τον καρκίνο; Τι ρόλο μπορεί να παίζει το βιολογικό μας ρολόι στη θεραπεία του; Θα φθάσει ο άνθρωπος να ζει εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια, εφαρμόζοντας τον κατάλληλο συνδυασμό χημικών και γενετικών στρατηγικών; Μήπως η ανάπτυξη των θηλαστικών, άρα και του είδους μας, οφείλεται στο κύμα ρετροϊών που κατέκλυσε τη Γη πριν από 170 εκατομμύρια χρόνια; Ποιες φοβερές γυναίκες καταλαβαίνουν το ψέμα απ' το χρώμα του προσώπου μας και πόσο κίνδυνο μπορεί να κρύβει μια ζωή χωρίς πόνο; Γιατί τα μιτοχόνδρια
οδήγησαν στον θάνατο την 27χρονη Σουηδέζα που ίδρωνε ακόμα κι αν έκανε πολύ κρύο;

Με ύφος αφηγηματικό, συχνά σε πρώτο πρόσωπο και πάντα με διάθεση φιλοσοφική, ενίοτε και ποιητική, ο συγγραφέας, προσπαθώντας να απαντήσει στα παραπάνω ερωτήματα και σε πολλά άλλα, μεταφέρει τον αναγνώστη σ' έναν κόσμο συναρπαστικό, που ώς τώρα έμοιαζε δυσνόητος και απρόσιτος: τον αόρατο κόσμο της Μοριακής και Κυτταρικής Βιολογίας, της Βιοχημείας και της Γενετικής. Τον κόσμο της αυτογνωσίας μας.

Το "Πέρα απ' τα γονίδια" περιλαμβάνει μια σειρά άρθρων-δοκιμίων που δημοσίευσε ο μεγάλος Αυστριακός βιολόγος και βιοχημικός Gottfried Schatz στο ένθετο της Neue Zurcher Zeitung (NZZ), της πιο σοβαρής και έγκυρης ελβετικής εφημερίδας.